Οποιαδήποτε Παρασκευή συμπίπτει με τις 13 ενός μήνα θεωρείται κακότυχη στις Αγγλοσαξονικές, Γαλλικές, Γερμανικές και Πορτογαλικές περιοχές του κόσμου.
Παρόμοιες δεισιδαιμονίες υπάρχουν και σε άλλες παραδόσεις: στην Ελλάδα και την Ισπανία, για παράδειγμα, το ρόλο αυτό έχει η "Τρίτη και 13".
Ο φόβος της Παρασκευής και 13 ονομάζεται στα αγγλικά paraskavedekatriaphobia (μία λέξη που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις Παρασκευή, δεκατρείς και φοβία) και είναι ειδική μορφή της τρισκαιδεκαφοβίας .
Πώς ξεκίνησε η δεισιδαιμονία
Η συγκεκριμένη μέρα θεωρείται γρουσούζικη, καθώς τις Παρασκευές γίνονταν οι εκτελέσεις κρατουμένων στην αρχαία Ρώμη.
Η ιστορική σημασία της ημερομηνίας
Μπορεί οι λαογράφοι να υποστήριζαν ότι δεν υπάρχουν γραπτά στοιχεία για την δεισιδαιμονία πριν από το 19ο αιώνα, παρόλα αυτά η συγκεκριμένη ημερομηνία εδώ και καιρό συνδέεται με γεγονότα τόσο ιστορικά, όσο και θρησκευτικά.
Μελετητές κι ερευνητές εκτιμούν ότι η ιδρυτική πράξη του μύθου για την Παρασκευή και 13 βρίσκεται στη μεσαιωνική Ευρώπη και συγκεκριμένα την ημερομηνία που ο Πάπας σε συνεννόηση με τον βασιλιά Φίλιππο Δ' της Γαλλίας αποφασίζει να εκδώσει διάταγμα σύλληψης των Ναϊτών Ιπποτών, του μυστικού θρησκευτικού τάγματος που είχε τεράστια οικονομική και πνευματική ακτινοβολία την εποχή των Σταυροφοριών. Το διάταγμα εκδόθηκε Παρασκευή 13 Οκτωβρίου του 1307.
Με αφορμή το παραπάνω, πολλοί συγγραφείς έγραψαν θεωρίες συνομωσίας γύρω από τη σύνδεση των Ναϊτών Ιπποτών με τον μασονισμό και το Άγιο Δισκοπότηρο.
Σύμφωνα με τα πιστεύω των καθολικών, ο Χριστός σταυρώθηκε Παρασκευή και 13, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν πως ο Ιούδας έκατσε στην 13η θέση στο τραπέζι του Μυστικού Δείπνου. Τα παραπάνω ήταν αρκετά για να εδραιωθεί η ιδέα του 13 ως άτυχος αριθμός σε δυτικούς πολιτισμούς και για να μην κάθονται 13 άτομα σε ένα τραπέζι.
Η «Λέσχη των 13»
Το 1881 μία ομάδα Αμερικανών θέλησε να καταρρίψει το θεωρίες συνομωσίας και να αποδείξει ότι ο αριθμός 13 είναι ένας συνηθισμένος αριθμός. Η «Λέσχη των 13» συνεδρίασε πρώτη φορά στις 13 Σεπτεμβρίου 1881 με στόχο να απομυθοποιήσει τις προκαταλήψεις που υπάρχουν γύρω από τον συγκεκριμένο αριθμό.
Με αυτή τη λογική λοιπόν, η ομάδα συνεδρίαζε κάθε μήνα στις 13, όπου έσπαζαν καθρέφτες, πετούσαν αλάτι και περνούσαν κάτω από σκάλες. Όλα αυτά τα έκαναν καταγράφοντας τα παράλληλα, ενώ σημείωναν τον τρόπο που μπορεί να πέθαιναν τα μέλη.
Καθώς περνούσαν τα χρόνια, η ομάδα άρχισε να μεγαλώνει, γιατί είχε κινήσει το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων, φτάνοντας να έχει 400 μέλη, ανάμεσά τους και πρόεδροι των ΗΠΑ, σύμφωνα με την Independent.
