Ο πατέρας του 27χρονου Δημήτρη που έχασε τη ζωή του στο σιδηροδρομικό δυστύχημα είναι μια γροθιά με τις οικογένειες των θυμάτων και παλεύουν όλοι μαζί να δικαιωθούν τα θύματα. Σε συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών μιλά για όλα όσα έχουν συμβεί ένα χρόνο μετά την τραγωδία και παράλληλα καταγγέλει όσους προσπαθούν να συγκαλύψουν το έγκλημα και να μην αποδοθούν οι ευθύνες.
"Αυτοί που μας κυβερνούν δεν έχουν ανθρώπινες αξίες"
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά για το σβήσιμο των ονομάτων από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη «Ημουν στο Σύνταγμα. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τη δύναμη που πήρα από τον κόσμο που βρέθηκε εκεί και από όλους αυτούς που μας αγκαλιάζανε και μας δίναν θάρρος και κουράγιο. Αλλά και αυτή τη μεγαλειώδη στιγμή τη βεβηλώσανε. Το βράδυ πήγαν και σβήσανε τα ονόματα των νεκρών. Οι άνθρωποι αυτοί δεν αντέχουν να φαίνεται ούτε ίχνος από αυτό το έγκλημα. Επιπλέον, τι να πω για τη βαρβαρότητα που πήγαν και πέταξαν τα υπολείμματα των παιδιών μας στο Κουλούρι. Δεν μας σέβονται καθόλου και όσο περνά ο καιρός, κάθε μέρα που περνά, μας βρίζουνε όλο και περισσότερο με τη συμπεριφορά τους. Εμείς ευχαριστούμε όλους τους ανθρώπους που πήραν μέρος στις κινητοποιήσεις. Λέω σε όλους ότι πρέπει τώρα να προστατεύσουν τα δικά τους παιδιά. Εχω την εντύπωση ότι οι άνθρωποι αυτοί που έκαναν το έγκλημα στα παιδιά μας δεν θα σταματήσουν εδώ, αυτοί κινούνται μόνο για το χρήμα. Αυτοί που μας κυβερνούν δεν έχουν ανθρώπινες αξίες...
Κατακεραυνώνει όσους ευθύνονται για το μπάζωμα του σημείου του δυστύχηματος και το σβήσιμο των ονομάτων τονίζοντας ότι "Τίποτα δεν ράγισε μέσα τους. Δεν υπάρχει ηθική, έβλεπα αστυνομικούς να πατάνε τα ονόματα των νεκρών στο Σύνταγμα και το βράδυ πήγανε να το αποτελειώσουνε. Είναι αξιοσημείωτη η ταχύτητα με την οποία προχώρησαν στο σβήσιμο. Μόνο στο μπάζωμα του χώρου και στο σβήσιμο των ονομάτων είναι γρήγοροι..."
Ερωτηθείς για το πώς βιώνει το πένθος απαντά ότι "Το πένθος το έχω θάψει, δεν υπάρχει πένθος για μένα... κι ούτε μνημόσυνα ούτε τίποτα... Γι’ αυτό κατέβηκα στις συγκεντρώσεις στην Αθήνα, στο μνημόσυνο των συγγενών στα Τέμπη πήγε η γυναίκα μου, εγώ δεν θα πάω ποτέ σε μνημόσυνο κι ούτε θα πατήσω στον χώρο εκείνο αν δεν δικαιώσω πρώτα τον Δημήτρη."
