Η Εθνική Λυρική Σκηνή επέστρεψε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου με μια υψηλής αισθητικής ανασύνθεση της ιστορικής παραγωγής της Μήδειας του Κερουμπίνι με τη Μαρία Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο, σε σκηνοθεσία του Αλέξη Μινωτή, σκηνικά – κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη και χορογραφία της Μαρίας Χορς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026, δέκα χιλιάδες θεατές χειροκρότησαν θερμά όλους τους συντελεστές της παραγωγής, η οποία συγκίνησε και άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.
Όπως και στην πρώτη παρουσίαση του 1961, έτσι και σήμερα, 65 χρόνια μετά, η Μήδεια αποτελεί ένα καλλιτεχνικό γεγονός διεθνούς εμβέλειας που τοποθετεί την Ελλάδα στο κέντρο της παγκόσμιας πολιτιστικής δημιουργίας.
Με τα εισιτήρια να έχουν ήδη εξαντληθεί από τον περασμένο Φεβρουάριο, η ανασύνθεση της ιστορικής παραγωγής από τους Παναγή Παγουλάτο στη σκηνοθεσία, Λίλη Πεζανού στα σκηνικά, Τότα Πρίτσα στα κοστούμια, Γιάννα Φιλιπποπούλου και Κέλλη Ζαμπέλα στη χορογραφία και Χρήστο Τζιόγκα στους φωτισμούς, έφερε το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στο κέντρο της όπερας παγκοσμίως.
Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ΕΛΣ Γιώργος Κουμεντάκης επιμελήθηκε την καλλιτεχνική διεύθυνση της ανασύνθεσης της ιστορικής παραγωγής αξιοποιώντας το σύνολο των καλλιτεχνικών και τεχνικών δυνάμεων του Οργανισμού και επιθυμώντας να δημιουργήσει μια γέφυρα διαλόγου ανάμεσα στη «χρυσή εποχή» της διεύθυνσης του Κωστή Μπαστιά της δεκαετίας του ’60 με το συναρπαστικό παρόν του λυρικού θεάτρου, θέτοντας την ίδια στιγμή τα θεμέλια για το φιλόδοξο μέλλον της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Η ανασύνθεση της Μήδειας έγινε μέσα από φωτογραφίες και σημειώσεις του Μινωτή
Η ανυπέρβλητη Μήδεια της Μαρίας Κάλλας με την υπογραφή των εμβληματικών Ελλήνων καλλιτεχνών Αλέξη Μινωτή, Γιάννη Τσαρούχη και Μαρίας Χορς ξεκίνησε το θριαμβευτικό ταξίδι της το 1958 από την Όπερα του Ντάλλας, συνέχισε το 1959 στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, άφησε το αξεπέραστο στίγμα της το 1961 στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και ολοκλήρωσε την πορεία της το 1962 στη Σκάλα του Μιλάνου.
Η ανασύνθεση της Μήδειας δημιουργήθηκε μετά από πολυετή μελέτη των σωζόμενων αρχειακών υλικών που βρίσκονται στο Ιστορικό Αρχείο της ΕΛΣ, στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, αλλά και σε πολύτιμα ιδιωτικά αρχεία και συλλογές.
Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει μαγνητοσκόπηση από την παράσταση του 1961, ο σκηνοθέτης Παναγής Παγουλάτος δημιούργησε μια συνεκτική και συνεπή στο πνεύμα του έργου σκηνοθεσία, μελετώντας το φωτογραφικό υλικό που υπάρχει από τις πρόβες και τις παραστάσεις στην Επίδαυρο, και τις σημειώσεις προετοιμασίας της σκηνοθεσίας που έχουν καταγραφεί στα τετράδια του Αλέξη Μινωτή.
Η σκηνογράφος Λίλη Πεζανού επανασχεδίασε με βάση τις φωτογραφίες αλλά με απόλυτη συνέπεια το σκηνικό του Τσαρούχη, που μοιάζει σαν αδιάσπαστο κομμάτι του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου.
Η ενδυματολόγος Τότα Πρίτσα έκανε μια λεπτομερή μελέτη των σωζόμενων κοστουμιών του Τσαρούχη για να δημιουργήσει τα ακριβή αντίγραφά τους, αναζητώντας τα ίδια σπάνια υφάσματα και αναδημιουργώντας την ίδια χρωματική παλέτα ώστε να ανασυνθέσει έναν μοναδικό ενδυματολογικό καμβά, με κοστούμια που προσεγγίζουν τη γλυπτική ποιότητα της αρχαιοελληνικής ενδυμασίας.
Οι χορογράφοι Γιάννα Φιλιπποπούλου και Κέλλη Ζαμπέλα δημιούργησαν τις χορογραφίες και την κίνηση της παράστασης στο πνεύμα της κινησιολογικής ταυτότητας της Μαρίας Χορς βασισμένες στις σημειώσεις των τετραδίων του Αλέξη Μινωτή, ενώ ο Χρήστος Τζιόγκας δημιούργησε τους φωτισμούς, σεβόμενος την εικαστική γλώσσα του Γιάννη Τσαρούχη.
Η κορυφαία δραματική υψίφωνος Άννα Πιρότσι στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενθουσίασε με τη φωνητική και τη σκηνική της ερμηνεία, λαμβάνοντας θερμό χειροκρότημα. Το κοινό επιφύλαξε επίσης θερμότατη υποδοχή στους διεθνώς καταξιωμένους πρωταγωνιστές του έργου Αλίσα Κολόσοβα (Νέρις), Ζαν-Φρανσουά Μπορράς (Ιάσων), Τάση Χριστογιαννόπουλο (Κρέων) και Δανάη Κοντόρα (Γλαύκη).
Ο αναγνωρισμένος αρχιμουσικός Ζακ Λακόμπ καθοδήγησε με έμπνευση και επιμονή στη λεπτομέρεια την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ. Τη Χορωδία της ΕΛΣ προετοίμασε ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.
Στην τελική υπόκλιση, το κοινό χειροκρότησε θερμά το τεχνικό προσωπικό της ΕΛΣ, που εργάστηκε για την υλοποίηση της παραγωγής.
Κατά την είσοδο και την έξοδό τους από το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, οι θεατές είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν την έκθεση Σημείο Κάλλας, με εικαστικές συνθέσεις από το αρχειακό υλικό που σώζεται από την παραγωγή της Μήδειας, σε επιμέλεια του Διονύση Φωτόπουλου, video art – βιντεοεγκατάσταση του Παντελή Μάκκα και σχεδιασμό ήχου του Θοδωρή Ρέγκλη.
