Η εφημερίδα Le Monde είδε πολλούς «λόγους να σχετικοποιηθεί η επιτυχία» του Μακρόν: το ότι «μεγάλο μέρος των Γάλλων δεν ψήφισε "υπέρ" ενός υποψηφίου, αλλά "εναντίον" της ακροδεξιάς», αλλά και το επίπεδο-ρεκόρ της αποχής, των λευκών και των άκυρων. Ο Εμανουέλ Μακρόν θα είναι «ο πρόεδρος του οποίου η νομιμοποίηση από τις κάλπες θα αμφισβητηθεί ταχύτερα» από εκείνη οποιουδήποτε προκατόχου του.
Για την εφημερίδα Liberation, δεν πρόκειται παρά για μια «νίκη υπό πίεση» αφού «η μεγάλη αποχή, παρά την απειλή (σ.σ. επικράτησης) του FN, δίνει ήδη μια ένδειξη δυσαρέσκειας έναντι του νέου προέδρου».
Η δεξιά εφημερίδα Le Figaro είδε μια εκλογική νίκη κάθε άλλο παρά πειστική, λαμβανομένης υπόψη της υψηλότερης αποχής από το 1969 και της διαίρεσης του εκλογικού σώματος σε τέσσερα μπλοκ. Η εφημερίδα προβλέπει ότι οι βουλευτικές εκλογές θα είναι δύσκολες για τον Μακρόν, ο οποίος, όπως προεξοφλεί, δεν θα έχει «περίοδο χάριτος».
Η φιλελεύθερη οικονομική εφημερίδα Les Echos χαιρέτισε την «επιλογή της ελπίδας» και το «νέο πρόσωπο της Γαλλίας, νεανικό, τολμηρό, κατακτητικό».
Για την κομμουνιστική εφημερίδα L'Humanite «ξεκινάει μια νέα μάχη» για να «αμφισβητηθούν οι φιλελεύθερες πολιτικές που εξήγγειλε ο νέος αρχηγός του κράτους.
Για την ισπανική εφημερίδα El Pais, «Η Γαλλία επέλεξε τον Μακρόν και αναχαίτισε τον λαϊκισμό»: «Η Γαλλία είπε όχι. Η νίκη στις προεδρικές εκλογές του Εμανουέλ Μακρόν», ενός υποψηφίου «υπέρ της Ευρώπης, φιλελεύθερου πρώην τραπεζίτη, αναχαίτισε το κύμα λαϊκιστικής δυσαρέσκειας το οποίο θριάμβευσε τον Νοέμβριο στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές και προηγουμένως στο βρετανικό δημοψήφισμα». «Μετά το Brexit και τον Τραμπ, δεν υπήρξε (νίκη της) Λεπέν».
Για τη γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, «η Ευρώπη απέφυγε τον εφιάλτη». «Το αδιανόητο απ0φεύχθηκε: η Γαλλία δεν θα κυβερνηθεί από μια γυναίκα που ανήκει στην άκρα δεξιά. Η καθαρή νίκη του Εμανουέλ Μακρόν δημιουργεί εμπιστοσύνη, αλλά η Ευρώπη δεν πρέπει να έχει ψευδαισθήσεις».
Η εφημερίδα Tageszeitung έκανε λόγο για μια «τεράστια ανακούφιση για τη Γαλλία».
Η ελβετική εφημερίδα Le temps στάθηκε στο ότι ξεπερνώντας «την αποχή, τη ριζοσπαστικοποίηση των άκρων της δεξιάς και της αριστεράς και την αποσάθρωση των παραδοσιακών κομμάτων (...) η Γαλλία επέλεξε έναν νέο άνδρα για να αρχίσει τη μεταμόρφωσή της».
Για τη ρωσική εφημερίδα Vedomosti οι Γάλλοι επέλεξαν «τον υποψήφιο που εκπροσωπεί βασικές αρχές της πέμπτης δημοκρατίας: την διακυβέρνηση από μια ελίτ με προσόντα» και «τη δέσμευση στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση». Ενώ η ονλάιν εφημερίδα Gazeta.ru σημειώνει πως ο Μακρόν καλείται να δώσει απάντηση «στο αίτημα της αλλαγής».
Η εφημερίδα New York Times χαρακτήρισε και αυτή τη νίκη του Μακρόν «μεγάλη ανακούφιση για την Ευρώπη», όπως και η αυστραλέζικη Sydney Morning Herald, για την οποία εξάλλου «η Γαλλία ψήφισε την αισιοδοξία»
«Καλή τύχη κ. Μακρόν, θα τη χρειαστείτε», έγραψε σε κύριο άρθρο της η βρετανική εφημερίδα The Guardian, εκφράζοντας ταυτόχρονα ανησυχία για το νέο ιστορικό υψηλό της ακροδεξιάς. «Κάθε άλλο αποτέλεσμα θα ήταν καταστροφή για την Ευρώπη και για μια φορά, ευτυχώς, οι δημοσκοπήσεις είχαν δίκιο».
