Στη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών, 40% των δημοσιογράφων που ερωτήθηκαν στο πλαίσιο της έκθεσης αυτής είπαν πως είχαν υποστεί αδικαιολόγητες επεμβάσεις στη δουλεία τους, αρκετά σοβαρές ώστε να έχουν επίδραση στην ιδιωτική ζωή τους.
Στην πρώτη γραμμή αυτών των πιέσεων βρίσκεται η ψυχολογική βία, την οποία υπέστη το 69% των ερωτηθέντων, και ακολουθεί η παρενόχληση στο Ίντερνετ (53%). Εκφοβισμό από την αστυνομία αντιμετώπισε το 35% των ερωτηθέντων δημοσιογράφων και σεξουαλική παρενόχληση το 13%.
Το 23% των ερωτηθέντων δημοσιογράφων βρέθηκε αντιμέτωπο με σύλληψη, διεξαγωγή έρευνας σε βάρος του, απειλές διώξεων ή πραγματικές διώξεις.
Αν και οι νόμοι που χρησιμοποιούνται για την άσκηση αυτών των διώξεων είναι στην πλειονότητά τους νόμοι κατά της δυσφήμησης, στην Τουρκία οι δημοσιογράφοι διώκονται συχνότερα στο πλαίσιο αντιτρομοκρατικών νόμων ή νόμων για την κρατική ασφάλεια και τα κρατικά συμφέροντα, υπογραμμίζεται στην έκθεση.
Οι τούρκοι δημοσιογράφοι που ερωτήθηκαν είναι επίσης οι πιο πολλοί που κατήγγειλαν ότι αποτελούν θύματα στοχευμένης παρακολουθησης (σχεδόν το 87% εξ αυτών).
