Όροι όπως «πολιτικοί κρατούμενοι» και «κάλε μπορρόκα» (αγώνας στους δρόμους) έχουν πλημμυρίσει τις παρεμβάσεις γνώμης στα μέσα ενημέρωσης και τις συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ειδικοί στις πολιτικές επιστήμες και στην κοινωνιολογία αναλύουν στην καταλανική εφημερίδα La Vanguardia τις αναλογίες τούτες και τον αντίκτυπο που είχε στην περιφέρεια αυτή το Καταλανικό.
Οι προφυλακίσεις πολιτικών και το θέμα της συμμετοχής τους στις πολιτικές διαδικασίες, για παράδειγμα, αποτελούν μία γνώριμη εικόνα στη Χώρα των Βάσκων από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν το κόμμα της Έρρι Μπατασούνα (πολιτικού βραχίονα της ΕΤΑ) συνήθιζε να κατεβάζει τα φυλακισμένα μέλη της ως υποψηφίους. Μία τακτική κατά του συστήματος σε μία εποχή που η θέση του κόμματος στο Κοινοβούλιο δεν ήταν κανονικά καθορισμένη. Περιπτώσεις όπως αυτή του Χουάν Κάρλος Γιόλδι, ο οποίος ήταν υποψήφιος για «λεεντακάρι» (πρόεδρος της περιφέρειας), ή του Χοσέ Αντόνιο Ετσεβερία, ή του Χόσου Ουριτικοετσέα (ή Χόσου Τερνέρα), ήσαν πρόδρομα παραδείγματα του ότι συμβαίνει σήμερα στην Καταλονία.
Τω όντι, η είδηση για την φυλάκιση των «Τζόρδις» και κατόπιν των άλλων υπουργών, ως «πρώτων πολιτικών κρατουμένων», σόκαρε την κοινωνία των Βάσκων, μία περιοχή που γνωρίζει καλά αυτού του είδους τις καταστάσεις. «Στην Καταλονία ανακάλυψαν ορισμένες μορφές δράσης που εδώ ήδη έχουμε βιώσει με την δικαστική καταδίωξη της αυτονομιστικής αριστεράς (αμπερτθάλε) από τη δεκαετία του ’90, ή με τις δίκες κατά των εφημερίδων Egin και Egunkaria», επισημαίνει ο Μάριο Θουμπιάγα, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Παν/μιο της Χώρας των Βάσκων (UPV).
Ωστόσο, όσον αφορά τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, η περίπτωση της Καταλωνίας πολύ λίγη σχέση έχει με εκείνη των Βάσκων. «Στην περίπτωση της αριστερής «αμπερτθάλε» θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε πως υπήρχε μία συνεργασία, ή έστω συνενοχή, με μία τρομοκρατική οργάνωση. Στην καταλανική περίπτωση δεν μπορούμε επ’ ουδενί να συνδέσουμε, ούτε καν να σκεφθούμε, τη διαδικασία με μία βίαιη δράση», προσθέτει ο Θουμπιάγα.
Οι εκδηλώσεις βίας κατά τη διαδικασία του δημοψηφίσματος ήταν κάτι που προκάλεσε εντύπωση στους Βάσκους και την παραλλήλισαν με τη δική τους «κάλε μπορρόκα». Μάλιστα ένα συνδικαλιστικό σωματείο των Πολιτοφυλάκων έφθασε σε ανακοίνωσή του να παραλληλίσει τα όσα βίωνε η Καταλωνία με τα αντίστοιχα που έζησαν οι Βάσκοι τη δεκαετία του ’80.
«H βασκική αυτονομιστική πτέρυγα αντιμετωπίζει με φθόνο το καταλανικό Procés για την ανεξαρτησία, καθώς η Καταλωνία βαδίζει στον δρόμο εκείνον που εδώ είχε ανοίξει σε θεωρητικό επίπεδο πριν 20 χρόνια», επισημαίνει ο Θουμπιάγα. Από την εποχή του λεγόμενου «Σχεδίου Ιμπαρέτσε», υπενθυμίζει ο ίδιος, μιλούσαμε για το δικαίωμα να αποφασίζουμε, τα δύο κράτη, και τη διπλή νομιμοποίηση με την υποχρέωση υπακοής μόνον στους δικούς μας θεσμούς. Για τον Θουμπιάγα η Καταλονία έχει φθάσει σε μία ωριμότητα και έχει δημιουργήσει τις συγκυρίες, που δεν υπήρξαν στην Εουσκάδι, προκειμένου να συνταχθεί «κάτι που μοιάζει με οδικό χάρτη».
Όλοι οι αναλυτές συμφωνούν ότι αυτή η κοινωνία στην Εουσκάδι προτιμά περισσότερο αυτήν την οδό από εκείνην που ακολούθησε η Καταλονία, ένα μοντέλο που κατά την κοινή γνώμη «θα έθετε σε κίνδυνο την αυτοδιακυβέρνηση». «Υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν την Καταλονία ως μία φρεναπάτη και φοβάται ότι εξαιτίας της θα υπάρξουν οικονομικές συνέπειες στην Εουσκάδι, ή ότι θα οδηγήσει σε μία δικαστική και θεσμική καταστολή», εξηγεί η Γκοϊκοετσέα.
Πάντως, με, ή χωρίς παραλληλισμούς, και θεωρίες περί συγκοινωνούντων αγγείων, αυτό που είναι αδιαμφισβήτητο είναι πως η Εουσκάδι παρατηρεί λεπτομερώς όλες τις εξελίξεις στην Καταλονία.
Πηγή: ΑΠΕ
