Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδάει Σταμάτη Κραουνάκη. Ο Σταμάτης Κραουνάκης γράφει για τον Γιώργο Νταλάρα.
Όπως και να το διαβάσεις είναι μια πολύ καλή είδηση.
Μια ιστορία που ξεκίνησε μέσα από τηλεφωνήματα στην καραντίνα και τώρα ξεκινάει το ταξίδι του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Παίξε ρε φίλε μπάλα», ένα ζόρικο ζεϊμπέκικο του Σταμάτη Κραουνάκη, σχεδόν αυτοβιογραφικό που τραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας όπως ξέρει και μπορεί. Ένα τραγούδι με λόγια του Σταμάτη Κραουνάκη που χωρούν στιγμές και αισθήματα από την ζωή του Γιώργου.
Το εικαστικό του εξωφύλλου είναι μία δημιουργία της Γεωργιάννας Νταλάρα.
Βρείτε το τραγούδι «Παίξε ρε φίλε μπάλα» σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και τις streaming υπηρεσίες.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης περιγράφει στα social media:
#μικρό_μοναστηράκι
Σάββατο 29 Νοέμβριος 2025 γιορτή.
Ανασυσπείρωση,ωραία λέξη!
Είχαμε εδώ εις τας μικρας ιερας
Μονας μας γιορτούλα
Και εξημερώσαμε με Γιάννη Και Γιαννα
μέχρι ξημερωραματα όπως τ ακούς με σοβαρά και αστεία χιαστι!
Με μπαγκραουντ το νέο άσμα.
Ζέστη γνωριμία μου με το Γιώργο απάνω στη δουλειά. Αληθινή χαρά και συγκερασμός Αίσθηματων με την τέχνη του ο καθένας ακονισμένη.
Με σύμμαχο την μουσική και το Λαϊκό τραγούδι δύο εξάωρα πρόβα με τον Τάκη Αργυρίου στο 111 με όλη την μικρή μας μπάντα και με το Νίκο τον Κατσικη να πρωταγωνιστεί στα Τέλια Και δίπλα ο Γιάννης Σταματογιάννης,το μπουζούκι του Γιώργου και ο Λάμπρος και ο Κοσμάς και βέβαια ο αγαπημένος μου Ανδρεάδης και γνωριμία του Γιώργου με την μπάντα και ο Γιώργος στην καρέκλα με το μικρόφωνο του μπροστά και τα λόγια επιμελημένα με το μολυβάκι του και τον υποσημειωτή το stabilo.
Βήμα βήμα η απελευθέρωση πάνω στο υλικό.
Μετά από κανα δυο μήνες κάπου με έβαλε να τραγουδήσω στον τόνο που είχαμε αποφασίσει Κάθησε Και το σενιαρε όπως εκείνος μόνο Έχει μάθει να δουλεύει απάνω στα τραγούδια και μου ζήτησε να πάμε στο Odeon με τον Ηλία,ηχολήπτη,
να βάλει το τελικό τραγούδισμα.
Και βέβαια την κιθάρα του , Απαραίτητα.
Βήμα βήμα πάλι αναγνώριζα και εγώ σ’ αυτόν τον κήρυκα Του ελληνικού Λαϊκού Αισθήματος ,που τρέχει σ ολη τη γη,
Με την Ελλάδα αποσκευή , Έναν άνθρωπο δοτικό και με χιούμορ πολύ,
Εκείνος σε μένα έναν τρελαμένο κλόουν που παλεύει με νότες μέσα στα χρόνια να βγάλει έξω την αλήθεια του και που όταν με λένε μαέστρο ,γελάω.
Σε κάποιους φίλους στο μεταξύ έβαζα κρυφά ακούγανε εδώ την πρόβα.
Οσοι με διαβάζουν σήμερα ξέρουν.
Εγώ συνήθως στην μίξη δεν πάω στο στούντιο. Αφήνω τον ηχολήπτη που εμπιστεύομαι να κάνει τη δουλειά του με την ησυχία του και να μου στείλει το αποτέλεσμα και μετά αρχίζουν τα mail πηγαινέλα Χάρη στην τεχνολογία.
Μέχρι να καταλήξουμε σε αυτό που μας αρέσει.
Εκείνο το ατελείωτο βραδυ
Πήρα τον Ηλία στο στούντιο να δω πως πάμε. Ο Ηλίας έχει ένα τηλέφωνο ειδικό που πιάνει στα μαύρα υπόγεια και τέτοια. «Τι γίνεται μου λέει ο θείος είναι εδώ». «Για δώστον μου.»
«Τι κάνεις παιδί μου τέτοια ώρα εκεί.
Δεν είσαι στο σπίτι;»
«Μπα, Το σπίτι είναι φυλακή.»
«Α ωραία λέω. Άλλο τραγούδι τώρα με τίτλο το σπίτι είναι φυλακή.»
Και γέλια.
Ξημερώματα μου έστειλε ο Ηλίας το τελικό, Θα τ ακουσα και 30 φορές
το Βάλα και στην Δέσποινα και στην Ιωάννα και χαρήκαμε το ‘στειλα και στο Γιάννο τον Περλέγκα και μου είπε πολύ συγκινητικά.
Ύστερα άρχισε η δουλειά για την έκδοση.
Δύο μήνες περίπου.
Πήρα χωρίς να τουχω πει τίποτα την Γιωργαννα Να μας δώσει μια ζωγραφιά και μας έστειλε αυτό το ωραίο αίσθημα με τα χρώματα που νόμιζε εκείνη σωστά.
Όταν του το έστειλα χάρηκε πολύ.
Χτες που βγήκε το κομμάτι μέσα σε αυτή την καταιγίδα και γέμισε ο τοίχος μου και το messenger με τόσο ωραία λόγια κι αισθήματα Και είχαμε και την γιορτούλα της Δέσποινας για τα γενέθλιά της και φίλοι εδώ λιγοστοί αλλά πολύ δικοί,
Και έκλεισε η βραδιά με το καινούργιο τραγούδι παιγμένο πολύ δυνατά κάπως και η καταιγίδα είχε ηρεμήσει
ξημερώσαμε με το αίσθημα
τι ωραία δουλειά είναι αυτή που κάνουμε εμείς οι καλλιτέχνες.
Ωραία χαρά
με τον Βαγγέλη Τσαουσόπουλο αρχιμάστορα Στην εικόνα και το επιτελείο του.
Η ιδέα μου να το χορέψει κάποιος στην άδεια λαχαναγορά εκεί που το πρωί σφύζει η ζωή του κάματου του ανθρώπινου Βρήκε πρόσωπο στον Στάθη που χορεύει.
Όταν μίλησα μαζί του για να μην κάνει τα τυπικά που κάνουν στις σχολές και του έστειλα πως χόρευε ο Τσαρούχης στην Μπέλλου με πήρε και μου είπε
«Αυτό το τραγούδι το έγραψες για μένα.»Και εκεί κατάλαβα ότι θα μιλήσει σε πολλούς.
Γιατί εγώ το έγραψα για το Γιώργο και τη ζωή του.
Εχθές το βράδυ η λατρεμένη μου Καίτη Βαβαλεα Μου έστειλε αυτό.
«τι τραγούδι έγραψες βρε φίλε μου !!!! Καρδιά κορμί, τη μπέσα μου
Κι εσύ παλιομπαμπέσα μου
Εύκολα με παράδωσες
Στα παραπεταμένα.
με έβαλες νυχτιάτικα στα γλέντια με τις ζεμπεκιές στις αυλές μας στον Πειραιά - στα μανιάτικα.
Ο Γιώργος υπέροχος ξέρει αυτός... εκεί μεγάλωσε!»
Κι ο γλύκας μου ο Κώστας Μπερικοπουλος
Μόλις τώρα αυτό!
«ρε φίλε παίξατε πολύ ωραία μπάλα-με ταξιδέψατε κι επειδή κι ο δικός μου πατέρας είχε σκαρπίνι μυτερό,κλαίω με αναφιλητά από την ώρα που το άκουσα. να είσαι/είστε γεροί και δυνατοί ΟΛΟΙ. υ.γ ο τυπάς που χορεύει ζειμπέκικο πρέπει να το διδάξει. την αγάπη μου καλό μου, σ ευχαριστώ για το δώρο που πήρα μόλις άνοιξα τα μάτια μου.»
Και ο Γεροντίδης «Πώς λέει το είχα τα νεύρα μου,σαν παιδί μαγκας!»
Αυτά δεν έχω άλλα.
Συχωρεστε με γι αυτό το τόσο προσωπικό ποστ σήμερα Σαββατιάτικα.
Καθώς τελειώνει ο μήνας.
Ευχαριστώ όλους πολύ
Την Μαριζα διεύθυνση παραγωγής
για την εικόνα
Που απάνω στη συννενόηση για το γύρισμα της λέω
«Προλαβαίνουμε Να τυπώσουμε στην μπλούζα του Στάθη το εξώφυλλο;»
Και μου λέει «μισό λεπτό να δω αν προλαβαίνουμε»
Και μετά από λίγο
« Όλα οκ το προλάβαμε στο τσακ θα σου στείλω βιντεάκια.»
Και χθες το βράδυ ο Ηλίας από το
στούντιο.
« Έλα είδα το κλιπ στο YouTube .
Είναι τέλειο. Συγκινητικό μπράβο ρε φίλε.»
Στον Γιώργο έστειλα
«Καλορίζικο»
Και μου έστειλε
«Μπράβο σου,Μπράβο μας»
Και του απάντησα
«Μας»
Αννα μου Κάτι καλό κάναμε!
Άλλη μια
Το τραγούδι
Φωτό ή δέουσα».
Ο Γιώργος Νταλάρας, αναφέρει: «Ευχαριστώ Σταμάτη, με όλη τη σημασία της λέξης!
Για το τραγούδι σου που στόχευσε την ψυχή μου από την αρχή.
Όπως τρέχουνε τα χρόνια και βαδίζω στην τελική ευθεία του ‘’αυτά, δεν έχω άλλα’’, έρχεται το χέρι ενός ανθρώπου που εκτιμούσες απεριόριστα τη δουλειά του και την συμβολή του στο τραγούδι -αλλά δεν τον γνώριζες σαν άνθρωπο- και σου χτυπάει την πλάτη τόσο γενναιόδωρα και τρυφερά.
Και σου λέει πως έχεις και χιούμορ!».
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Σταμάτης Κραουνάκης: Πιάνο
Δημήτρης Ανδρεάδης: Πιάνο, Πλήκτρα
Νίκος Κατσίκης: Μπουζούκι, Μπαγλαμάς
Γιάννης Σταματογιάννης: Μπουζούκι
Κοσμάς Κόκκολης: Ακουστική κιθάρα
Λάμπρος Παπανικολάου: Ακουστικό μπάσο
Τάκης Αργυρίου: Τύμπανα
Γιώργος Νταλάρας: Ακουστική κιθάρα, Μπαγλαμάς
Ηχογραφήσεις:
Studio 111 – Τάκης Αργυρίου
Ηλίας Λάκκας – Studio Odeon
Μίξη / Mastering:
Ηλίας Λάκκας – Studio Odeon
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Τσαουσόπουλος
Διεύθυνση & Οργάνωση Παραγωγής: Μαρίζα Κορωνιωτάκη
Gaffer: Γιάννης Φωτάκης
Β. Παραγωγής: Fluen Kajo
Make up artist: Πέννυ Τσαβαλιά
Χορευτής: Στάθης Βασιλικός
Κυκλοφορεί από την Minos EMI, a Universal Music Company
{https://youtu.be/CgiUaEjCvsA?si=UoIGAmbnFy8tB4Ku}
Στίχοι:
Είχα
Μια νύχτα κι άρεσα
Κι ανέβηκα ψηλά
Είχα μια μοίρα μάγισσα
Που ήξερε πολλά
Έτσι σε γνώρισα
Είχα τα νεύρα μου και ελάχιστα ψιλά
Είχα και μάνα βιρτουόζα να μιλά
Σου παραχώρησα
Καρδιά κορμί κι αισθήματα
Παλιοζωή βλαστήματα
Τα δεδομένα
Καρδιά κορμί, τη μπέσα μου
Κι εσύ παλιομπαμπέσα μου
Εύκολα με παράδωσες
Στα παραπεταμένα
Αυτά αυτά αυτά δεν έχω άλλα
Παλιοζωή δασκάλα
Αυτά αυτά αυτά δεν έχω άλλα
Σας έπιασα στη σκάλα
Αυτά αυτά δεν έχω άλλα
Παλιοζωή τραμπάλα
Αυτά αυτά δεν έχω άλλα
Δεν έκλαψα μια στάλα
Είχα και βάσανα στρατό
Βαριά βαριά καταγωγή
Είχα και ψάλτη αριστερό
Στα στήθια μου πληγή
Έτσι το πάλεψα
Είχα τα νεύρα μου από παιδί μωρό
Είχα πατέρα με σκαρπίνι μυτερό
Γι’ αυτό δε σάλεψα
Καρδιά κορμί σου τα ‘δωσα
Στα πόδια σου παράδωσα
Ψυχή και φρένα
Καρδιά κορμί, τον πήχη μου
Κι εσύ γαμώ την τύχη μου
Τα όνειρά μου τύλιξες
Στα νύχια τα βαμμένα
