Αυτό που επισημαίνεται σύμφωνα με το ρεπορτάζ είναι ότι κράτος – μέλος της ΕΕ λειτούργησε ως «βαποράκι» του Ταγίπ Ερντογάν στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής. Με άλλα λόγια, θέλησε να περάσει τους εκβιασμούς της Αγκυρας και να ανατρέψει το ηχηρό μήνυμα που έστειλαν οι ευρωπαίοι ηγέτες, τόσο για την προκλητικότητα στο Αιγαίο όσο και στην κυπριακή ΑΟΖ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το κράτος το οποίο δεν κατονομάζεται θέλει να περάσει μια πρόταση σε βάρος της Κύπρου που θα έλεγε μεταξύ άλλων:Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο παροτρύνει όλα τα μέρη να συνεργαστούν για την αποτελεσματική αξιοποίηση των φυσικών πόρων της ανατολικής Μεσογείου, προς όφελος όλων. Εβαζε ουσιαστικά και την Τουρκία στο παιχνίδι από την πίσω πόρτα και άνοιγε το δρόμο για «διαμοιρασμό» των φυσικών πόρων στην κυπριακή ΑΟΖ.
Όπως λέει η εφημερίδα η φόρμουλα αυτή πήγε να μπει στο τέλος του κειμένου συμπερασμάτων. Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας η κίνηση του εν λόγω κράτους-μέλους που ενήργησε ως «βαποράκι» των τουρκικών επιδιώξεων, προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος απέρριψε κάθε σκέψη για διαφοροποίηση του κειμένου των Συμπερασμάτων.
Προς αυτή την κατεύθυνση, τόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο και η Μόνιμη Αντιπροσωπεία, σε διπλωματικό επίπεδο, επιδόθηκαν σε αγώνα δρόμου, διασφαλίζοντας την υιοθέτηση των Συμπερασμάτων από τη Σύνοδο Κορυφής χωρίς τροποποιήσεις.
Η Άγκυρα από την πλευρά της εκβίαζε ότι σε περίπτωση έγκρισης των Συμπερασμάτων, η Ε.Ε θα έθετε εν αμφιβόλω την πραγματοποίηση της ευρωτουρκικής συνάντησης της Βάρνας και τη συμμετοχή του Προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν.
Αυτό που ενόχλησε ιδιαίτερα την Άγκυρα είναι οι αναφορές σε «έντονη καταδίκη» για τις «παράνομες ενέργειες» που της αποδόθηκαν από τους «28», σε συνδυασμό με τη δρομολόγηση για πρώτη φορά ενός πλαισίου διαρκούς παρακολούθησης των εξελίξεων από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Τόσο η προκλητική φόρμουλα του κράτους-μέλους της Ε.Ε, όσο και οι εκβιασμοί της Άγκυρας έπεσαν τελικά στο κενό και η εφημερίδα αναφέρει ότι σημαντικό ρόλο για την έγκριση του τελικού κειμένου διαδραμάτισαν τρεις παράγοντες:
1. Το γεγονός ότι η Βρετανία ήταν αποκλειστικά απασχολημένη με το ζήτημα της Ρωσίας και την επίθεση κατά του Ρώσου διπλού πράκτορα στο Salisbury και αξίωνε πολύ σκληρά συμπεράσματα, κάτι που δημιούργησε την ανάγκη «αναλογικότητας» και στην περίπτωση των προκλήσεων της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ.
2. Η αποφασιστικότητα της Λευκωσίας, όπως εκφράστηκε από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στα κρίσιμα σημεία των τουρκικών διαβημάτων και εκβιασμών, αλλά και στην προκλητική φόρμουλα που μετέφερε κράτος-μέλος της Ε.Ε, σε συνεννόηση με την Άγκυρα.
3. Η στόχευση της όλης προσπάθειας από τον ΥΠΕΞ της Κύπρου Νίκο Χριστοδουλίδη που ζήτησε και εξασφάλισε ισχυρή καταδίκη της Τουρκίας.
