Σε μια συναισθηματικά φορτισμένη ομιλία του σε μια τελετή των βραβείων της Πριγκίπισσας των Αστουριών στο Οβιέδο, παρουσία του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι, ο Ισπανός βασιλιάς τόνισε πως: «Δεν θέλουμε να εγκαταλείψουμε όσα χτίσαμε μαζί», υπογραμμίζοντας την πρόοδο που έχει επιτύχει η Ισπανία αφού κατάφερε να ξεπεράσει «τα λάθη του παρελθόντος», σε μια προφανή αναφορά στην δικτατορία του Φράνκο.
Ο μονάρχης, που δεν είχε κάνει στο παρελθόν μια απευθείας αναφορά σε μια απόπειρα «απόσχισης», τόνισε πως: «η Ισπανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια απαράδεκτη προσπάθεια απόσχισης ενός τμήματος της εθνικής της επικράτειας και θα την αντιμετωπίσει με τους νόμιμους δημοκρατικούς θεσμούς της, με σεβασμό στο Σύνταγμα μας, με βάση τις αξίες και τις αρχές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην οποία ζούμε τα τελευταία 39χρόνια».
«Τις πρόσφατες δεκαετίες οι Ισπανοί συνέχισαν την ιστορία, τιμώντας την κυρίαρχη απόφασή μας να ζούμε μαζί υπό συνθήκες δημοκρατίας. Ζήσαμε και μοιραστήκαμε επιτυχίες, αποτυχίες, θριάμβους και θυσίες, που μας ενώσανε σε χαρές και δεινά. Δεν μπορούμε να το ξεχάσουμε», είπε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας: «Όλοι οι πολίτες (...) είχαν την ευκαιρία να βρουν τη θέση τους μέσα σε ένα καθεστώς ειρήνης και ελευθερίας, χωρίς φόβο, ή το φόβο αυθαιρεσιών, μακριά από μνησικακίες και ρήξεις».
«Τα κατορθώματα της Ισπανίας κατέστησαν εφικτά από μια αγνή επιθυμία συνύπαρξης και κατανόησης σε συμφωνία με τους δημοκρατικούς κανόνες» κατέληξε.
Παράλληλα σήμερα συνεδριάζει το Υπουργικό Συμβούλιο της ισπανικής κυβέρνησης υπό τον πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι ο οποίος σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες θα προχωρήσει στην ενεργοποίηση του άρθρου 155 του Συντάγματος. Αλλά το τι θα ακολουθήσει αυτής της κίνησης μένει να το δούμε.
Αφενός ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανέφερε στην επιστολή στον Κάρλες Πουτζντεμόν η ενεργοποίηση δεν συνεπάγεται και αυτόματη κατάργηση της αυτονομίας της περιοχής αφού υπάρχει και η επιλογή, η κυβέρνηση της Μαδρίτης να διορίσει πρόσωπα της δικής της επιλογής σε θέσεις-κλειδιά σε πολιτικές θέσεις, στις διωκτικές αρχές, να προχωρήσει στη διάλυση του Κοινοβουλίου και στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Διαφορετικά μπορεί να ακολουθήσει τον πιο σκληρή επιλογή και να αποφασίσει πράγματι την αφαίρεση του αυτοδιοίκητου της περιοχής με την ανάληψη του πλήρη ελέγχου της περιφέρειας από την κυβέρνηση της Μαδρίτης.
Η απόφαση του εκτιμάται πως θα κριθεί εν πολλοίς και από τις πιέσεις που δέχεται από τις πιο συντηρητικές φωνές μέσα στο κόμμα του και στην κυβέρνηση.
Η όποια απόφαση όμως της Μαδρίτης θα κρίνει και σε δεύτερο χρόνο το μέλλον της Καταλονίας αλλά και συνολικά της Ισπανίας αφού ουδείς μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα ποια θα είναι η αντίδραση των Καταλανών σε κάθε περίπτωση. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν- και είναι λογικό- πως εάν η κυβέρνηση Ραχόι επιλέξει την πιο σκληρή στάση θα προκαλούσε πολύ μεγάλες αντιδράσεις από πλευράς των Καταναλών που στηρίζουν την ανεξαρτησία και πλέον ίσως και από την πλευρά αυτών που μέχρι σήμερα τάσσονταν κατά. Μάλιστα μια τέτοια κίνηση θα ένωνε τις τάξεις των πρώτων όπου τώρα υπάρχουν ρωγμές και διαφωνίες εξαιτίας και της στάσης που τήρησε ο Πουτζντεμόν την οποία άλλοι επικροτούν και άλλοι αποδοκιμάζουν. Μάλιστα φαίνεται πως η ύπαρξη ενός «κοινού εχθρού», δηλαδή της Μαδρίτης και ο χρόνος που κυλά, αποβαίνουν υπέρ του. Το μέγα ερώτημα βέβαια είναι, εάν υπάρξουν σοβαρές αντιδράσεις και αντιστάσεις των Καταλανών στις αποφάσεις Ραχόι, μέχρι που είναι διατεθειμένη να φτάσει η ισπανική κυβέρνηση για να επιβάλει το νόμο και την τάξη- όπως συχνά αναφέρει- και με τελικά με ποιο κόστος για μια χώρα με επώδυνες μνήμες ενός σπαρακτικού εμφυλίου και με μια πολυετή, σκλήρη δικτατορία.
