Μόλις πέσει το σκοτάδι πετάγονται στις ρόδες ανυποψίαστων οδηγών και ο κίνδυνος ατυχήματος είναι μεγάλος.
Ο Βασίλης Καλλίας, εκπαιδευτής οδηγών, διηγείται την προσωπική του περιπέτεια που χάρη στα αντανακλαστικά του δεν οδήγησε κάποιο παιδί ή τον ίδιο στο νοσοκομείο.
«Πιστεύω ότι έχει πάρει διαστάσεις, σε όλη την Μαγνησία. Ανάλογα περιστατικά έχουν αναφερθεί σε πολύ κεντρικό δρόμο στην περιοχή του Βόλου», λέει ο κάτοικος κ. Καλλίας.
«Είναι προσωπικό βίωμα, σ' έναν άλλο δρόμο, σαν δικυκλιστής εγώ βλέπω δυο μικρά παιδιά στην δεξιά μεριά του δρόμου, να με κοιτάνε με ένα πονηρό βλέμμα. Αμέσως κατάλαβα λόγω της εμπειρίας μου ότι κάτι δεν πάει καλά. Μπήκα στην διαδικασία επιβράδυνσης χωρίς αυτά να μου δώσουν αφορμή. Πριν μου δώσουν, μάλλον, αφορμή. Πραγματικά, την τελευταία στιγμή πετάχτηκαν μπροστά μου. Μετά γελούσαν. Ο τρίτος επειδή είδε το βλέμμα μου, κρατούσε ένα κινητό στο χέρι του. Προφανώς ήθελε να βιντεοσκοπήσει την διαδικασία», τόνισε.
«Ένα κορίτσι που ήταν σε μια ομάδα, δυο τριών παιδιών, φορώντας την κουκούλα της, πέρασε κάθετα τον δρόμο χωρίς να ελέγξει αριστερά και δεξιά. Το περιστατικό ήταν λες και έβλεπες αμερικάνικη ταινία. Σαν μια διαδικασία μύησης, μιας ομάδας παιδιών», τόνισε.
Ο εκπαιδευτής οδηγών θα πει πως ο ίδιος πρόλαβε και σταμάτησε πριν να έρθουν τα χειρότερα. Στον Βόλο το περιστατικό επαναλήφθηκε.
«Ένα αγόρι πέρασε και προκαλούσε τα αυτοκίνητα», αναφέρει ο εκπαιδευτής οδηγών.
Η επικίνδυνη πρόκληση έχει τρομοκρατήσει τους οδηγούς, ειδικά αυτούς που κινούνται σε σκοτεινούς δρόμους που τα περιθώρια αντίδρασης είναι πιο μικρά. Οι οδηγοί ανταλλάσσουν συμβουλές μεταξύ τους για τα σημεία που έχουν πεταχτεί παιδιά.
