«ο θάνατος του συναδέλφου μας στο αεροδρόμιο Αθηνών, δεν ήταν η κακιά στιγμή αλλά η μοιραία κατάληξη της εντατικοποίησης και των ανύπαρκτων μέτρων προστασίας της ζωής των εργαζομένων», καταγγέλλει το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου - Ανατολικής Αττικής, σε ανακοίνωσή του.
Εκφράζοντας «τα βαθιά και ειλικρινή συλλυπητήριά του στους οικείους του συναδέλφου που άφησε την τελευταία του πνοή την Τετάρτη το απόγευμα εν ώρα εργασίας στο Αεροδρόμιο Αθηνών», το Εργατικό Κέντρο σημειώνει πως ο άτυχος άνδρας «άφησε την τελευταία του πνοή από ανακοπή κατά τη διάρκεια της εργασίας του κάτω από αεροσκάφος όπου εργαζόταν μόνος του και είναι ερωτηματικό το πόση ώρα είχε πάθει το συμβάν μένοντας αβοήθητος».
Οι ευθύνες και της εταιρείας επίγειας εξυπηρέτησης που εργαζόταν ο συνάδελφος αλλά και του αεροδρομίου Αθηνών είναι τεράστιες μιας και ο συνάδελφος που έχασε την ζωή του ασκούσε τα καθήκοντά του μόνος του, σε πόστο που και παραπάνω άτομα χρειάζονταν, αλλά και η επικινδυνότητα της εργασίας του ήταν πάρα πολύ υψηλή.
Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου Ανατολικής Αττικής επανειλημμένα έχει κάνει παρεμβάσεις για τα ελλιπή μέτρα προστασίας των εργαζόμενων στο αεροδρόμιο Αθηνών και έχει συναντηθεί στο παρελθόν και με τον υπεύθυνο ασφαλείας του αεροδρομίου καταθέτοντας τις ανησυχίες του για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, καθώς και μια σειρά προτάσεις προς αυτήν την κατεύθυνση, ενώ δεν πάνε μόνο λίγες μέρες που με πρωτοβουλία του ΕΚ Λαυρίου-Αν. Αττικής πραγματοποιήθηκε σύσκεψη σωματείων στο χώρο του αεροδρομίου όπου κυριάρχησε η ανησυχία των εργαζομένων για την εντατικοποίηση της εργασίας, η μη επάνδρωση των πόστων και ο φόβος για πιθανά ατυχήματα από αυτήν την κατάσταση.
Στην ίδια ανακοίνωση γίνεται λόγος για εντατικοποίηση της εργασίας, κομμένα ρεπό, κόντρα βάρδιες, ελλιπή στελέχωση των πόστων αλλά και ανύπαρκτα μέτρα προστασίας που αποτελούν την καθημερινότητα για τους εργαζόμενους του Αεροδρομίου Αθηνών.
«Είναι η καθημερινότητά τους, με τις ευλογίες και τις νομοθετικές ρυθμίσεις όλων των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα, φυσικά με κορυφή όλων το έκτρωμα Χατζηδάκη».
Από το θάνατο του συναδέλφου αποδεικνύεται επίσης η πλήρης απουσία ενός σύγχρονου δικτύου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας της υγείας των εργαζομένων στην περιοχή και στο ίδιο το αεροδρόμιο, καθώς και η απουσία σύγχρονου δικτύου γιατρών και τεχνικών ασφαλείας σε βιομηχανικές ζώνες και μεγάλους εργασιακούς χώρους.
Το σημειώνουμε αυτό γιατί ο συνάδελφος που απεβίωσε, πριν λίγες ημέρες είχε μολυνθεί από κορονοϊό, γύρισε όμως στην εργασία του χωρίς τον απαραίτητο έλεγχο που θα έπρεπε να του παρείχε κράτος και εργοδοσία μετά από μια τέτοια επιβαρυντική ασθένεια και που δυνητικά μπορεί να είναι και ένας από τους λόγους που του στέρησε την ζωή μιας και οι επιπλοκές που αφήνει η ασθένεια είναι γνωστές.
«Επίσης την ίδια ώρα του συμβάντος όπως πληροφορηθήκαμε υπήρξε και άλλο σοβαρό συμβάν με επιβάτη χωρίς να μπορεί το ΕΚΑΒ να ανταποκριθεί λόγω της σοβαρότητας του συμβάντος του εργαζόμενου», σημειώνεται τέλος.
