Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, στην τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου η Τουρκία βρέθηκε ένοχη για σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που συντελέστηκαν κατά την διάρκεια της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, αλλά και μέχρι σήμερα εξαιτίας της συνεχιζόμενης κατοχής του βορείου τμήματος της. Συνιστά, δε, μερική δικαίωση της ηθικής βλάβης που υπέστησαν οι συγγενείς των αγνοουμένων, των οποίων τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάστηκαν από τους Τούρκους εισβολείς.
Σημειώνεται επίσης ότι η απόφαση ερμηνεύεται πολιτικά και ως απόδοση ποινικών ευθυνών στην Τουρκία για την εξαφάνιση των αγνοουμένων, ανοίγοντας τον δρόμο για την ικανοποίηση του αιτήματος να δοθούν πειστικές εξηγήσεις για την τύχη τους. Η πρωτοφανής σε ύψος επιδίκαση στην Τουρκία αποζημίωσης για βλάβη των συγγενών των αγνοουμένων, είναι η πιο βαριά ποινή που έχει εκδοθεί εναντίον του Τουρκικού κράτους μέχρι σήμερα.
Τονίζεται ωστόσο ότι «Σε καμία περίπτωση οι αποζημιώσεις δεν μπορούν να διαγράψουν τις συνέπειες και να αποτελέσουν ηθική δικαίωση των συγγενών των αγνοουμένων. Κυρίαρχη πεποίθηση της Επιτροπής μας είναι, ότι καμία υλική αποζημίωση δεν είναι εφικτό να αποτιμήσει τα 40 χρόνια αδικίας, αγωνίας και πόνου».
Επίσης, επισημαίνεται ότι η απόφαση εμπεριέχει τεράστια πολιτική και ηθική βαρύτητα και επαναφέρει την Τουρκία στο εδώλιο του κατηγορουμένου, καθώς και ότι «εάν η Τουρκία δεν εφαρμόσει την απόφαση του ΕΔΑΔ, τότε μπορεί να μείνει εκτός διαδικασίας ένταξης της στην ΕΕ.»
