Σημαντικές διευκρινίσεις για την υπόθεση των παρακολουθήσεων και τα όρια των αρμοδιοτήτων της ΕΥΠ και της ΑΔΑΕ περιλαμβάνει η καθαρογραμμένη απόφαση 709/2026 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία δημοσιεύθηκε σήμερα και αφορά την αίτηση ακύρωσης του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.
Την εξέλιξη ανέδειξε με ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, επισημαίνοντας ότι το πλήρες κείμενο της απόφασης αποσαφηνίζει κρίσιμα νομικά ζητήματα που αφορούν την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας, αλλά και τις υποχρεώσεις της ΕΥΠ έναντι της ΑΔΑΕ και της Δικαιοσύνης.
Σύμφωνα με την ανάλυση του δικηγόρου, το ΣτΕ κρίνει ότι το αίτημα του Θανάση Κουκάκη υπάγεται στο προϊσχύσαν καθεστώς του Ν. 2225/1994 και όχι στις διατάξεις του Ν. 5002/2022, καθώς ο τελευταίος αποτελεί αυτοτελές νομοθετικό πλαίσιο που εφαρμόζεται μόνο σε άρσεις απορρήτου οι οποίες διατάχθηκαν μετά την έναρξη ισχύος του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://x.com/ZacKesses/status/2062957415843123566}
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στην υποχρέωση της ΕΥΠ να παρέχει στην ΑΔΑΕ όλα τα στοιχεία που της ζητούνται. Το Δικαστήριο, σύμφωνα με τον κ. Κεσσέ, ερμηνεύει τις διατάξεις του Ν. 3115/2003 κατά τρόπο που δεν αφήνει στην ΕΥΠ περιθώριο να αρνείται τη χορήγηση εγγράφων επικαλούμενη το απόρρητο ή τη δική της κρίση ως προς το περιεχόμενο των στοιχείων.
Το πλήρες σκεπτικό συνδέει, επίσης, τη μη προσκόμιση του σχετικού φακέλου και τις αντιφατικές θέσεις της υπηρεσίας με ενδεχόμενη προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως το απόρρητο των επικοινωνιών, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
Παράλληλα, η απόφαση φαίνεται να θέτει σαφή όρια στο επιχείρημα του απορρήτου έναντι του ακυρωτικού δικαστή. Όπως επισημαίνεται, το απόρρητο δεν αίρεται πλήρως, αλλά αντιμετωπίζεται ως ζήτημα δικονομικής διαχείρισης, με το ίδιο το Δικαστήριο να εξετάζει τα σχετικά έγγραφα σε κλειστή διαδικασία.
Το ΣτΕ καταγράφει ακόμη τις μεταβαλλόμενες θέσεις της ΕΥΠ ως προς την ύπαρξη και τη διαχείριση του επίμαχου φακέλου, σημειώνοντας ότι η υπηρεσία πέρασε από την αμφισβήτηση της ύπαρξής του ή της διατήρησής του, στην παραδοχή σχετικών καταχωρίσεων και τελικά στην άρνηση πρόσβασης λόγω του άκρως απορρήτου χαρακτήρα τους.
Σημαντική είναι και η αναφορά στον ρόλο της ΑΔΑΕ, με το Δικαστήριο να ξεκαθαρίζει ότι η Αρχή δεν λειτουργεί ως απλό διαβιβαστικό όργανο, αλλά διαθέτει ουσιαστική αρμοδιότητα στάθμισης μεταξύ των αναγκών εθνικής ασφάλειας και της προστασίας των δικαιωμάτων του θιγόμενου πολίτη.
Η απόφαση αποτυπώνει επίσης αναλυτικά τη θέση της μειοψηφίας, η οποία είχε ταχθεί υπέρ της άμεσης ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης.
Το πλέον άμεσο πρακτικό αποτέλεσμα της απόφασης είναι ότι η ΕΥΠ υποχρεώνεται να διαβιβάσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, εντός τριών μηνών από την κοινοποίησή της, τον υπηρεσιακό φάκελο που αφορά την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών του Θανάση Κουκάκη.
Σε περίπτωση που η υπηρεσία ισχυριστεί ότι ο φάκελος ή τα σχετικά στοιχεία έχουν καταστραφεί, το Δικαστήριο διατάσσει να γνωστοποιηθεί η νομική βάση της καταστροφής τους, ενώ παράλληλα ζητείται η ανασύσταση και η διαβίβασή τους στο ΣτΕ.
