O συνδυασμός των επερχόμενων εκλογών στην Τουρκία, οι ανησυχίες του Ερντογάν για τη δημοτικότητά του και η απειρία στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις -πολλοί ανώτεροι αξιωματικοί των οποίων αντικαταστάθηκαν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016 – καθιστούν ένα πόλεμο πιο πιθανό από οποιαδήποτε άλλη περίοδο, αφότου οι δύο πλευρές κονταροχτυπήθηκαν για τα Ίμια τη δεκαετία του ‘90, γράφει ο συντάκτης της ανάλυσης, Γιάννης Ψαρόπουλος, στο περιοδικό που φιλοξενεί συχνά άρθρα μελών συντηρητικών think tank της Ουάσιγκτον, όπως το American Enterprise Institute, το Foundation for Defense of Democracies, το Foreign Policy Initiative και το Hudson Institute.
Το άρθρο αναφέρει ότι ΗΠΑ και ΕΕ διαθέτουν σήμερα λιγότερους μοχλούς πίεσης προς την Άγκυρα απ’ ό,τι πριν από δύο δεκαετίες καθώς ο Τούρκος πρόεδρος βρίσκεται σε άγρια κόντρα με την Ουάσιγκτον για την αμερικανική πολιτική στη Συρία (βλ. αμερικανική στήριξη προς τις κουρδικές πολιτοφυλακές – πολύτιμους συμμάχους των ΗΠΑ στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους, που η Τουρκία θεωρεί παρακλάδι του PKK-, ενώ τα χέρια των Βρυξελλών είναι δεμένα λόγω της συμφωνίας με την Άγκυρα για το προσφυγικό, που εκμεταλλεύεται ο Ερντογάν.
«Αυτό που με ανησυχεί είναι ο κίνδυνος μιας ακούσιας σύγκρουσης», δήλωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ.
Με τις αναβαθμίσεις των οπλικών συστημάτων Ελλάδας και Τουρκίας τις τελευταίες δεκαετίες το Αιγαίο φιλοξενεί μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις όπλων υψηλής τεχνολογίας, περιλαμβανομένων 67 πολεμικών πλοίων, άνω των 20 υποβρυχίων και 448 μαχητικών αεροσκαφών, εφοδιασμένων με έξυπνες βόμβες και τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους, επισημαίνει το άρθρο:
«Στην ξηρά 832 βαριά άρματα μάχης και πάνω από 2.500 ελαφρύτερα οχήματα πυροβολικού – μια δύναμη πυρός από τανκς όση σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη – θα μπορούσαν ταχύτητα να αναπτυχθούν κατά μήκος των ελληνοτουρκικών συνόρων», συμπληρώνει.
Υπογραμμίζει δε ότι λόγω των πρόσφατων εντάσεων, όπως ο εμβολισμός του σκάφους του Λιμενικού από τουρκική ακταιωρό τον περασμένο Φεβρουάριο και η σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών «που προφανώς ξεστράτισαν μέσα σε τουρκικό έδαφος ενώ έκαναν περίπολο ρουτίνας στα θρακικά σύνορα», το 92% των Ελλήνων θεωρούν τώρα την Τουρκία μεγαλύτερη απειλή για την Ελλάδα.
"Ορισμένοι παρατηρητές θεωρούν τη σκλήρυνση της στάσης της Τουρκίας προς την Ελλάδα ως μια προσπάθεια περιορισμού της πτώσης του Ερντογάν στις δημοσκοπήσεις. “Είναι πολύ ανασφαλής τώρα”, λέει αναλυτής που έχει την έδρα του στην Τουρκία [και θέλησε να μην αποκαλυφθεί το όνομά του]. “Φαίνεται ότι υπάρχει μεγάλη ποιοτική πτώση στην τουρκική κοινή γνώμη (απέναντί του). Η κόπωση διακρίνεται. Ο κόσμος δεν θεωρεί πλέον ότι είναι ο ηγέτης που θα λύσει τα προβλήματα της Τουρκίας”. Για τον Ερντογάν που αντιμετωπίζει εκλογές του χρόνου, το διακύβευμα είναι πολύ υψηλότερο από την εξουσία. Το 2013 ξεκίνησε δικαστική έρευνα για τα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειάς του μετά τη διαρροή τηλεφωνικών συνομιλιών, που άφηναν να εννοηθεί ότι είχε συγκεντρώσει προσωπική περιουσία άνω του ενός δισ. δολαρίων ενώ βρισκόταν στην εξουσία. [Ο Ερντογάν] σταμάτησε την έρευνα στο όνομα της εθνικής ασφάλειας και μετά φυλάκισε τους εισαγγελείς.
“Αλλά ο Ερντογάν πρέπει να επιβιώσει πολιτικά για να αποφύγει τη νομική δίωξη”, λέει ο αναλυτής. “Έχεις ένα εκρηκτικό μείγμα περιφερειακών και παγκόσμιων βλέψεων σε βαθμό αλαζονείας από τη μία πλευρά και αστάθειας από την άλλη”, είπε ο Θάνος Ντώκος» (Γενικός Διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ) στο αμερικανικό περιοδικό.
Το Weekly Standard αναφέρεται και στην κούρσα των εξοπλισμών στις δύο πλευρές του Αιγαίου με την Τουρκία να δαπανά πέρυσι 15,8 δισ. δολάρια και την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης μόνον 5,4 δισ. δολάρια, εκ των οποίων ελάχιστα διατέθηκαν για νέα όπλα.
Και φιλοξενεί, εν είδει συμπεράσματος, τις δηλώσεις του Ντέιβιντ Φίλιπς, πρώην διπλωμάτη και διευθυντή του Program on Peace Building and Rights του Πανεπιστημίου Columbia, ο οποίος θεωρεί ότι η Ουάσιγκτον μάλλον δεν θα θελήσει να αναλάβει ρόλο διαιτητή και ως εκ τούτου είναι πιθανότερο σήμερα ένα «ατύχημα»: «Το τελευταίο πράγμα που θέλουν οι ΗΠΑ είναι να παρέμβουν μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος σε περίπτωση που απαιτηθεί στρατιωτική δράση. Έτσι, ο Ερντογάν ίσως νομίσει ότι μπορεί να κάνει μια ξαφνική κίνηση και να ξεφύγει χωρίς συνέπειες. Μπορεί, όμως, να εξαπολύσει δυνάμεις που δεν μπορεί να ελέγξει».
