Οι καλοκαιρινές διακοπές αποτελούν παρελθόν για τους Ευρωπαίους και πλέον καλείται το μέσο ευρωπαϊκό νοικοκυριό να αντιμετωπίσει μια σκληρή πραγματικότητα, χωρίς κανένας να μπορεί να το διαβεβαιώσει ότι η αυξητική αυτή στάση έχει ημερομηνία λήξης.
Από τη στιγμή μάλιστα που συνεχίζονται οι αναταράξεις από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, το εμπάργκο στη μεταφορά σιτηρών και άλλων προϊόντων μέσω της Μαύρης θάλασσας, αλλά και το κόστος ενέργειας, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι εθνικές κυβερνήσεις οφείλουν να συνεργαστούν ακόμα πιο στενά, προκειμένου να αναζητήσουν αποτελεσματικότερες λύσεις, οι οποίες σε κάθε περίπτωση δεν θα είναι προϊόν απλών και σύντομων διεργασιών.
Το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο και η πίεση που δημιουργεί στους πολίτες έχει αναμφίβολα και πολιτικό αντίκτυπο, καθώς αυξάνονται οι ανισότητες, ενώ επηρεάζεται και η ισορροπία στις τοπικές κοινωνίες. Ο περιορισμός του διαθέσιμου εισοδήματος έχει και άλλες παρενέργειες για τον μέσο πολίτη, καθώς μέσα από τις αναγκαίες περικοπές που πρέπει να κάνει για να μπορέσει να ανταπεξέλθει σε βασικές του ανάγκες, υποχρεούται σε εκπτώσεις και στην διατροφή του και κατ’ επέκταση στην ποιότητα ζωής. Όλα τα παραπάνω έρχονται να προστεθούν στους λόγους που μπορούν να αγγίξουν την πολιτική στάση ακόμη και την εκλογική συμπεριφορά του Ευρωπαίου πολίτη.
Η ακρίβεια στην Ε.Ε συμπίπτει χρονικά με την προετοιμασία για τη διαδικασία των ευρωεκλογών τον Ιούνιο του 2024, αλλά και την δυναμική που αναπτύσσουν παρατάξεις και σχηματισμοί με προσανατολισμό εκτός του συμβατικού ευρωπαϊκού πλαισίου.
Οι αρχιτέκτονες του ευρωπαϊκής οικονομίας και οι διαμορφωτές του νέου συμφώνου σταθερότητας χρειάζεται να αντιληφθούν τη σοβαρότητα των στιγμών και να επιχειρήσουν να ανταπεξέλθουν στις μεγάλες προκλήσεις με μεγαλύτερη ωριμότητα σε σχέση με το παρελθόν, αντιλαμβανόμενοι ότι η απάντηση για ένα βιώσιμο μέλλον πρέπει να είναι περισσότερο πολιτική και λιγότερο τεχνοκρατική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα λειτουργήσουν εκτός πλαισίου της αναγκαίας δημοσιονομικής σταθερότητας για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Αρκεί να αναζητήσουν το κατάλληλο μείγμα πολιτικής που αφενός θα λαμβάνει υπόψη τις υποχρεώσεις κάθε κράτους-μέλους με στόχο τη διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου την ανάγκη για τη διαμόρφωση ασφαλιστικών δικλείδων με στόχο την προστασία των ευάλωτων πολιτών. Το πρόβλημα αγγίζει και προηγμένες κοινωνίες, όπως για παράδειγμα την Αυστρία που είδε τα στατιστικά στοιχεία του πληθωρισμού να αυξάνονται κατά το μήνα Αύγουστο (πληθωρισμός 7,5%) σε σχέση με τους προηγούμενους μήνες.
Στη Γερμανία αν και παρατηρήθηκε μείωση στο συγκεκριμένο δείκτη, 6,1%, εντούτοις οι αυξημένες τιμές στα τρόφιμα και την ενέργεια συνεχίζουν να προβληματίζουν την πλειοψηφία της κοινής γνώμης. Αντίθετα, στο Βέλγιο και στην Ισπανία η κατάσταση εμφανίζεται κάπως βελτιωμένη.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης πιστεύει ότι η ακρίβεια ήρθε για να μείνει και δεν αντιμετωπίζεται με έκτακτα μέτρα. Αναμφισβήτητα η Ευρώπη διανύει μια περίοδο μεγάλης ρευστότητας και αβεβαιότητας, παλεύοντας να διαχειριστεί την ατζέντα της σε αχαρτογράφητα νερά.
