Ο γιατρός ελέγχεται για «αχρείαστη» χειρουργική επέμβαση σε ασθενή, που προσήλθε στο Νοσοκομείο με πρόβλημα στο χέρι. Οι υπεύθυνοι της ορθοπεδικής εκτίμησαν ότι για την αποκατάσταση πρέπει να ακολουθηθεί συγκεκριμένη θεραπευτική διαδικασία και να αποφευχθεί το χειρουργείο. Δεν εισακούστηκαν. Ο γιατρός αδιαφόρησε για τις οδηγίες που είχε και προχώρησε σε χειρουργική επέμβαση, σύμφωνα με τον «Ταχυδρόμο».
Θεωρήθηκε «αυθαιρεσία». Εγινε σε βάρος του αναφορά στη διοίκηση. Ακολούθησε η διενέργεια Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης σε βάρος του. Το πόρισμα προωθήθηκε στη διοίκηση του νοσοκομείου.
Καλά πληροφορημένες πηγές λένε ότι στο πόρισμα περιλαμβάνεται η έκθεση διακεκριμένου χειρουργού - ορθοπεδικού από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας, ο οποίος φέρεται να συμφωνεί με τις «κεφαλές» της ορθοπεδικής που εξαρχής είχαν δώσει κατεύθυνση για άλλου είδους αντιμετώπιση του ιατρικού περιστατικού.
Οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι η διοίκηση αποφάσισε να παραπέμψει τον γιατρό στο πειθαρχικό συμβούλιο της 5ης ΥΠΕ, που είναι το αρμόδιο όργανο για να λάβει την απόφαση, σε περίπτωση που μία υπόθεση κρίνεται ως ιδιαιτέρως σοβαρή.
Αχρείαστες επεμβάσεις… βραχνάς για το ΕΣΥ
«Δεν ξέρω πόσους ασθενείς έκανα να νιώσουν καλύτερα, επειδή τους χειρούργησα, ξέρω όμως ότι έσωσα πολλούς, επειδή επέμεινα να μη χειρουργηθούν». Αυτό ήταν το λακωνικό σχόλιο στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ γιατρού του Νοσοκομείου Βόλου, ο οποίος με αφορμή τη συγκεκριμένη υπόθεση σχολίασε την ευκολία με την οποία αποφασίζεται το νυστέρι, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν υπάρχουν οι απαραίτητες ενδείξεις.
«Δεν υπάρχουν πάντα οι σωστές ενδείξεις και αυτό βεβαίως οδηγεί σε εγχειρήσεις οι οποίες δεν είναι ενδεδειγμένες. Εφόσον γίνονται οι μη ενδεδειγμένες επεμβάσεις, είναι πολύ πιθανό να μην έχει πρόσβαση στο χειρουργείο κάποιος που χρειάζεται επέμβαση.
Ετσι στην πράξη το επείγον περιστατικό, το οποίο είναι αυτό που κατ’ εξοχήν ωφελείται από την εγχείρηση, δεν μπορεί να χειρουργηθεί όταν τα χειρουργεία καταλαμβάνονται από χρόνια περιστατικά. Σε ασθενείς που δεν ενδείκνυται επέμβαση είναι προτιμότερη η φαρμακευτική αγωγή», ανέφερε επίσης ο συνομιλητής μας.
«Η επιλογή της θεραπείας από τον γιατρό, εφόσον είναι σωστά ενημερωμένος από τη βιβλιογραφία και την εμπειρία του, είναι σχεδόν απόλυτα καθορισμένη σε παγκόσμιο επίπεδο. Δυστυχώς όμως αυτές οι αυστηρές ενδείξεις, δηλαδή το αν θα πρέπει ο ασθενής να προχωρήσει συντηρητικά ή επεμβατικά, δεν τηρούνται πολλές φορές και γίνονται και μη αναγκαίες επεμβάσεις», συμπλήρωσε.
«Για παράδειγμα, περιττή και αχρείαστη αποδεικνύεται η χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση κατάγματος στον ώμο, εν αντιθέσει με την απλή συντηρητική μέθοδο υποστήριξης του ώμου υποστηρίζουν το τελευταίο διάστημα ερευνητές.
Δηλαδή η συντηρητική αγωγή με φάκελο-νάρθηκα ακινητοποίησης του ώμου σε περίπτωση κατάγματος μπορεί να αντικαταστήσει τη χειρουργική επέμβαση στον ώμο σε περίπτωση κατάγματος. Δεν είναι ένα θέμα αυτό που πρέπει να μας απασχολήσει;», αναρωτιέται ο ίδιος.
