Οι κάτοικοι υπογραμμίζουν ότι είναι απαίτητη η ορθή πολεοδόμηση για να μην ζήσουν ποτέ ξανά τις στιγμές που έζησαν το 2018 με τη φωτιά που στέρησε τη ζωή σε 102 ανθρώπους. Οι απαραίτητες μελέτες δεν έχουν δημοσιευθεί, όπως ισχυρίζονται, ούτως ώστε να γίνει ο απαραίτητος διάλογος με τους εμπλεκόμενους και τους κατοίκους. Το πιο σημαντικό ζήτημα που ανακύπτει, ωστόσο είναι τι θα γίνει με τα νόμιμα σπίτια κοντά στην παραλία, αλλά και με τις διόδους που αφορούν την περιοχή Κόκκινο Λιμανάκι. Θα μπουν σε κατάσταση ομηρίας; Θα υπάρχουν για αυτά περιορισμός στις δικαιοπραξίες, στις προσθήκες και στην ανακαίνιση κτιρίων; Μέσα από το παρακάτω κείμενο οι κάτοικοι από το Κόκκινο Λιμανάκι ζητούν μια σαφή τοποθέτηση σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι στην περιοχή, και τονίζουν ότι στόχος τους είναι να διαφυλαχτεί ο χαρακτήρας της περιοχής και της παράκτιας ζώνης με χαμηλή δόμηση.
Ακολουθεί το κείμενό της «Ομάδας Κόκκινο Λιμανάκι ΕΠΣ»
Πολεοδομικό σχέδιο Μάτι - Κόκκινο Λιμανάκι: «Κλείνει» ή ανοίγει πλήγες; Γιατί εμείς οι πληγέντες φοβόμαστε το πολεοδομικό σχέδιο
Εμείς, κάτοικοι από το παράκτιο μέτωπο στο Κόκκινο Λιμανάκι, θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι μας βρίσκει σύμφωνους η ορθή πολεοδόμηση, η οποία θα συμβάλλει στην δημιουργία απαραίτητων υποδομών, θα διορθώνει προβλήματα, αυθαιρεσίες και ατέλειες παλιότερων χρόνων και θα διασφαλίζει ένα περιβάλλον με σεβασμό στη φύση, βιώσιμο και ανθρώπινο που θα έχει τα εχέγγυα αποτροπής καταστροφών σαν αυτές που ζήσαμε με τον πλέον τραγικό τρόπο το 2018. Αυτός ακριβώς είναι ο διακηρυγμένος στόχος του ΕΠΣ. «Να κλείσουν οι πληγές» έχει δηλώσει ο αρμόδιος Υπουργός Κ. Χατζηδάκης. Ωστόσο θεωρούμε ότι το προτεινόμενο Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΕΠΣ) και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) σε πολλά σημεία δεν συμβάλλουν στην κατεύθυνση αυτή.
Σταχυολογούμε ορισμένα βασικά σημεία των ενστάσεών μας:
Μάτι και Κόκκινο Λιμανάκι είναι το ίδιο;
Τόσο το ΣΜΠΕ όσο και το ΕΠΣ αντιμετωπίζουν ενιαία το Κόκκινο Λιμανάκι και το Μάτι, παρά τα διαφορετικά γεωμορφολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά κάθε περιοχής, τα οποία με τραγικό τρόπο αναδείχθηκαν και την ημέρα της μεγάλης καταστροφής. Επίσης καταγράφονται σημαντικές διαφορές σε επίπεδο γεωλογικού ανάγλυφου αλλά και όσον αφορά τις χρήσεις. Μια ενιαία αντιμετώπιση, συνεπώς, δεν αποδίδει τη σημασία που θα έπρεπε στο χαρακτήρα και στις ανάγκες της κάθε περιοχής χωριστά και δεν διασφαλίζει τον σεβασμό στην φύση και το περιβάλλον.
Γιατί δεν μας δίνουν τις απαραίτητες μελέτες;
Παρά το γεγονός ότι δόθηκε, μετά από γραπτά αιτήματα πολλών ομάδων κατοίκων και άλλων φορέων, παράταση στη διαβούλευση για το ΕΠΣ, μέχρι τώρα δεν έχουν ακόμη αναρτηθεί βασικές μελέτες επί των οποίων θα πρέπει να συνεκτιμηθεί το σχέδιο για να μπορέσουμε να εκφράσουμε εμπεριστατωμένη γνώμη όλοι οι εμπλεκόμενοι. Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί οι απαραίτητες συνοδευτικές μελέτες Μελέτη Τοπογραφίας, Μελέτη Οριοθέτησης Ρεμάτων, Μελέτη Μείωσης της Πλημμυρικής Διακινδύνευσης και Δασική Μελέτη ενώ καταγράφονται ελλείψεις της ΣΜΠΕ όσον αφορά την αποχέτευση λυμάτων, τα όμβρια κλπ. Αναρωτιόμαστε πώς μπορεί να γίνει μια διαβούλευση που θεωρητικώς έχει στόχο της την επίτευξη ενός αύριο ευημερίας για πληγέντες πολίτες, χωρίς να ληφθούν υπ΄όψιν αυτές οι βασικές παράμετροι.
Επίσης, δεν συμπεριλαμβάνεται ακτομηχανική μελέτη όσον αφορά το σχεδιασμό του ΕΠΣ αν και προτείνεται δημιουργία πεζόδρομου και ποδηλατόδρομου σε περιοχές με μεγάλες αλλαγές υψομετρικού αναγλύφου και δυνατούς ανέμους. Μάλιστα πεζόδρομος και ποδηλατόδρομος, με βάση τους χάρτες που αναρτήθηκαν, διαπερνούν βάρβαρα πολλές υπάρχουσες απολύτως νόμιμες ιδιοκτησίες. Επιπλέον, η διάβρωση του εδάφους σε πολλά σημεία (η οποία προϋπήρχε και επιδεινώθηκε από την πυρκαγιά) θέτει σειρά ερωτημάτων για την αναγκαιότητα, τις συνέπειες, τα κόστη και τις ανάγκες συντήρησης (στο οποίο η χώρα μας υστερεί δραματικά) μιας τέτοιας κατασκευής. Και αυτά ενώ ο κεντρικός παραλιακός δρόμος Δημοκρατίας στον οποίο θα μπορούσε και θα έπρεπε να συμπεριληφθεί ο περίπατος και ο ποδηλατόδρομος βρίσκεται σε απόσταση μόλις 30 μέτρων από την προτεινόμενη χάραξη.
Ήπια οικιστική ανάπτυξη, δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας
Οι περισσότεροι κάτοικοι αποδεχόμαστε ότι πρέπει να διαπλατυνθεί η οδός Δημοκρατίας, με λελογισμένο τρόπο, παραμένοντας ήπιας κυκλοφορίας μονόδρομος με παράλληλη χρήση ως αντίθετης κατεύθυνσης της οδού Κύπρου, κάτι που σκιαγραφείται στην εκδοχή του ΕΠΣ. Ωστόσο ο Δήμος Ραφήνας Πικερμίου στη δική του συμβολή στη διαβούλευση για το ΕΠΣ αντιπροτείνει, χωρίς καμία τεκμηρίωση, την μετατροπή της οδού Δημοκρατίας σε κύρια κοινοτική οδό κάτι που λογικά συνεπάγεται τη διατήρηση της διπλής κατεύθυνσης, υψηλής ταχύτητας, με προφανή κίνδυνο μποτιλιαρίσματος σε περίπτωση ακραίων συνθηκών. Θα μας ενδιέφερε να ακούσουμε την τεκμηρίωση που δεν έχει μέχρι σήμερα δοθεί στην δημοσιότητα.
Η «μαγική» εικόνα για τα «αυθαίρετα»
Επιπλέον, για άγνωστους λόγους ο χάρτης στον οποίο αποτυπώνονται οι ιδιοκτησίες είναι εξαιρετικά ελλιπής ως προς το Κόκκινο Λιμανάκι (αλλά και το Μάτι) καθώς σε αντίθεση με ό,τι αποτυπώνεται σε αυτόν, η μεγάλη πλειοψηφία των ιδιοκτησιών που βρίσκεται στην παραλιακή ζώνη έχουν νόμιμη οικοδομική άδεια και χρονολογούνται οι περισσότερες από πριν από το 1980. Σοβαρό ζήτημα έχει ανακύψει με την περιοχή Ειρήνη (δίπλα στην παραλία Κόκκινο Λιμανάκι προς το Μάτι) όπου κατοικίες και οικόπεδα από το 1930 σβήνονται από το χάρτη στον βωμό εξυπηρέτησης μιας ανύπαρκτης παραλίας.
Δεν είναι διόλου σαφές το τι θα γίνει με αυτές τις απολύτως νόμιμες ιδιοκτησίες. Θα μπουν σε κατάσταση ομηρίας; Περιορισμούς στις δικαιοπραξίες, στις προσθήκες και στην ανακαίνιση κτιρίων; Δεν είναι ζητήματα αυτά στα οποία θα πρέπει να υπάρξει μια πιο σαφής τοποθέτηση και από πλευράς πολιτείας και τοπικής αυτοδιοίκησης και να συνυπολογιστεί η γνώμη των άμεσα ενδιαφερόμενων;
Λιγότερες δίοδοι προς την παραλία
Μας κάνει επίσης μεγάλη εντύπωση ότι αν και το ΕΠΣ εκπονήθηκε, θεωρητικώς, με γνώμονα την διασφάλιση της μη επανάληψης των τραγικών στιγμών που όλοι ζήσαμε προ 2 χρόνων, δηλαδή την εξασφάλιση ελεύθερων διόδων προς τη θάλασσα (κάτι που στην παραλία στο Κόκκινο Λιμανάκι υπάρχει και λειτούργησε σωτήρια για τον κόσμο την τραγική ημέρα της 23ης Ιουλίου 2018), στους νέους χάρτες οι δίοδοι προς την παραλία μειώνονται δραστικά με αποτέλεσμα να καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη η πρόσβαση στην παραλία. Προφανώς μια τέτοια πρόταση κάθε άλλο παρά συμβάλλει στην αποφυγή μιας ακόμη τραγωδίας και στην εξυπηρέτηση των αναγκών των πληγέντων κατοίκων και των επισκεπτών.
Επιπρόσθετα, δεν αποσαφηνίζεται αν οι προτεινόμενες χρήσεις γης διάχυτης γενικής κατοικίας στο παράκτιο μέτωπο είναι σύμφωνες με τους όρους της απόφασης προέγκρισης να προστατευθεί ο χαρακτήρας παραθεριστικής κατοικίας , ούτε διευκρινίζεται τι θα μπορούσε να περιληφθεί στη διάχυτη γενική κατοικία, δημιουργώντας μας εύλογα ερωτήματα.
Γιατί εντατική οικιστική ανάπτυξη;
Για εμάς, στόχος είναι να διαφυλαχτεί ο χαρακτήρας της περιοχής και της παράκτιας ζώνης με χαμηλή δόμηση (κάτι που δεν διασφαλίζεται προφανώς εφόσον το ΕΠΣ προκρίνει την εντατική οικιστική ανάπτυξη δίνοντας συντελεστή δόμησης στο Κόκκινο Λιμανάκι από 0,4 έως 0,3), με υψηλή αρτιότητα, ώστε να παραμείνει μια περιοχή αποκλειστικά αμιγούς κατοικίας (και παραθεριστικής) που θα λειτουργεί, όπως γινόταν και μέχρι τώρα, ως καταφύγιο χαλάρωσης και ηρεμίας, που θα διακρίνεται για την ιδιαίτερη φυσική ομορφιά της, όχι μόνο για τους κατοίκους αλλά και για τους επισκέπτες, οι οποίοι θέλουμε να έχουν ελεύθερη και ασφαλή πρόσβαση στην παραλία. Επίσης δεν έχουν ληφθεί επαρκή μέτρα για την προστασία και ανάδειξη των ρεμάτων, παρά του ότι πρόκειται για πολύτιμους και αναντικατάστατους φυσικούς πόρους.
Μια ριβιέρα χωρίς κατοίκους
Την ανησυχία μας για το τι μέλλει γενέσθαι, εντείνουν δηλώσεις του δημάρχου Ραφήνας-Πικερμίου κ. Β. Μπουρνού ο οποίος έχει αναφέρει τα εξής: «η πρόβλεψη για τη δημιουργία μιας παράκτιας ζώνης έχει διάφορα ζητήματα γιατί πολλά σπίτια πάνω σε αυτήν έχουν κτιστεί με άδειες, αφού παλαιότερα αυτός ο παραλιακός δρόμος ήταν επαρχιακή οδός και κατ’ εξαίρεση μπορούσαν να βγάζουν άδειες εκτός σχεδίου". (...) είναι αποδεκτό από εμάς σαν διοίκηση του δήμου Ραφήνας – Πικερμίου ότι τα υπάρχοντα σπίτια θα μείνουν για όσο χρόνο ζωής έχουν (…) Όμως ευελπιστούμε ότι κάποια στιγμή στο μέλλον, αποζημιώνοντας τους ιδιοκτήτες που έχουν χτίσει νομίμως, θα μπορέσει να γίνει απελευθέρωση αυτού του μετώπου, ώστε πραγματικά να δημιουργηθεί μία Αττική Ριβιέρα εδώ στην περιοχή».
Ολη την συζήτηση ΕΔΩ . Οι απόψεις στου Δημάρχου βρίσκονται κάτω από τον τίτλο: Τι θα γίνει με τα ακίνητα που βρίσκονται στην σχεδιαζόμενη παράκτια ζώνη;
Η δήλωση αυτή, σε συνδυασμό με σχέδια που υπάρχουν για μετατροπή του λιμανιού της Ραφήνας σε λιμάνι – γίγαντα πολλαπλών χρήσεων, μας δημιουργεί έντονες ανησυχίες για το πώς αυτή η «διεύρυνση» επηρεάζει το Κόκκινο Λιμανάκι και για το πως, πρακτικά, υποσκάπτει κάθε προσπάθεια αποκατάστασης του χαρακτήρα και του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής, που εδώ και δύο χρόνια οι κάτοικοι προσπαθούμε, κυρίως μόνοι μας, να πετύχουμε, και αποβλέπαμε ότι θα ενταθεί με αρωγό ένα ορθολογικό, δίκαιο και φιλικό προς το περιβάλλον και την περιοχή πολεοδομικό σχέδιο που θα αποτρέπει την επανάληψη τραγικών στιγμών όπως αυτές του 2018.
Φαραωνικά σχέδια;
Αυτά είναι μερικά μόνο από τα σημεία που έχουμε προλάβει να ξεχωρίσουμε από το πολυσέλιδο ΕΠΣ και την ΣΜΠΕ. Τελειώνουμε λέγοντας ότι η εφαρμογή κάποιου «μοντέλου λουτροπόλεων» που φαίνεται ότι έχει υπόψη του να εφαρμόσει το Υπουργείο, ανεξάρτητα από
τις φυσικές, γεωμορφολογικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής, θα οδηγήσει σε ανεπίτρεπτες καταστροφές φυσικού τοπίου και ιδιοκτησιών με τουλάχιστον αμφίβολα αλλά σίγουρα κοστοβόρα σχέδια και εργολαβίες.
Η ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ «ΤΡΕΧΕΙ». ΜΑΣ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ; ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ «ΚΑΟΥΜΕ»;
«Ομάδα Κόκκινο Λιμανάκι - ΕΠΣ».
