Φαίνεται πλέον ότι η Μόσχα έχει θέσει σε πλήρη εξέλιξη το σχέδιο της για περαιτέρω πίεση και ανακατάληψη εδαφών, με δεδομένες τις ελλείψεις πυρομαχικών και επιπλέον στρατιωτικού υλικού στις τάξεις των αμυνόμενων. Το Κίεβο βρίσκεται ομολογουμένως σε δύσκολη θέση, αφού η Δύση και ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες καθυστερούν στην αποστολή της αναγκαίας επιπρόσθετης βοήθειας, σε μία κρίσιμη χρονική περίοδο για την εξέλιξη του πολέμου.
Τα περιθώρια στενεύουν, οι Ουκρανοί ξεμένουν από πολεμοφόδια και ο αγώνας για την ελευθερία και την υπεράσπιση της εδαφικής τους ακεραιότητας γίνεται εξαιρετικά δύσκολος, αλλά και άνισος, αφού η ρωσική πολεμική μηχανή διαθέτει περισσότερα πλεονεκτήματα, ενώ ταυτόχρονα είναι σε θέση να παράγει νέα όπλα. Δεν είναι δυνατόν συγγενείς των στρατιωτών να μαζεύουν με έρανο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρήματα για να αγοράσουν ειδικά κιάλια για τα τεθωρακισμένα, τα οποία πλέον δεν διαθέτουν. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.
Πως όμως μπορεί να εξελιχθούν τα πράγματα το αμέσως επόμενο διάστημα στο ανατολικό μέτωπο; Στις ΗΠΑ η επιπλέον βοήθεια προς το Κίεβο παραμένει στον πάγο, ενώ κυριαρχεί ως θέμα στην ατζέντα της αντιπαράθεσης μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, με φόντο τις κρίσιμες Προεδρικές εκλογές το Νοέμβριο του 2024.
Η αμερικανική στήριξη είναι μεν καταλυτική για τη θωράκιση της ουκρανικής άμυνας, τίθεται δε υπό αμφισβήτηση από τη στιγμή που στο τιμόνι της χώρας μπει ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος βλέπει τις εξελίξεις από μία διαφορετική οπτική, που δεν ταιριάζει με τις επιδιώξεις και τα σχέδια στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, δηλαδή σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στις Βρυξέλλες η ατμόσφαιρα είναι βαριά. Στα ανώτερα κλιμάκια των ευρωπαϊκών θεσμών αντιλαμβάνονται πλέον την κρισιμότητα της κατάστασης. Ο αγώνας της Ουκρανίας δεν πρόκειται να δικαιωθεί με συνεχείς διακηρύξεις και ακατάπαυστες πομφόλυγες, αλλά με ένα συνολικό σχέδιο στήριξης και σε στρατιωτικό επίπεδο και όχι μόνο.
Οι τελευταίες αρνητικές εξελίξεις έρχονται να δικαιώσουν τον Καγκελάριο της Γερμανίας και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι προ ολίγων εβδομάδων τοποθετήθηκαν από κοινού, επισημαίνοντας την ανάγκη όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε να κάνουν το ιστορικό τους καθήκον και να σταθούν στο πλευρό της Ουκρανίας. Οι επόμενες εβδομάδες είναι πραγματικά κρίσιμες, συνεπώς περιθώρια εφησυχασμού δεν υπάρχουν. Στη σχετική συζήτηση για την ικανότητα της Ευρώπης να ανταποκριθεί στις μεγάλες προκλήσεις, μπαίνει ξεκάθαρα και ένα άλλο ζήτημα: η αυτονομία, πρωτίστως στα θέματα άμυνας.
Δεν μπορεί ένας τόσο μεγάλος πολιτικός σχηματισμός να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα του και να αυξήσει την ανθεκτικότητα του, αν δεν διαθέτει ένα ισχυρό μηχανισμό αποτροπής και άμυνας. Τα όσα συμβαίνουν στο Ντονέτσκ και εν γένει η ρωσική επιθετικότητα δεν αφορούν αποκλειστικά την Ουκρανία, αλλά ολόκληρη την Ευρώπη και αυτό που ονομάζεται σύγχρονος κόσμος. Ας μην γελιέται κανείς. Αν η Δύση δεν κινηθεί γρήγορα, δημιουργώντας ένα ισχυρό μέτωπο απέναντι στη ρωσική ηγεσία θα βρεθεί σίγουρα προ μεγάλων εκπλήξεων. Το domino effect θα έρθει αναπόφευκτα και τότε κάθε Ευρωπαίος κατεργάρης στο πάγκο του…..
