Η σύγκρουση στο Σουδάν είναι ένας εσωτερικός αγώνας εξουσίας, που έχει τις ρίζες του στην ταραγμένη πολιτική ζωή της χώρας των τελευταίων δεκαετιών, ωστόσο δεν είναι λίγοι οι περιφερειακοί και παγκόσμιοι παίκτες που έχουν συμφέροντα στην αιματηρή αυτή μάχη εξουσίας.
Τα τελευταία 24ωρα έχουν φέρει σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ μονάδων του στρατού - πιστών στον στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν - και παραστρατιωτικών των RSF υπό την ηγεσία του στρατηγού Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο, γνωστού ως Χεμέντι.
Η διαμάχη τους για την εξουσία έχει εκτροχιάσει τη μετάβαση προς την πολιτική διακυβέρνηση και έχει εγείρει φόβους για μια ευρύτερη σύγκρουση, ενώ ταυτόχρονα δώδεκα ή περισσότερες περιφερειακές δυνάμεις έχουν συμφέροντα στις μάχες που μαίνονται στο Χαρτούμ και αλλού.
ΗΠΑ: Χαιρέτησαν την πτώση του αλ Μπασίρ και τώρα επικρίνονται για την... ήπια στάση τους
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που αναδεικνύονται στον ισχυρότερο παγκόσμιο παίχτη, είναι σε θέση να ασκήσουν επιρροή άμεσα σε πρόσωπα-κλειδιά, μέσω της παρακράτησης ή της παροχής τεράστιων ποσών βοήθειας, ενώ την ίδια ώρα διατηρούν ειδικό βάρος στα διεθνή φόρουμ όπως τα Ηνωμένα Έθνη.
Οι ΗΠΑ επιθυμούν - σύμφωνα και με τις διακηρύξεις τους - σταθερότητα σε μια ανήσυχη περιοχή τεράστιας στρατηγικής σημασίας, ενώ παράλληλα προσπαθούν να ανακόψουν την αυξανόμενη επιρροή ανταγωνιστών όπως η Κίνα και, σε μικρότερο βαθμό, η Ρωσία.
Υπενθυμίζεται πως η Ουάσινγκτον χαιρέτισε την πτώση του βετεράνου δικτάτορα Ομάρ αλ Μπασίρ το 2019, αλλά έχει επικριθεί για την υπερβολικά ήπια στάση απέναντι στους δύο κύριους στρατιωτικούς ηγέτες και ιδίως απέναντι στον Μπουρχάν.
Κίνα: Σχετική ουδετερότητα και προσπάθεια επιρροής
Η Κίνα καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να κερδίσει εταίρους στην ανατολική Αφρική προσφέροντας σημαντικές υποδομές, οικονομικές επενδύσεις, δάνεια, αλλά και παρέχοντας στήριξη στους εν ενεργεία ηγέτες.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Guardian, αν και η Κίνα φιλοδοξεί να καθιερώσει έναν ρόλο μεσολαβητή στην Αφρική, κρίνεται μάλλον απίθανο να έχει μεγάλη επιρροή σε αυτή τη σύγκρουση.
Αυτή η σχετική ουδετερότητα προσφέρει, όμως, στο Πεκίνο μια πιθανή ευκαιρία να οικοδομήσει στενότερες σχέσεις με οποιονδήποτε ενδεχόμενο νικητή.
Η Μόσχα έχει «διαλέξει» στρατόπεδο
Αντίθετα, η Ρωσία θεωρείται σαφώς «ταγμένη» στο πλευρό του Χεμεντί και των RSF.
Ο πρώην πολέμαρχος έχει, άλλωστε, συνδεθεί με τις ρωσικές προσπάθειες για την εξόρυξη τεράστιων ποσοτήτων χρυσού από το Σουδάν για τη χρηματοδότηση της εισβολής στην Ουκρανία, ενώ η Μόσχα έχει αναπτύξει παραστρατιωτικούς της ομάδας Wagner για να ενισχύσει τις επιχειρήσεις των RSF στο Σουδάν.
Πέρα από τον ενεργειακό πλούτο του Σουδάν, όμως, η Μόσχα έχει ειδικό ενδιαφέρον και λόγω της στρατηγικής θέσης του Σουδάν, καθώς επιθυμεί να τοποθετήσει εκεί μια σημαντική ναυτική βάση, η οποία θα επέτρεπε επιχειρήσεις στον Ινδικό Ωκεανό.
Η ΕΕ ευθυγραμμίζεται με τις ΗΠΑ κι ανησυχεί για τους πρόσφυγες
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ευθυγραμμίζεται με τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο στην αναζήτηση μιας συμβιβαστικής συμφωνίας που θα οδηγήσει σε μετάβαση και πολιτικό έλεγχο.
Το χάος στο Σουδάν, άλλωστε, θα μπορούσε να προκαλέσει νέα αύξηση των προσφύγων, με την Γαλλία να ανησυχεί ιδιαίτερα για τις επιπτώσεις στα εύθραυστα κράτη στα δυτικά, όπου έχει ήδη χάσει μεγάλη επιρροή τα τελευταία χρόνια.
Η Αίγυπτος έχει μακροχρόνιους δεσμούς με τον στρατό του Σουδάν και έχει καταστήσει σαφή την υποστήριξή της στον Μπουρχάν. Αιγύπτιοι στρατιώτες - ή «εκπαιδευτές» -, μάλιστα, έχουν αιχμαλωτιστεί από την RSF τις τελευταίες ημέρες.
Τι στάση κρατούν οι περιφερειακοί παίκτες
Το Κάιρο επιθυμεί σταθερότητα και προκρίνει την ιδέα ενός αυταρχικού στρατιωτικού επικεφαλής στην γείτονά του. Επιθυμεί, ακόμη, την υποστήριξη του Χαρτούμ στην διαμάχη του με την Αιθιοπία για τον έλεγχο της ροής του Νείλου, ενώ ανησυχεί για την επιρροή των περιφερειακών αντιπάλων τους στο Σουδάν.
Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες, με τους ηγέτες τους να έχουν προσωπικές σχέσεις με πολλά από τα βασικά πρόσωπα στο Σουδάν.
Και οι δύο έχουν ρίξει τεράστια χρηματικά ποσά στο Σουδάν από το 2019 σε μια προσπάθεια να οικοδομήσουν ένα καθεστώς ευνοϊκό για τα συμφέροντά τους.
Ο Χεμεντί κέρδισε την εύνοια αποστέλλοντας χιλιάδες Σουδανούς μαχητές να πολεμήσουν στην Υεμένη ως μέρος του συνασπισμού υπό την ηγεσία των Σαουδαράβων και των Εμιράτων εκεί. Και ο Μπουρχάν, όμως, είναι ευπρόσδεκτος.
Πηγή: Guardian
