Αυτοψία στις θανατηφόρες διαβάσεις σιδηροδρομικών γραμμών της Αθήνας, που έχουν κοστίσει ανθρώπινες ζωές.
Η Οδός Κωνσταντινουπόλεως, είναι ένα πολύ κεντρικό σημείο, με εκατοντάδες αυτοκίνητα και πεζούς να το διασχίζουν καθημερινά.
Η διάβαση είναι αφύλαχτη, χωρίς να υπάρχει μπάρα, φύλακας ή κάποια προειδοποίηση ότι περνάει η αμαξοστοιχία.
«Εδώ γεννήθηκα και ζω, αυτή η διάβαση δεν υπήρχε, την έκαναν λόγω των μαγαζιών. Φυσικά και φοβάμαι, κοιτάω πάντα δεξιά – αριστερά», λέει κάτοικος της περιοχής.
Σε πολύ κοντινή απόσταση από τη διάβαση πεζών, βρίσκεται το Γεωπονικό πανεπιστήμιο Αθηνών, με αποτέλεσμα να ρισκάρουν, περνώντας από το σημείο, εκατοντάδες φοιτητές καθημερινά.
«Καρμανιόλα το σημείο, έχω πετύχει ατύχημα με μηχανάκι».
Επιπλέον υπάρχει και ο κίνδυνος της ηλεκτροπληξίας, λόγω υψηλής τάσης, όπως προειδοποιεί η πινακίδα.
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στο Γκάζι, όπου η μόνη προειδοποίηση στη διάβαση πεζών είναι ένα STOP γραμμένο στην άσφαλτο.
Φυλάκια παρατημένα, μισογκρεμισμένα. Σκουριασμένες χειροκίνητες μανιβέλες με αυτοσχέδιες επιδιορθώσεις με ταινίες. Διαλυμένες καρέκλες και τραπέζια.
Είναι οι χώροι που εργάζονται οι φύλακες, χώροι που σε καμία περίπτωση δε φαίνεται να λειτουργούν.
«Γίνονται πολλά ατυχήματα, πρέπει να κλείσει αυτός ο δρόμος».
Περιοχή Αττική, στη Λιοσίων, δρόμος με μεγάλη κυκλοφορία, οι μπάρες κατεβαίνουν, αλλά αφήνουν μεγάλο κενό στη μέση, με αποτέλεσμα αυτοκίνητα και πεζοί να συνεχίζουν να διέρχονται, αγνοώντας την πιθανή διέλευση τρένου.
«Δούλευα στο ΕΚΑΒ και πήρα μια κοπέλα ‘κιμά’, η διάβαση είναι αφύλαχτη».
Πάγια αιτήματα των κατοίκων είναι η ύπαρξη φωτεινών και ηχητικών ενδείξεων, η βελτίωση της σήμανσης, ύπαρξη περισσότερων φυλάκων και η διέλευση των τρένων με την ελάχιστη ταχύτητα στις κατοικημένες περιοχές.
