Ο Γιάννης Φωτίου (1915-1932) ήταν ο πρώτος νεκρός Έλληνας ποδοσφαιριστής. Το όνομά του είναι μάλλον άγνωστο στη συντριπτική πλειοψηφία του φίλαθλου κόσμου της Ελλάδος. Ο Γιάννης Φωτίου υπήρξε ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που έχασε την ζωή του σε επίσημο αγώνα και μάλιστα σε ηλικία μόλις 17 ετών.
Το τραγικό ατύχημα συνέβη την Κυριακή 29 Μαΐου 1932 στο γήπεδο του Ολυμπιακού Πατρών στον αγώνα Απόλλων Πατρών-Εθνικός Πατρών στα πλαίσια του πρωταθλήματος της Β’ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πατρών.
Ο Γιάννης Φωτίου ήταν ο τερματοφύλακας του Απόλλωνα ο οποίος με νίκη στο συγκεκριμένο ματς θα ισοβαθμούσε στην πρώτη θέση της βαθμολογίας με τον Ηρακλή Πατρών. Ο Τύπος της εποχής περιγράφει το τραγικό συμβάν με πρωταγωνιστή τον ποδοσφαιριστή της αντίπαλης ομάδας Πισπιρίγκο:
«Κατά το 6ο λεπτό ο Πισπιρίγκος του Εθνικού τριπλάρων τρεις διαδοχικώς αντιπάλους ευρέθη μόνος προ του τερματοφύλακος Φωτίου εις απόστασιν 7-8 μέτρων. Πλην λόγω της ταχύτητας του η μπάλα του ξέφυγε κατά 2-3 μέτρα.
Τότε ο τερματοφύλαξ και κυνηγός ώρμησαν προς αυτήν και την επλησίασαν ταυτοχρόνως. Ο Φωτίου ευρισκόμενος εις μεγαλυτέραν απ’ αυτής απόστασιν έκαμε πλονζόν ταχύτατον και καθ’ ην στιγμήν συνελάμβανε τη μπάλα εδέχετο κτύπημα του Πισπιρίγκου, επιχειρίσαντος να σουτάρει, εις το στήθος.
Ο τελευταίος εσωριάσθη λόγω της ταχύτητος του εις ικανήν απόστασιν ενώ ο Φωτίου έμενε άπνους με την μπάλα αγκαλιασμένη… Ο αγών διακόπη και ο παρευρισκόμενος ιατρός κ. Μπίμπης, μέλος του Δ.Σ. της Ε.Π.Σ. Πατρών επιστοποίησε τον θάνατον του ατυχούς τερματοφύλακος. Η γενομένη νεκροψία απέδειξε ότι το κτύπημα του στήθους ήτο ισχυρότατον και επέφερε συγκοπήν της καρδίας του παθόντος»
Ο Γιάννης Φωτίου ήταν ορφανός και από τους δυο του γονείς. Η κηδεία του έγινε με έξοδα της Ε.Π.Σ. Πατρών η οποία διέθεσε το ποσό των 2000 δραχμών.
Ο τύπος έγραψε για την κηδεία:
«Της νεκρωσίμου πομπής ηγήθη η Δημοτική Μουσική. Το φέρετρον εκράτουν εναλλάξ οι ποδοσφαιρισταί των διαφόρων σωματείων και τας ταινίας τούτου μέλη των Δ.Σ. των Σωματείων της Β’ κατηγορίας. Ηκολούθουν ασκεπείς οι παίκται του Απόλλωνος και μετ’ αυτούς των λοιπών ομάδων, τα Συμβούλια των Σωματείων της Ε.Π.Σ. Πατρών και πλήθος κόσμου».
Τι έγραφε ο τύπος της εποχής για τον Πισπιρίγκο:
«Προ έτους παραιτηθείς από τον Αχιλλέα εις ον ανήκε μετεγράφη εις τον Εθνικόν τιμωρηθείς δια τούτο παρά της Ε.Π.Σ. Πατρών με ετήσιον αποκλεισμόν. Η ποινή του έληξε την προηγούμενη του αγώνος και ο αγών στον οποίο συνέβη το μοιραίο ατύχημα ήτο ο πρώτος μετά την λήξιν της ποινής του».
Μετά από ανακρίσεις τελικά δικάστηκε για φόνο εξ αμελείας με ποινή φυλάκισης λίγων μηνών.
Όπως είναι κατανοητό, δεν έφταιγε ο προπάππους της Ρούλας Πισπιρίγκου, καθώς πρόκειται για ένα τραγικό δυστύχημα που έγινε στη διάρκεια του αγώνα, παρόλα αυτά δικάστηκε για φόνο εξ αμελείας, με ποινή φυλάκισης μόλις λίγο μηνών.
Πηγή: Politeianews
