14 ολόκληρα χρόνια περίμενε να δικαιωθεί ο πωλητής λαϊκών αγορών ο οποίος παρά το βαρύτατο τραυματισμό του, κατά τη διάρκεια επίθεσης με μολότοφ από κουκουλοφόρους, βρέθηκε αντιμέτωπος με το ελληνικό Δημόσιο το οποίο του αρνήθηκε μετ’ επιτάσεως το δικαίωμά του να αναγνωριστεί ως θύμα εγκλήματος βίας και να του επιδικαστεί αποζημίωση. Κι ας γλύτωσε από θαύμα, αφού χρειάστηκε να νοσηλευτεί στην εντατική για ένα μήνα μέχρι τελικά να διαφύγει τον κίνδυνο της ζωής του. Τώρα πια είναι ολικά ανάπηρος σε ποσοστό 80%, ανήμπορος να εργαστεί….
Προσπάθησε να σώσει από τις φλόγες μία 55χρονη
Ήταν λίγο πριν τη 1 το μεσημέρι του Σαββάτου14 Μαίου του 2011, όταν ομάδα 25-30 ατόμων με καλυμμένα τα πρόσωπά τους επιτέθηκε με βόμβες μολότοφ προς το Αστυνομικό Τμήμα των Εξαρχείων. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης που έγινε ακριβώς στην είσοδο της λαϊκής αγοράς στην Καλλιδρομίου, οι άγνωστοι δράστες έβαλαν φωτιά σε κάδους αλλά και στη μοτοσυκλέτα την οποία έσπευσαν να εγκαταλείψουν οι δύο αστυνομικοί με πολιτικά που επέβαιναν σε αυτή, με αποτέλεσμα να προκληθεί έκρηξη από το ρεζερβουάρ της μηχανής. Ακολούθησε πανικός, καθώς οι φλόγες επεκτάθηκαν στους πάγκους της λαϊκής, τραυματίζοντας τρία άτομα. Ο 47χρονος τότε πωλητής, στην προσπάθειά του να σώσει από τις φλόγες μία 55χρονη γυναίκα που πουλούσε λουλούδια, έπεσε πάνω της και την αγκάλιασε με αποτέλεσμα να υποστεί ο ίδιος βαρύτατα εγκαύματα. Το θερμικό κύμα που δημιουργήθηκε συνεπεία της έκρηξης από τη μηχανή, του προκάλεσε εισπνευστικό και θερμικό έγκαυμα συνολικής επιφάνειας 35 %. Από τότε μέχρι και σήμερα έχει υποβληθεί σε αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις με τη λήψη μοσχευμάτων, ενώ είναι σε φαρμακευτική αγωγή και σε συστηματική φυσικοθεραπεία, καθώς παρουσιάζει σοβαρή δυσλειτουργία στα χέρια, στερούμενος πλέον της ικανότητας να εργαστεί.
Τρία χρόνια μετά το σοβαρό τραυματισμό του, ο πωλητής κατέφυγε στην Ελληνική Αρχή Αποζημίωσης που έχει συσταθεί, με βάση ευρωπαϊκή οδηγία για τα θύματα εγκληματικών πράξεων και αποφαίνεται, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3811/2009 για την «αποζημίωση των θυμάτων εγκλημάτων βίας από πρόθεση». Με την αίτησή του ζητούσε να του καταβληθεί αποζημίωση, «ως θύμα εγκληματικής βίας, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 2 περ. β΄ του ν. 3811/2009, συνολικού ποσού 105.077,07 ευρώ». Το ποσό αυτό αντιστοιχούσε στα ιατρικά έξοδα, τις φαρμακευτικές δαπάνες αλλά και στη ζημία που υπέστη, λόγω της ανικανότητάς του να εργαστεί.
Ελληνική Αρχής Αποζημίωσης: Οι δράστες δεν είχαν πρόθεση να τον τραυματίσουν…
Ωστόσο με την υπ’ αρ. 1/2014 απόφαση της Ελληνικής Αρχής Αποζημίωσης η αίτησή του απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι, «με βάση τις συνθήκες τέλεσης του εγκλήματος σε βάρος του εφεσίβλητου δεν διαπιστώθηκε ότι οι δράστες είχαν πρόθεση να προξενήσουν σωματικές βλάβες σε αυτόν, ούτε ενδεχόμενο δόλο και, ως εκ τούτου, δεν προέκυψε ότι ο εφεσίβλητος υπήρξε θύμα εγκλήματος βίας από πρόθεση». Η Αρχή αποκλείοντας μάλιστα την ύπαρξη ενδεχόμενου δόλου των αγνώστων δραστών σημειώνει: «… Σχετική με το βουλητικό στοιχείο των δραστών, μη δυνάμενη, όμως, να αποτελέσει αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο, είναι η “προκήρυξη με ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στη λαϊκή και το Α.Τ. .......... ” , με την οποία προβάλλεται αμέλεια για την πρόκληση μεγάλης έκτασης σωματικών βλαβών του αιτούντος. Περαιτέρω, από τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης δεν διαπιστώθηκε ότι οι δράστες είχαν ενδεχόμενο δόλο, δηλαδή, αντιλήφθηκαν ως πιθανό ενδεχόμενο των πράξεών τους το εγκληματικό αποτέλεσμα και συμβιβάστηκαν με αυτό στο πλαίσιο επίτευξης του σκοπού τους».
Κατά της απορριπτική απόφασης της Ελληνικής Αρχής Αποζημίωσης ο πωλητής στράφηκε με προσφυγή του στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, τονίζοντας πως πληροί τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις του νόμου προκειμένου να αποζημιωθεί από το ελληνικό Δημόσιο, συνδέοντας τον τραυματισμό του με την επίθεση που έγινε.
Το ελληνικό δημόσιο αντιτάχθηκε στο αίτημά του, χαρακτηρίζοντας νόμιμη και ορθή την απορριπτική απόφαση της Ελληνικής Αρχής Αποζημίωσης και αόριστα, αναπόδεικτα ή αβάσιμα τα αιτηθέντα κονδύλια.
Υπέρ της αποζημίωσης τάχθηκε το Διοικητικό Πρωτοδικείο
Το Διοικητικό Πρωτοδικείο έκανε πάντως δεκτή την αίτηση του πωλητή κρίνοντας πως «πληρούται, εν προκειμένω, η προϋπόθεση της ύπαρξης εγκλήματος βίας εκ προθέσεως, στην οποία (πρόθεση) περιλαμβάνεται και ο ενδεχόμενος δόλος, χωρίς να απαιτείται … να υπάρχει περαιτέρω «συσχετισμός» ανάμεσα στην υποκειμενική συμπεριφορά του δράστη και στον τραυματισμό του θύματος ή με άλλα λόγια το θύμα της βίαιης συμπεριφοράς να είναι ο στόχος του δράστη, καθώς αυτό θα περιόριζε την πρόθεση μόνο στον άμεσο δόλο, ενώ τέτοια προϋπόθεση δεν ορίζεται στον ν. 3811/2009, ενώ θα απαιτούσε έρευνα του κινήτρου του εν λόγω δράστη, ο οποίος, μάλιστα, παραμένει άγνωστος»
Ελληνικό Δημόσιο: Οι δράστες δεν είχαν προβλέψει τον τραυματισμό του πωλητή!
Θεωρώντας «απαράδεκτη» την αίτηση αποζημίωσης του πωλητή, το ελληνικό δημόσιο άσκησε έφεση κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως «οι δράστες της επίθεσης δεν είχαν πρόθεση να τραυματίσουν τον εφεσίβλητο, ούτε καν ενδεχόμενο δόλο, καθώς από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι προέβλεψαν και αποδέχθηκαν τον τραυματισμό του, ο οποίος προσέτρεξε στο σημείο προς βοήθεια άλλου». Όσο για τη ζημία που επικαλέστηκε ο προσφεύγων, σύμφωνα με το ελληνικό Δημόσιο, «αυτός όφειλε να προβεί σε κάθε ενδεδειγμένη ενέργεια, ώστε η επιχείρησή του να είναι λειτουργική και κερδοφόρα».
Διοικητικό Εφετείο: Αβάσιμοι οι ισχυρισμοί του ελληνικού Δημοσίου
Το Διοικητικό Εφετείο ωστόσο με την υπ’ αρ. 275/2025 απόφασή του, απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του ελληνικού δημοσίου ως αβάσιμους με το σκεπτικό πως δεν απαιτείται «για την εφαρμογή της διάταξης αυτής ότι στόχος του δράστη πρέπει να είναι το θύμα της βίαιης συμπεριφοράς». Για το λόγο αυτό, υποχρέωσε το ελληνικό δημόσιο να καταβάλλει αποζημίωση 69.176,70 ευρώ, με τους νόμιμους τόκους στον προσφεύγοντα πωλητή.
