Αφού ενημέρωσε για τη χθεσινή συζήτηση και ψηφοφορία στη Γερουσία, ο Ντράγκι επανέλαβε σήμερα στον Σέρτζιο Ματαρέλα την απόφασή του να υποβάλλει την παραίτησή του, αλλά και την παραίτηση της κυβέρνησης της οποίας ηγείται .
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας την έκανε δεχτή, ωστόσο η κυβέρνηση παραμένει στη θέση της για να ασχοληθεί με τις τρέχουσες υποθέσεις.
Η ανακoίνωση δεν αναφέρει αν ο Ματαρέλα θα διαλύσει τη Βουλή ή θα προκηρύξει πρόωρες εκλογές.
Ήττα της κυβέρνησης Ντράγκι παρά την ψήφο εμπιστοσύνης
Υπενθυμίζεται πως η αποχώρησή του κρίθηκε επιβεβλημένη έπειτα από την αποσκίρτηση των τριών κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού.
Πιο συγκεκριμένα, παρά την ψήφο εμπιστοσύνης που εξασφάλισε χθες στην ιταλική Γερουσία - με ψήφους 95 υπέρ και 38 κατά - η κυβέρνηση Ντράγκι θεωρείται ηττημένη, καθώς έχασε την στήριξη τριών βασικών κομμάτων που στηρίζουν τον κυβερνητικό συνασπισμό, και την απόλυτη πλειοψηφία των 158 από τα 315 μέλη του σώματος.
Τα Πέντε Αστέρια, το Φόρτσα Ιτάλια, και η Λέγκα του Βορρά αποχώρησαν από τη διαδικασία.
Η παραίτηση Ντράγκι ανοίγει μια «περίοδο αβεβαιότητων»
Μια αποχώρηση του Ιταλού πρωθυπουργού - «πυλώνα για την Ευρώπη» - ανοίγει μια «περίοδο αβεβαιοτήτων», δήλωσε νωρίτερα η Γαλλίδα υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Λορένς Μπουν.
Η Ιταλία θα εισέλθει σε μια περίοδο η οποία είναι πιθανόν να είναι λίγο λιγότερο σταθερή από αυτή που είδαμε προηγουμένως, δήλωσε στο ραδιοφωνικό σταθμό France Inter η Μπουν, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Aπό την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα... στο τιμόνι της Ιταλίας
Ιταλός οικονομολόγος, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας - από το 2011 έως το 2019 - και από τις 13 Φεβρουαρίου 2021 πρωθυπουργός της Ιταλίας.
Ο Μάριο Ντράγκι γεννήθηκε στη Ρώμη στις 3 Σεπτεμβρίου 1947. Ο πατέρας του, Κάρλο Ντράγκι, ήταν στέλεχος της Τράπεζας της Ιταλίας και η μητέρα του, Τζίλντα Μαντσίνι, φαρμακοποιός.
Από το 1984 έως το 1991 εργάστηκε στην Παγκόσμια Τράπεζα και στη συνέχεια έως το 2001 υπήρξε ανώτατο στέλεχος του Υπουργείο Οικονομικών της Ιταλίας. Ως γενικός γραμματέας του υπουργείου συνεισέφερε στην τιθάσευση του πληθωρισμού, που μάστιζε πάντα την Ιταλία.
Από το 2002 έως το 2005 εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα στην αμερικανική επενδυτική τράπεζα Goldman Sacks.
Τον Δεκέμβριο του 2005 έγινε διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας και από εκεί πέρασε στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας την 1η Νοεμβρίου 2011, διαδεχόμενος τον γάλλο Ζαν-Κλοντ Τρισέ.
Για τους Ιταλούς ο πληθωρισμός είναι τρόπος ζωής, όπως η σάλτσα ντομάτα στα μακαρόνια έγραφε η Bild, δυσπιστώντας τότε για την εκλογή του.
Οι επικριτές του τον κατηγορούν ότι ανήκει στο παγκόσμιο τραπεζικό ιερατείο, ως πρώην στέλεχος της Goldman Sachs και επίλεκτο μέλος της «Ομάδας των 30» (Group of Thirty), που ίδρυσε η οικογένεια Ροκφέλερ το 1978 - ενώ ως πρόεδρος της ΕΚΤ συμμετείχε ενεργά στην ελληνική κρίση και στη σύνταξη και παρακολούθηση των μνημονίων.
Ο «Σούπερ Μάριο» ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Ιταλίας στις 13 Φεβρουαρίου 2021,εν μέσω της πανδημίας του covid-19, που έπληξε με ιδιαίτερη σφοδρότητα τόσο υγειονομικά όσο και οικονομικά την Ιταλία.
Δεν εξελέγη ποτέ, αλλά αντίθετα έλαβε εντολή σχηματικού κυβέρνησης εθνικής ενότητας από τον Ματαρέλα, έπειτα από την παραίτηση του Τζουζέπε Κόντε.
Στο κυβερνητικό του σχήμα συμμετείχαν 23 υπουργοί, εκ των οποίων οκτώ τεχνοκράτες και 15 στελέχη των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.
