Όπως σημείωσε η κυρία Μπογιατζή η Τζωρτζίνα χρησιμοποιούσε δύο ακραίες εκφράσεις.
«Υπάρχει η καλή μαμά και η κακή μαμά, υπάρχει η καρδιά μαζί με το όχι, υπάρχει το κενό και από την άλλη ο απόλυτος χρωματισμός, που είναι το ουράνιο τόξο» τόνισε.
«Αυτό που λέει η παιδοψυχαναλυτική, για τα καλά και κακά αντικείμενα, είναι για τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού. Η Τζωρτζίνα δείχνει να φαίνεται ότι είναι σε πιο μικρή ηλικία ως προς την ανάλυση των δεδομένων.
Δεν μετράμε την ηλικία ως προς την ημερομηνία γέννησης, αλλά ως προς την αντιληπτικότητα και το συναισθηματικό της κόσμο όπως αυτός αποτυπώνεται» συμπλήρωσε η παιδοψυχολόγος.
«Φαίνεται να θεωρεί κάτι είτε καλό, είτε κακό» συμπλήρωσε η κυρία Μπογιατζή, υπογραμμίζοντας ότι «τα παιδιά πριν ταυτοποιήσουν τον άνθρωπο με τον οποίο αισθάνονται θυμό, πρώτα εσωτερικεύουν αυτό το συναίσθημα και το αποδίδουν στον εαυτό τους».
