Μηνυτήρια αναφορά κατέθεσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος, καταγγέλλοντας «ευθεία παραβίαση» των ρυθμίσεων της νομοθεσίας για το ωράριο, τις επιφυλακές αλλά και τα ρεπό.
Η μηνυτήρια αναφορά, που κατατέθηκε στην προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών είναι κατά παντός υπευθύνου «για τη διερεύνηση σειράς καταγγελλόμενων πράξεων και παραλείψεων υπηρεσιακών στελεχών του αρχηγείου του Πυροσβεστικού Σώματος, για τα αδικήματα της παράβασης καθήκοντος ή οποιουδήποτε άλλου αδικήματος προκύψει ότι έχει διαπραχθεί», επισημαίνει σε ανακοίνωση η Ομοσπονδία.
Η ΠΟΕΥΠΣ κάνει λόγο για «απαράδεκτη υπηρεσιακά και κοινωνικά κατάσταση της ευθείας» σχετικά με την «παραβίαση των δημοσίας τάξεως ρυθμίσεων της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με το ωράριο, τις επιφυλακές και τη χορήγηση ημερών εβδομαδιαίας ανάπαυσης που καταστρατηγούνται και παραβιάζονται με πρόθεση κατά κόρον και συστηματικά από την πολιτική και φυσική ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος, εν γνώσει του ότι από την εν λόγω παραβίαση των εν λόγω διατάξεων προκαλείται βλάβη σε αόριστο αριθμό υπαλλήλων του Πυροσβεστικού Σώματος που εξαναγκάζονται να παρέχουν την εργασία τους σε απάνθρωπες και στερούμενες νομιμότητας συνθήκες από άποψης ωραρίου».
Στη μηνυτήρια αναφορά η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι «η παράβαση του όλου νομοθετικού πλαισίου από τους επιτελείς του Πυροσβεστικού Σώματος γίνεται με δόλο (υπό την ποινική του όρου έννοια)». Παράλληλα υπογραμμίζουν ότι οι επιτελεί «εξαρχής γνωρίζουν ότι ο εκ μέρους τους συντασσόμενος επιχειρησιακός σχεδιασμός δεν μπορεί να υλοποιηθεί υπό το δεδομένο της έλλειψης προσωπικού, την οποία αποδέχονται και για την οποία ως πρόβλημα σε ουδεμία υπηρεσιακή ενέργεια προβαίνουν».
Αντιθέτως, συνεχίζει η Ομοσπονδία, προκειμένου να ανταποκριθεί το Πυροσβεστικό Σώμα στις αυξημένες υποχρεώσεις της αντιπυρικής περιόδου, «“ξεσπάνε” πάνω στον μαχόμενο πυροσβέστη, τον οποίο χωρίς καμία πρόσθετη αμοιβή εξαναγκάζουν σε συνεχή εκτέλεση υπηρεσίας, καθ’ υπέρβαση του νομίμου ωραρίου, για την οποία σε αυτούς δεν έχει χορηγηθεί ο προβλεπόμενος ανάλογος πρόσθετος χρόνος ανάπαυσης, πράγμα που ισοδυναμεί με απαγορευμένη, δυνάμει του αρ. 22 παρ. 4 του Συντάγματος, αναγκαστική εργασία, η οποία αυτονόητα προκαλεί ηθική βλάβη, υπερβαίνουσα τα όρια της θυσίας, στην οποία είναι ανεκτό από την έννομη τάξη να υποβάλλονται οι πολίτες χάριν του δημοσίου συμφέροντος».
