Δύο χρόνια μετά την εγκατάστασή της στη Φουρνά Ευρυτανίας, μια οικογένεια που είχε συνδέσει το όνομά της με την προσπάθεια αναζωογόνησης του χωριού παίρνει τον δρόμο της επιστροφής.Ο Στέφανος και η Βάσω, μαζί με τα έξι παιδιά τους, είχαν αποφασίσει να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό. Να αφήσουν την καθημερινότητα που γνώριζαν και να ξεκινήσουν από την αρχή σε έναν μικρό ορεινό τόπο, ο οποίος αναζητούσε νέους κατοίκους και μια δεύτερη ευκαιρία.
Η παρουσία τους στη Φουρνά δεν έμεινε μόνο στα σχέδια. Η οικογένεια προσπάθησε να δημιουργήσει εκεί τις βάσεις για μια κανονική ζωή, ενώ παράλληλα επένδυσε επαγγελματικά ανοίγοντας στο χωριό ένα εστιατόριο καφέ. Η καθημερινότητά τους έγινε κομμάτι της ζωής του χωριού και όλα έδειχναν ότι η πολύτεκνη οικογένεια στέριωσε στο τόπο. Η παραμονή τους, ωστόσο, δεν είχε την κατάληξη που πιθανότατα περίμεναν όταν έκαναν το πρώτο βήμα. Οι δυσκολίες και οι διαφορετικές συνθήκες που συνάντησαν στην πορεία τους οδήγησαν στην απόφαση να αποχωρήσουν.
{https://exchange.glomex.com/video/v-da6c0py19c1d?integrationId=40599y14juihe6ly}
Η αιφνιδιαστική ανακοίνωση της αποχώρησης της οικογένειας από το χωριό έγινε από την μητέρα Βάσω Εμμανουήλ που σε ανάρτησή της στο λογαριασμό της στο Facebook προχώρησε σε ένα δημόσιο απολογισμό εκφράζοντας ευγνωμοσύνη για όσα έζησαν οικογενειακώς αλλά παράλληλα και μια πικρία για το γεγονός ότι το εγχείρημά τους ολοκληρώθηκε πρόωρα λόγω συνθηκών. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά « Μπορεί τελικά η ζωή να μην μας τα έφερε όπως τα ονειρευτήκαμε. Μπορεί κάποιες προσδοκίες να αποδείχθηκαν διαφορετικές από την πραγματικότητα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο κομμάτι αυτού του αποχωρισμού. Δεν φεύγουμε όμως με θυμό. Φεύγουμε με ανάμεικτα συναισθήματα, κρατώντας τα όμορφα και αφήνοντας πίσω όσα μας πλήγωσαν. Θέλουμε μόνο να ξέρουν όλοι πως εμείς προσπαθήσαμε πραγματικά. Δεν ήρθαμε για να περάσουμε, ούτε φύγαμε επειδή δεν αγαπήσαμε αυτόν τον τόπο. Δώσαμε μια πραγματική ευκαιρία σε ένα όνειρο. Και όταν έρθει η ώρα να κοιτάξουμε πίσω, θα ξέρουμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στους ανθρώπους που τους στάθηκαν. Πρόσωπα που τους υποδέχθηκαν, τους βοήθησαν και τους έδωσαν λόγους να αισθανθούν ότι ανήκουν στην τοπική κοινωνία θα παραμείνουν, όπως σημειώνει, στις αναμνήσεις της οικογένειας. Η είδηση φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη μεγάλη πρόκληση που αντιμετωπίζουν τα χωριά της ελληνικής περιφέρειας σε μια προσπάθεια συγκράτησης του πληθυσμού αλλά και προσέλκυσης νέων κατοίκων. Όπως δείχνει το παράδειγμα της οικογένειας αυτής πέραν των καλών προθέσεσων χρειάζονται και πιο στοχευμένες πρωτοβουλίες ώστε οι οικογένειες που μετεγκαθίστανται σε χωριά της περιφέρειας να μπορέσουν πραγματικά να μείνουν και να δημιουργήσουν τη ζωή που ονειρεύονται.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dl3s3a5f8dnt?integrationId=40599y14juihe6ly}
Η ανάρτηση της μητέρας
Ένα μεγάλο ευχαριστώ
Ήρθε η στιγμή να κλείσει ένας κύκλος που για εμάς ήταν από τους πιο δύσκολους, αλλά και από τους πιο σημαντικούς της ζωής μας.
Πριν από δύο χρόνια πήραμε μια μεγάλη απόφαση. Αφήσαμε πίσω μας τη ζωή που γνωρίζαμε και ήρθαμε στη Φουρνά με πίστη, όνειρα και την ελπίδα ότι μπορούμε κι εμείς, με τον δικό μας τρόπο, να προσφέρουμε κάτι σε αυτόν τον τόπο.
Δουλέψαμε, προσπαθήσαμε, κουραστήκαμε, βάλαμε ό,τι είχαμε και δεν είχαμε και δημιουργήσαμε το δικό μας μικρό μαγαζί, το «Λίγο απ’ όλα». Το αγαπήσαμε σαν να ήταν κομμάτι της οικογένειάς μας, γιατί μέσα του βάλαμε πολύ περισσότερα από χρήματα και δουλειά. Βάλαμε ψυχή, χρόνο, όνειρα και την ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να ριζώσουμε εδώ.
Και μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια γνωρίσαμε ανθρώπους που θα κρατήσουμε για πάντα στην καρδιά μας.
Θέλουμε λοιπόν να πούμε ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ στους ανθρώπους της Φουρνάς που στάθηκαν δίπλα μας. Σε εκείνους που μας άνοιξαν την πόρτα του σπιτιού τους, που μας έδωσαν μια καλημέρα, έναν καλό λόγο, μια αγκαλιά, μια βοήθεια, ένα χαμόγελο. Σε όλους εκείνους που μας έκαναν, έστω και για λίγο, να νιώσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι.
Μπορεί τελικά η ζωή να μην μας τα έφερε όπως τα ονειρευτήκαμε. Μπορεί κάποιες προσδοκίες να αποδείχθηκαν διαφορετικές από την πραγματικότητα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο κομμάτι αυτού του αποχωρισμού.
Δεν φεύγουμε όμως με θυμό. Φεύγουμε με ανάμεικτα συναισθήματα, κρατώντας τα όμορφα και αφήνοντας πίσω όσα μας πλήγωσαν.
Θέλουμε μόνο να ξέρουν όλοι πως εμείς προσπαθήσαμε πραγματικά. Δεν ήρθαμε για να περάσουμε, ούτε φύγαμε επειδή δεν αγαπήσαμε αυτόν τον τόπο. Δώσαμε μια πραγματική ευκαιρία σε ένα όνειρο. Και όταν έρθει η ώρα να κοιτάξουμε πίσω, θα ξέρουμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Η Φουρνά θα μείνει ένα κομμάτι της ζωής μας. Και οι άνθρωποι που μας αγάπησαν και μας στήριξαν θα έχουν πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας.
Σας ευχαριστούμε για όλα όσα μας δώσατε αυτά τα δύο χρόνια.
Και αν κάποια πράγματα δεν έγιναν όπως τα περιμέναμε, ας μείνει τουλάχιστον η σκέψη ότι εμείς ήρθαμε με καλή καρδιά, προσπαθήσαμε με όλη μας τη δύναμη και φύγαμε έχοντας δώσει ό,τι μπορούσαμε.
Να είστε όλοι καλά.
Και ίσως κάποια «αντίο» να μην είναι για πάντα.
{https://www.facebook.com/vasw.emmanouil/posts/10244798480799630?ref=embed_post}
