«Δεν υπάρχει συμφωνία. Οι υποψηφιότητες κατατέθηκαν», διεκρίνισε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο εκπρόσωπος του κόμματος επιβεβαιώνοντας ότι κατά την εκπνοή της προθεσμίας που είχε δοθεί, τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, οι δύο ηγέτες είχαν παρουσιάσει δύο ψηφοδέλτια και δύο προγράμματα τα οποία θα συζητηθούν στη διάρκεια του συνεδρίου.
«Είναι αλήθεια, υπάρχουν πράγματα στα οποία συμφωνήσαμε και άλλα στα οποία δεν συμφωνήσαμε», δήλωσε σήμερα ο Ινίγο Ερεχόν στον ραδιοσταθμό Cadena Ser. Διαβεβαίωσε πάντως ότι, αν και υποστηρίζει μια διαφορετική πολιτική γραμμή, θέλει να ηγείται του κόμματος ο Πάμπλο Ιγκλέσιας.
Ορισμένοι εκφράζουν φόβους ότι η μονομαχία, η οποία καθίσταται όλο και πιο έντονη ανάμεσα στους δύο πανεπιστημιακούς, φίλους εδώ και 14 χρόνια και συνιδρυτές του Podemos, μπορεί στο τέλος να προκαλέσει «τραυματισμούς» μέσα στο κόμμα.
Η τρίτη στην κομματική ιεραρχία, η Καρολίνα Μπεσκάνσα, γενική γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας, ανακοίνωσε χθες το βράδυ πως εγκαταλείπει την ηγεσία του κόμματος, πικραμένη από τη «σύγκρουσή» τους. Σε επιστολή την οποία διένειμε στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης, εκτιμά πως οι ομάδες του Ιγκλέσιας και του Ερεχόν «γυρίζουν την πλάτη στον διάλογο».
Πριν από το συνέδριο, τρία προγράμματα θα παρουσιαστούν στους περίπου 450.000 φίλους αυτού του κόμματος «κατά της λιτότητας», που γεννήθηκε το 2014 και έγινε η τρίτη πολιτική δύναμη της Ισπανίας, ακολουθώντας κατά πόδας τους σοσιαλιστές.
Κατά το συνέδριο θα ανανεωθεί η ηγεσία και κυρίως θα επικυρωθούν οι μεγάλες γραμμές μιας νέας στρατηγικής έναντι των κυβερνώντων συντηρητικών και των σοσιαλιστών που αντιμετωπίζουν εσωτερική κρίση, με στόχο τη νίκη στις βουλευτικές εκλογές του 2020.
Ο Ερεχόν, 33 ετών, θέλει να «αποπροεδροποιήσει» το Podemos καθώς εκτιμά ότι ο γενικός γραμματέας του έχει υπερβολικές εξουσίες. Υπερασπίζεται μια «περισσότερο οριζόντια» πολιτική γραμμή, ικανή να γοητεύσει και τους σοσιαλιστές ψηφοφόρους. «Δεν χρειάζεται να κλειστούμε στην αριστερά της πολιτικής σκακιέρας», δήλωσε σήμερα.
Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, 38 ετών, επιμένει αντίθετα στη σημασία της κοινωνικής κινητοποίησης για την προώθηση της υπόθεσης των φτωχότερων μεταξύ των πολιτών.
Τη νίκη σε κάποιο από τα δύο αυτά ρεύματα, που έρχονται στήθος με στήθος, θα μπορούσε να δώσει η μειοψηφική «αντικαπιταλιστική» τάση, που επιθυμεί μια αποκέντρωση της εξουσίας, όπως ο Ερεχόν, και υπεραμύνεται της κοινωνικής κινητοποίησης, όπως ο Ιγκλέσιας.
