Όλα ξεκίνησαν το 2016 όταν μία διεθνής συνεργασία επιστημόνων, γνωστή ως «Leonardo DNA Project» έβαλε ως στόχο την ανακατασκευή του γενετικού προφίλ του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Υπό τον συντονισμό του πανεπιστημίου Rockefeller της Νέας Υόρκης γαι την έρευνα οι επιστήμονες, με τη συμβολή του δήμου Βίντσι στην Τοσκάνη, εξέδωσαν ένα βιβλίο με τίτλο «Genìa Da Vinci. Genealogy and Genetics for Leonardo's DNA» και παρουσίασαν τα ευρήματα 30 ετών γενεαλογικών ερευνών. Στο βιβλίο τεκμηριώνουν το οικογενειακό δέντρο του Λεονάρντο ντα Βίντσι από το 1331, που εκτείνεται σε 21 γενιές. Συνολικά αναλύθηκαν πάνω από 400 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 219 Da Vinci/Vinci, και συγκεκριμένα 119 άνδρες και 100 γυναίκες.
Μετά από επισταμένη έρευνα και ανάλυση πηγών και αρχειακών εγγράφων οι επιστήμονες κατάφεραν να ανακατασκευάσουν τους κλάδους της οικογένειας στην οποία ανήκε ο Λεονάρντο και να εντοπίσουν 15 άμεσους άνδρες απογόνους, που σχετίζονται γενεαλογικά τόσο με τον πατέρα του Λεονάρντο όσο και με τον ετεροθαλή αδελφό του, Ντομένικο Μπενεντέτο.
Ο συντονιστής του προγράμματος και διευθυντής του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας, Ντέιβιντ Καραμέλι, στη συνέχεια, μαζί με την ειδική εγκληματολογικής ανθρωπολογίας, Έλενα Πίλι, υπέβαλαν έξι από αυτούς τους απογόνους σε εξέταση DNA. Η ανάλυση που ακολούθησε αποκάλυψε ότι τμήματα του χρωμοσώματος Y, που χρησιμοποιείται για την ατομική ταυτοποίηση, ταίριαζαν σε όλους αυτούς τους άνδρες απογόνους. Έτσι επιβεβαίωσαν τη γενετική συνέχεια της ανδρικής γραμμής των Ντα Βίντσι τουλάχιστον από τη 15η γενιά.
Οι συντάκτες της έρευνας επιβεβαίωσαν επίσης την ύπαρξη τάφου της οικογένειας Ντα Βίντσι στην εκκλησία Σάντα Κρότσε στο Βίντσι, η οποία βρίσκεται υπό αρχαιολογική ανασκαφή. Εικάζεται ότι πρόκειται για τον τόπο ταφής του παππού του Λεονάρντο, Αντόνιο, του θείου του, Φραντσέσκο, και διαφόρων ετεροθαλών αδελφών του, όπως ο Αντόνιο, ο Παντόλφο και ο Τζιοβάνι.
Οι επικεφαλής της ανασκαφής ανέσυραν θραύσματα οστών, ορισμένα από τα οποία έχουν χρονολογηθεί με ραδιοάνθρακα. Ένα δείγμα υποβλήθηκε σε παλαιογονιδιωματική ανάλυση και εάν το χρωμόσωμα Y των ζώντων απογόνων βρεθεί και στα παλαιότερα λείψανα των τάφων, αυτό θα σημείνει ότι υπάρχει ακρίβεια της ιστορικής ανακατασκευής της γενεαλογίας και θα επιτρέψει μια πιο εμπεριστατωμένη εξέταση του βιολογικού υλικού που αποδίδεται στον Λεονάρντο αλλά και των ιχνών που έχουν απομείνει στα πρωτότυπα χειρόγραφα ή άλλα έργα του. Ίσως αυτό να οδηγήσει στην ανακατασκευή του DNA του.
Το γενετικό προφίλ του Λεονάρντο Ντα Βίντσι θα μπορούσε να αποκαλύψει βιολογικά χαρακτηριστικά, όπως η οπτική αντίληψη, η διατροφή, πιθανές προθέσεις υγείας και η σωματική εμφάνιση. Στο βιβλίο των ερευνητών σημειώνεται πως το DNA σε χειρόγραφα ή σχέδια θα μπορούσε να επιβεβαιώσει τη γνησιότητα των έργων τέχνης και οι τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί μέσω του διεθνούς προγράμματος θα μπορούσαν να φέρουν επανάσταση στον τρόπο επαλήθευσης αμφισβητούμενων έργων.
Στο βιβλίο δημοσιεύεται ακόμα μία μελέτη που υποθέτει ότι ένα σχέδιο με κάρβουνο σπάνιας εκφραστικής έντασης, το οποίο ανακαλύφθηκε στο τζάκι ενός παλιού κτιρίου στο Βίντσι, ιδιοκτησίας του δήμου πλέον, ενδέχεται να αποδοθεί στον Λεονάρντο ντα Βίντσι. Το φανταστικό πλάσμα που απεικονίζεται έχει ένα σπειροειδές κέρατο στο κεφάλι, επίμηκες ρύγχος και καμπύλο ράμφος, φλεγόμενη γλώσσα, νύχια στα άκρα, μυτερά αυτιά, έντονα λέπια στην πλάτη και τον λαιμό, ελικοειδή ουρά και ένα φτερό με μεμβράνη και προεκτάσεις δακτύλων που μοιάζει με βεντάλια και σύμφωνα με τους ερευνητές παραπέμπει στις μεταγενέστερες μελέτες του Λεονάρντο Ντα Βίντσι για την πτήση των πουλιών και των νυχτερίδων.
Οι ερευνητές ονόμασαν το έργο «Δράκος Μονόκερος», ενώ ο δήμος έχει προγραμματίσει επιστημονική ανάλυση και αποκατάσταση του σχεδίου.
Με πληροφορίες του ΑΠΕ/Interesting Engineering
