Την όγδοη Κυριακή από το Πάσχα, η Εκκλησία μας τιμά με λαμπρότητα την Αγία Πεντηκοστή, την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αγίους Αποστόλους, γεγονός που σηματοδοτεί τη θεμελίωση της Εκκλησίας ως ζώσα και αγιαστική πραγματικότητα στον κόσμο.
Μετά την Ανάληψη του Κυρίου στους ουρανούς, οι Απόστολοι, οι Μαθητές, οι Μυροφόρες γυναίκες και η Υπεραγία Θεοτόκος – περίπου 120 ψυχές – επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ και ανέβηκαν στο υπερώο, αναμένοντας με προσευχή την εκπλήρωση της επαγγελίας του Χριστού: την έλευση του Παρακλήτου, του Αγίου Πνεύματος. Στο μεταξύ, εξέλεξαν και τον Ματθία, αντικαθιστώντας τον Ιούδα, ώστε το αποστολικό σώμα να είναι και πάλι πλήρες.
Και πράγματι, την ημέρα της Πεντηκοστής, συνέβη το μεγάλο θαύμα.
Με δυνατό άνεμο και φωτεινές γλώσσες που φάνηκαν σαν φωτιά, το Άγιο Πνεύμα κατήλθε πάνω στους Αποστόλους. Εκείνοι πληρώθηκαν από τη θεία χάρη και, γεμάτοι φλόγα και αλήθεια, άρχισαν να κηρύττουν σε όλα τα έθνη, καλώντας τον κόσμο να μετανοήσει, να βαπτιστεί και να λάβει την ίδια χάρη. Τώρα πλέον κατανοούσαν όσα είχαν ζήσει δίπλα στον Χριστό. Τώρα έβλεπαν καθαρά την προοπτική της νέας ζωής και οδηγούσαν το λαό στο φως της Βασιλείας.
Η Εκκλησία, με την Πεντηκοστή, δεν γεννήθηκε ως ένας ανθρώπινος οργανισμός ή θεσμός, αλλά ως παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα στον κόσμο. Από εκείνη την ημέρα και στο εξής, η Εκκλησία συγκεντρώνεται γύρω από τη Θεία Ευχαριστία, το Δείπνο της Ζωής, τρεφόμενη με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, και ζώντας ήδη από αυτή τη ζωή τη μέθεξη της αιωνιότητας.
Η Πεντηκοστή δεν είναι απλώς ανάμνηση ενός γεγονότος. Είναι η καρδιά της Εκκλησίας: η συνεχής κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα, η ανανέωση, ο φωτισμός και η αγιοποίηση του κόσμου. Είναι το αδιάκοπο παρόν της Εκκλησίας, που ζει και κινείται «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ».
