Το φαινόμενο λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις στο γερμανόφωνο κόσμο, στην κεντρική Ευρώπη, αλλά και στη χώρα που ανέδειξε κατά κόρον τις έννοιες της ελευθερίας και της δημοκρατίας, τη Γαλλία.
Πριν το 2000, το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία είχε γνωρίσει άνθηση υπό την ηγεσία του Ζαν Μαρί Λεπέν. Παρ’ όλα αυτά η κοινωνία είχε τότε αντιδράσει, με μεγάλες διαδηλώσεις να πραγματοποιούνται διαρκώς σε πόλεις, όπως το Παρίσι, το Στρασβούργο και άλλου. Σήμερα, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική αφού το κόμμα βρίσκεται στα χέρια της Μαρί Λεπέν και όσο περνά ο χρόνος τόσο περισσότερο ενισχύεται, ενώ σε συγκεκριμένες περιπτώσεις επιβάλλει και τη δική του ατζέντα, όπως συνέβη στην περίπτωση του μεταναστευτικού.
Οι τελευταίες μετρήσεις κοινής γνώμης τοποθετούν την άκρα δεξιά στην πρώτη θέση, ενώ πλησιάζει ο χρόνος των ευρωεκλογών, που θα διεξαχθούν τον Ιούνιο του 2024. Η εταιρία Opinion Way φέρνει πρώτη την «Εθνική Συσπείρωση» του Ζορνταν Μπαρντελά με ποσοστό 27%, με το συνασπισμό κομμάτων που βρίσκονται πέριξ του κόμματος του Εμμανουέλ Μακρόν να φτάνει το 20% στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων.
Όσον αφορά στη γαλλική Αριστερά αλλά και την παραδοσιακή δεξιά, αμφότερες δυνάμεις αγγίζουν μόλις το 8%. Αλλά και στις τελευταίες μετρήσεις που δημοσίευσε το έγκυρο Politico (Poll of the Polls) πριν από ένα περίπου μήνα, το RN καταγραφόταν στην πρώτη θέση με ποσοστό 28%.
Την ίδια ώρα, σχεδόν επτά στους δέκα πολίτες τάσσονται κατά της πολιτικής που εφαρμόζει ο Εμμανουέλ Μακρόν στη Γαλλία. Στο εσωτερικό της χώρας έχει ήδη αναπτυχθεί μια έντονη συζήτηση για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, ενώ η εφαρμογή σκληρών μέτρων απέναντι στο μουσουλμανικό στοιχείο πυροδοτεί διαρκώς έντονες αναταράξεις στις τοπικές κοινωνίες.
Η χώρα αυστηροποιεί διαρκώς το νομοθετικό πλαίσιο για την παροχή άδειας παραμονής στη χώρα, ενώ πολύ πρόσφατα ο κ. Μακρόν σύρθηκε στην ψήφιση μιας σχετικής νομοθετικής πρωτοβουλίας με τη στήριξη των δεξιών ρεπουμπλικάνων και της άκρας δεξιάς, εξέλιξη που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην μετριοπαθή πτέρυγα του κόμματος του.
Μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις των Γερμανών αγροτών σε ολόκληρη τη χώρα, τη σκυτάλη πήραν τώρα και οι Γάλλοι παραγωγοί, διαμαρτυρόμενοι για το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής και την έλλειψη μιας σοβαρής στρατηγικής που θα προωθεί τα συμφέροντα τους, τόσο σε εθνικό, όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Τα κοινωνικά προβλήματα και οι συνεχείς συγκρούσεις αποτελούν πλέον καθημερινότητα για τη σημερινή Γαλλία. Εξάλλου είναι νωπές οι μνήμες από τις σφοδρότατες αντιδράσεις για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
Οι Γάλλοι στο σύνολο τους, ακόμα και εκείνοι που ανήκουν παραδοσιακά στη δεξιά, αποτελούν παράδειγμα ενεργών πολιτών που δεν επιτρέπουν εύκολα σε οποιαδήποτε κυβέρνηση να λαμβάνει αποφάσεις ερήμην τους που υποθηκεύουν το μέλλον. Η χώρα διαδραματίζει εξάλλου έναν πολυσχιδή ρόλο και στα ευρωπαϊκά δρώμενα και όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό, έχουν τον αντίστοιχο αντίκτυπο και στις Βρυξέλλες.
