Η Φιλιππινέζα θεωρείται «μητέρα» περισσότερων από 700 πρωτοποριακών συνταγών, όπως το τοπικό καρύκευμα κέτσαπ από μπανάνα.
Τεχνολόγος τροφίμων, ηρωίδα πολέμου και ανθρωπίστρια, η Orosa εντυπωσίασε με τις επιδόσεις της ως φοιτήτρια και το 1916 κέρδισε κρατική υποτροφία για το Πανεπιστήμιο του Σιάτλ.
Έπειτα, της προσφέρθηκε να δουλέψει ως χημικός αλλά εκείνη προτίμησε να επιστρέψει στις Φιλιπίννες το 1922 για να εστιάσει στο πρόβλημα υποσιτισμού που ταλαιπωρούσε την πατρίδα της.
Οι γνώσεις της για τη χημεία οδήγησαν σε πολυάριθμες γαστρονομικές καινοτομίες. Σε μία από αυτές, εγκαθιστούσε ένα παραδοσιακό πήλινο δοχείο με δύο φύλλα από μέταλλο, δημιούργησε τον «φούρνο Palayok», παρέχοντας σε απομακρυσμένα χωριά που δεν είχαν πρόσβαση σε ηλεκτρική ενέργεια ένα αποτελεσματικό μέσο μαγειρέματος.
Δικές της εφευρέσεις είναι το Soyalac (πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά ποτό που προέρχεται από σπόρους σόγιας) και το Darak (μπισκότα ρυζιού γεμάτα βιταμίνη Β-1, που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη νόσο του beriberi), οι οποίες έσωσαν αμέτρητες ζωές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
