Ο Τραμπ δεν έκρυψε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας τι είδους ομάδα θα επέλεγε στην δεύτερη κυβερνητική του θητεία: ανθρώπους ακλόνητα πιστούς, έτοιμους να απομακρύνουν τα όποια νομικά και ρυθμιστικά εμπόδια προκύψουν καθώς εκείνος θα υλοποιεί το πρόγραμμά του.
Πολλές από τις επιλογές του φαίνονται απολύτως κατάλληλες για μια προεδρία απαλλαγμένη από εσωτερική αντιπολίτευση και έμπειρους συμβούλους που θα μπορούσαν να περιορίσουν τις παρορμήσεις του 47ου προέδρου των ΗΠΑ.
Στην ανάλυσή του για το CNN ο πολύπειρος δημοσιογράφος Tom Foreman, ξεχωρίζει μεταξύ των επιλογών Τραμπ τον Μάρκο Ρούμπιο για το ΥΠΕΞ, την Ελίζ Στεφάνικ για τη θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, την Λίντα Μακμάν για το υπουργείο Παιδείας - το οποίο ο νέος πρόεδρος έχει απειλήσει να «κλείσει» - και τον Χάουαρντ Λούτνικ, CEO του Cantor Fitzgerald, για το υπουργείο Εμπορίου.
Ξεχωριστή θέση στις επιλογές Τραμπ είχε αναμφίβολα ο πλέον αμφιλεγόμενος Ματ Γκατζ - που ανέβηκε και «έπεσε» μέσα σε μόλις 8 ημέρες, οπότε και αντικαταστάθηκε από την Παμ Μπόντι.
Το «έπος Γκατζ», σχολιάζει ο Tom Foreman, αποδεικνύει πως κάποιες από τις επιλογές του νέου προέδρου δεν «χωνεύονται» τόσο εύκολα. Αυτή που πλέον ξεχωρίζει είναι η επιλογή του Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ.
Ανεξάρτητος υποψήφιος για το μεγαλύτερο μέρος της προεκλογικής εκστρατείας, ο RFK Jr. υποχώρησε στα τέλη Αυγούστου και ανέβηκε στη σκηνή μαζί με τον Τραμπ μέσα σε μια βροχή πυροτεχνημάτων. Με τον τρόπο αυτό «κέρδισε» το υπουργείο Υγείας, προκαλώντας ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα και όχι μόνο.
Αν και ο Κένεντι αρνείται ότι είναι κατά των εμβολίων, έχει προτείνει εδώ και καιρό αυτά να γίνουν εθελοντικά. Έχει προειδοποίησει επανειλημμένα για την ασφάλεια των εμβολιασμών, προωθώντας αναπόδεικτες συνδέσεις με τον αυτισμό. Έχει υποστηρίξει πως το φθόριο θα πρέπει να αφαιρεθεί από τα αποθέματα νερού της χώρας, παρόλο που θεωρείται εδώ και καιρό το κλειδί για την πρόληψη της παιδικής τερηδόνας και έχει υιοθετήσει θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με το AIDS - υποστηρίζοντας δημοσίως πως προκαλείται από φθορά του ανοσοποιητικού συστήματος από τη χρήση ναρκωτικών, κάτι που δεν ισχύει.
Πρόκειται άλλωστε για τον άνθρωπο που φέρεται να έκοψε κάποτε με αλυσοπρίονο μια νεκρή φάλαινα σε μια παραλία «για να την μελετήσει» και πέταξε μια νεκρή αρκούδα στο Σέντραλ Παρκ.
{https://www.youtube.com/watch?v=V5Kt8Ne1WBk&ab_channel=ABC7}
Μεγάλη κατακραυγή όμως έχει προκαλέσει η επιλογή μιας ακόμη πρώην Δημοκρατικής για τη θέση της επικεφαλής της CIA, αλλά και η επιλογή ενός παρουσιαστή του Fox News για το υπουργείο Άμυνας.
Η πρώην βουλευτής της Χαβάης Τούλσι Γκάμπαρντ είναι βετεράνος της Εθνοφρουράς και έφεδρη αξιωματικός, η οποία, όπως και ο Τραμπ, έχει δείξει μια ασυνήθιστη συμπάθεια για ορισμένους από τους κορυφαίους αντιπάλους των ΗΠΑ, όπως ο Πούτιν και ο Άσαντ.
Ο Πιτ Χίγκσεθ πάλι είναι πρώην ταγματάρχης του Πεζικού στην Εθνοφρουρά, παρασημοφορημένος για τη δράση του στον πόλεμο στο Ιράκ και παντελώς «άσχετος» με τη διοίκηση ενός οργανισμού όπως ο αμερικανικός στρατός.
Ο Χίγκσεθ έχει κατηγορηθεί για σεξουαλική επίθεση, κατάχρηση αλκοόλ και κακοδιαχείριση των οικονομικών ομάδας υπεράσπισης βετεράνων, ενώ έχει προκαλέσει αντιδράσεις με το τατουάζ με τον Σταυρό της Ιερουσαλήμ που έχει στο στήθος του.
{https://www.tiktok.com/@shawnryanshow/video/7434592442239716651}
Μετά από χρόνια δημοσιογραφικής κάλυψης του Τραμπ, ο Jim Acosta σχολιάζει στο CNN ότι ο επερχόμενος πρόεδρος επιδιώκει με την νέα κυβέρνηση του ένα είδος μεγάλου πολιτικού πειράματος.
«Είναι σχεδόν σαν ένας τρελός επιστήμονας, που επιστρέφει στο εργαστήριό του για να δει τι συμβαίνει αν δεν υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες». Αφού ζήσαμε μια προεδρία όπου η ίδια η έννοια της αλήθειας αμφισβητήθηκε, σειρά έχει η αμφισβήτηση της αξίας της εμπειρίας.
«Ο πρόεδρος Μασκ»
Όσαν έχουν διαμειφθεί από τον εκλογιακό θρίαμβο Τραμπ τον περασμένο Νοέμβριο μαρτυρούν πως ο νέος πρόεδρος είναι έτοιμος για όλα, όπως όμως είναι και ο Έλον Μασκ.
Οι δύο άνδρες έχουν το τελευταίο διάστημα εξαιρετικά στενές σχέσεις με τον CEO της Tesla να παίζει κομβικό ρόλο σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις του επερχόμενου προέδρου.
Θεωρητικά ο δισεκατομμυριούχος θα αναλάβει από τις 20 Ιανουαρίου - από κοινού με τον Βίβεκ Ραμασβάμι - το νεό υπουργείο Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας. Πρακτικά όμως φαίνεται πως αποτελεί το «δεξί χέρι» του νέου προέδρου που μάλιστα αναλαμβάνει σχεδόν εξ ολοκλήρου να μεταφέρει το λόγο της νέας αμερικανικής κυβέρνησης στη δημόσια σφαίρα.
Ενδεικτικές είναι οι επιθέσεις που εξαπολύει το τελευταίο διάστημα σε εκλεγμένους αξιωματούχους τρίτων κρατών, πρωτοβουλία που άφησε πολλούς να αναρωτιέται για να το αν εξυπηρετεί την προσωπική του ατζέντα ή εκείνη της νέας αμερικανικής κυβέρνησης.
Στην ανάλυσή του ο Tom Foreman περιγράφει εκτενώς πώς από την πανηγυρική διακομματική συμφωνία για έναν προϋπολογισμό που θα γλύτωνε τις ΗΠΑ από το shutdown εν μέσω Χριστουγέννων φτάσαμε στο «όχι» του επερχόμενου προέδρου - που υπαγορεύτηκε εν πολλοίς από το «όχι» του Έλον Μασκ.
Με περισσότερες από 100 αναρτήσεις την ημέρα, ο δισεκατομμυριούχος CEO της Tesla χαρακτήρισε «εγκληματική» τη συμφωνία και απείλησε ευθαρσώς τους Ρεπουμπλικάνους να την καταψηφίσουν. Τότε μόνο ο Τραμπ τάχθηκε ξεκάθαρα κατά του ενδιάμεσου προϋπολογισμού.
{https://x.com/elonmusk/status/1869487359420727338}
«Είναι σαφές ποιος είναι υπεύθυνος και αυτός δεν είναι ο εκλεγμένος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ», σχολίαζαν τότε οι Δημοκρατικοί. «Ο πρόεδρος Έλον Μάσκ κατάφερε να "σκοτώσει" το νομοσχέδιο και στη συνέχεια ο Τραμπ αποφάσισε να ακολουθήσει το παράδειγμά του».
Ο Τραμπ, τουλάχιστον αρχικά, δείχνει να μην ενοχλείται. Οι φωνές μέσα από την ομάδα του ωστόσο αποδεικνύουν το αντίθετο - επιμένοντας πως ο Τραμπ, και όχι ο Μασκ, είναι πραγματικά επικεφαλής.
Και πάλι, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Η τελική έκδοση του προϋπολογισμού δεν περιέχει την αναστολή του ανώτατου ορίου χρέους που φαίνεται να επιθυμεί διακαώς ο Τραμπ. Ο Τραμπ λέει στο CBS ότι θα ήθελε να προχωρήσει ακόμη περισσότερο. «Το ανώτατο όριο του χρέους θα πρέπει να καταργηθεί εντελώς», τονίζει.
Η κίνηση αυτή εκπλήσσει τους Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι συχνά επέκριναν τους Δημοκρατικούς ως οικονομικά απρόσεκτους για αυτήν ακριβώς την δημοσιονομική επιλογή.
Πολλοί αναλυτές ωστόσο εκτιμούν πως η μεταστροφή Τραμπ είναι απλά θέμα ρεαλισμού. Παρά τη συζήτηση για μια κυβέρνηση μικρότερη και φθηνότερη, ο Τραμπ έχει προτείνει έναν συνδυασμό δράσεων και φοροελαφρύνσεων που θα μπορούσαν να κοστίσουν τρισεκατομμύρια δολάρια. Το πιθανότερο είναι να χρειαστεί όλα τα χρήματα που μπορεί να βρει. Και αν μπορεί να επεκτείνει το δικαίωμά του να τα δανειστεί επί ημερών Μπάιντεν, τόσο το καλύτερο.
