Η δημόσια χρηματοδότηση ιδιωτικών επιχειρήσεων για την ανάπτυξη νέων υποδομών LNG απομακρύνουν ΗΠΑ και ΕΕ από τις δεσμεύσεις τους σχετικά με την επίτευξη των παγκόσμιων κλιματικών στόχων, ενώ επηρεάζουν την υγεία των κοινοτήτων που ζουν κοντά σε σημεία παραγωγής υγροποιημένου αερίου - αποκαλύπτει η Greenpeace.
Σε πρόσφατη έρευνα της Greenpeace International σημειώνεται πως τα σχέδια αυτά είναι το αποτέλεσμα της ανάθεσης τόσο της παροχής συμβουλών όσο και της κατασκευής νέων υποδομών σε ευρωπαϊκές εταιρείες εκμετάλλευσης φυσικού αερίου, με την οργάνωση να ζητά τώρα τον άμεσο τερματισμό των συμβάσεων και υποδομών φυσικού αερίου, τόσο από αμερικανικής όσο και από ευρωπαϊκής πλευράς.
«Η βιομηχανία φυσικού αερίου (παραγωγοί και διαχειριστές) χρησιμοποίησαν τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία για να στρέψουν τις προτεραιότητες της αμερικανικής και ευρωπαϊκής πολιτικής μακριά από τους κλιματικούς στόχους, με παραμύθια περί ενεργειακής ασφάλειας», υπογραμμίζει η Anusha Narayanan, υπεύθυνη του προγράμματος για τον τερματισμό της επέκτασης των ορυκτών καυσίμων.
Οι ηγέτες των ΗΠΑ και της Ευρώπης δεν πρέπει να εξαπατηθούν. Οι κυβερνήσεις πρέπει να ηγηθούν στον κλιματικό αγώνα και όχι να γίνονται μαριονέτες της βιομηχανίας αερίου, η οποία θυσιάζει την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών απλώς και μόνο για να αυξήσει τα κέρδη της.
«Η έρευνά μας αποκαλύπτει την αλήθεια πίσω από την εταιρική και πολιτική ώθηση για περισσότερες εισαγωγές ορυκτού αερίου από τις ΗΠΑ στις ευρωπαϊκές χώρες: η ουσία είναι ότι το ορυκτό αέριο αποφέρει κέρδη μόνο στη βιομηχανία, είναι βρώμικο, τοξικό, δεν χρειάζεται και δεν το θέλουμε».
Ποιος κερδίζει τελικά από τον πόλεμο
Στην έκθεση «Ποιος κερδίζει από τον πόλεμο - Πώς οι εταιρείες αερίου επωφελούνται από τον πόλεμο στην Ουκρανία» (“Who Profits From War - How Gas Corporations Capitalise from War in Ukraine”), η διεθνής Greenpeace αποκάλυψε την έκρηξη των εισαγωγών υγροποιημένου αερίου από τις ΗΠΑ στην ΕΕ το 2022.
Η ΕΕ έχει γίνει ο μεγαλύτερος εισαγωγέας υγροποιημένου αερίου από τις ΗΠΑ και οι εταιρείες σε ΕΕ και ΗΠΑ διπλασιάζουν τις επενδύσεις σε αυτό.
Στην ανάλυσή της, η Greenpeace δείχνει πώς η βραχυπρόθεσμη ενεργειακή κρίση απαντήθηκε με μια μακροπρόθεσμη αντίδραση κατασκευής νέων υποδομών, που επηρεάζουν το περιβάλλον και τις τοπικές κοινότητες σε ΗΠΑ και ΕΕ, και με τη διαπραγμάτευση δεσμευτικών συμβάσεων.
Εάν οι υπό κατασκευή ή προτεινόμενοι τερματικοί σταθμοί υγροποιημένου αερίου της ΕΕ αρχίσουν την παραγωγή, το αποτέλεσμα θα είναι η εκπομπή 950 εκατομμυρίων τόνων CO2-eq ετησίως που θα σχετίζονται με αυτούς τους σταθμούς. Αυτό ισοδυναμεί με τις ετήσιες εκπομπές 211 εκατομμυρίων αυτοκινήτων και θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο την ενεργειακή μετάβαση για την επίτευξη των συμφωνημένων κλιματικών στόχων.
Η βιομηχανία αερίου υπονομεύει τους εθνικούς στόχους στην ενέργεια
Στην Ελλάδα συγκεκριμένα, ο ΔΕΣΦΑ πρόσφατα υπολόγισε ότι η συμβολή του αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή για το 2030 θα είναι η διπλάσια (24,1 TWh) από αυτή που προβλέπει το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια & το Κλίμα (ΕΣΕΚ).
Συνεπώς καταλαβαίνει κανείς ότι η όρεξη της βιομηχανίας αερίου και στη χώρα μας δεν περιορίζεται ούτε από πολιτικές για το κλίμα αλλά ούτε από εθνικούς στόχους για μία μετάβαση σε 100% καθαρή ενέργεια.
Με τέτοιου είδους βλέψεις η βιομηχανία αερίου υπονομεύει εθνικούς στόχους όπως για παράδειγμα την κάλυψη της ηλεκτροπαραγωγής κατά 80% από ΑΠΕ μέχρι το 2030, την ίδια στιγμή που η έκθεση της Greenpeace αναδεικνύει ότι υποδομές LNG (όπως ο τερματικός σταθμός της Ρεβυθούσας) λειτουργούν ιστορικά πολύ κάτω από τη χωρητικότητά τους.
Οι νέες υποδομές αερίου θα υπονομεύσουν, άλλωστε, τους κλιματικούς στόχους των ΗΠΑ, της ΕΕ και του πλανήτη.
Η έκθεση υπογραμμίζει, τέλος, τις σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και την ασφάλεια που έχει αυτή η επέκταση στις κοινότητες.
Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν απαγορεύσει μεθόδους όπως το fracking στο έδαφός τους, ωστόσο ενθαρρύνουν αυτές τις μεθόδους... στις ΗΠΑ για να ικανοποιήσουν την ενεργειακή ζήτηση. Η εξόρυξη και η μεταφορά τοξικού υγροποιημένου αερίου στο Τέξας, το Νέο Μεξικό και τη Λουιζιάνα έχει οδηγήσει σε επιδείνωση της ποιότητας του αέρα, ρυπασμένο νερό, αναπνευστικές ασθένειες, προβλήματα γεννήσεων και αυξημένα ποσοστά καρκίνου σε αυτές τις κοινότητες, πολλές από τις οποίες είναι κυρίως μαύρες, αυτόχθονες και έχουν χαμηλά εισοδήματα.
