Ύστερα από το οριστικό λουκέτο που μπήκε στην εταιρεία «ΑΓΝΟ» , η οποία ήταν η πρώτη ελληνική γαλακτοβιομηχανία που έβαλε το παστεριωμένο γάλα στα σπίτια των Ελλήνων καταναλωτών εν έτει 1955, επιστρέφει από τον όμιλο Γαλακτοκομεία των αδελφών Δημήτρη και Μιχάλη Σαράντη.
Η «ΑΓΝΟ» πτώχευσε το 2014 και ο πρώτος πλειστηριασμός είχε γίνει το 2015 με τιμή εκκίνησης τα 18,3 εκατ. ευρώ αλλά είχε καταστεί άγονος.
{https://www.youtube.com/watch?v=kYNJno9nJWk}
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πλειοδοτικός διαγωνισμός
Η Ελληνική Γαλακτοκομεία ήταν η μοναδική εταιρεία που συμμετείχε στον χθεσινό δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό για την απόκτηση των εγκαταστάσεων και των εμπορικών σημάτων της ιστορικής βορειοελλαδιτικής γαλακτοβιομηχανίας, καταβάλλοντας 7,73 εκατ. ευρώ.
«Πρώτα θα πρέπει να αποτιμήσουμε την κατάσταση που βρίσκεται το βιομηχανικό και μετά θα αποφασίσουμε για το μέλλον. Μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της πλήρους μεταβίβασης, έχουμε χρόνο», δήλωσε στον Οικονομικό Ταχυδρόμο ο κ. Δημήτρης Σαράντης, πρόεδρος του ομίλου Ελληνικά Γαλακτοκομεία.
«Στην ουσία πρόκειται για ένα βιομηχανικό οικόπεδο σε καλή θέση, για το οποίο έχουμε διάφορα σχέδια», σημειώνει ο κ. Σαράντης, ωστόσο, ότι αυτή η στιγμή προηγείται της διαχείρισης των επιπτώσεων του υψηλότερου ενεργειακού κόστους και των προβλημάτων των κτηνοτρόφων λόγω των ανατιμήσεων στις λειτουργικές δαπάνες.
Πάντως σύμφωνα με τον κ. Σαράντη το επικρατέστερο σενάριο είναι να δημιουργηθεί μια νέα παραγωγική μονάδα στο οικόπεδο των 130 στρεμμάτων, το αντικείμενο της οποίας θα είναι μια καινούργια κατηγορία προϊόντων.
Πώς πτώχευσε η ΑΓΝΟ
Η ανακοίνωση που εξέδωσε το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, περιγράφει:
"Τον Ιούνιο του 2003 η ΚΟΛΙΟΣ εξαγόρασε την ΑΓΝΟ Α.Ε. απαλλαγμένη χρεών. Η οικονομική της κατάσταση ήταν καλή (απουσία χρεών, αναγνωρισιμότητα του Σήματος και υποστήριξη εκ μέρους του καταναλωτικού κοινού).
Στην πορεία των ετών υπό τη Διοίκηση της ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε. η οικονομική της κατάσταση χειροτέρευσε.
Από τον Αύγουστο του 2012 η ΑΓΝΟ άρχισε να μην ανταποκρίνεται στις οικονομικές της υποχρεώσεις έναντι των πιστωτών της.
Στην αίτηση που υπέβαλε για υπαγωγή στο άρθρο 99 η ΑΓΝΟ επικαλούνταν έλλειψη ρευστότητας, συνεπεία της οποία αδυνατούσε να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις της.
Κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την κατάθεση της αίτησης εξυγίανσης μέχρι τη συζήτηση της αίτησης στις 22/02/2013 η ΑΓΝΟ προσπαθούσε να πληρώνει επιλεκτικά ορισμένα από τα χρέη της.
Οι όποιες καταβολές έγιναν στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα ήταν μεθοδευμένες με αποκλειστικό σκοπό η ΑΓΝΟ να επιτύχει τη συνέχιση της λειτουργίας της και την υποστήριξη εκ μέρους των πιστωτών της αίτησης για υπαγωγή στο άρθρο 99.
Η ΑΓΝΟ είχε παύσει κάθε παραγωγική δραστηριότητα από τις 10/03/2013.
Η εκ μέρους της ΑΓΝΟ μη πληρωμή των ληξιπρόθεσμων χρεών της οφείλεται στο γεγονός ότι είχε περιέλθει σε μόνιμη και γενική αδυναμία αντιμετώπισής τους, δηλαδή σε κατάσταση παύσεως πληρωμών.
Όσες καταβολές έγιναν μετά τον Αύγουστο του 2012 ήταν μεθοδευμένες εκ μέρους της διοίκησης της ΑΓΝΟ. Δεν αποδείχθηκε ότι τα ποσά που καταβλήθηκαν σε εξόφληση μέρους των υποχρεώσεων ήταν πράγματι χρήματα προερχόμενα από τα ταμεία της ΑΓΝΟ, αφού, όπως αποδείχθηκε, η οικονομική διαχείριση της ΑΓΝΟ και της ΚΟΛΙΟΣ ήταν κοινή σε σημείο που να μην είναι σαφές με τίνος χρήματα γίνονταν οι όποιες καταβολές.
Οι καταβολές προς την ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε. που επικαλείται η ΑΓΝΟ, δεν αποδείχθηκε ότι έγιναν με χρήματα της ΑΓΝΟ, καθώς η ΑΓΝΟ δεν είχε καμία ρευστότητα ήδη το Δεκέμβριο του 2012.
Μεταξύ της ΑΓΝΟ και της ΚΟΛΙΟΣ υφίσταται μία ιδιότυπη σχέση εξάρτησης με την ΑΓΝΟ να οφείλει στην ΚΟΛΙΟΣ περισσότερα από 10 εκατ. €, που είχε φτάσει μέχρι 13,5 εκατ. €. Το ποσό αυτό μεταβαλλόταν με διάφορες εκατέρωθεν καταβολές και συμψηφισμούς που γίνονταν άτυπα και χωρίς διαφάνεια, με μόνο συμβαλλόμενο και για τις δύο εταιρείες το Νικόλαο Κολιό.
Δεν προέκυψε καμία απόδειξη για την πραγματική αιτία της οφειλής της ΑΓΝΟ προς την ΚΟΛΙΟΣ. Οι μεταβιβάσεις της ΑΓΝΟ προς την ΚΟΛΙΟΣ (οχήματα και χρήση σήματος) πρέπει να ελεγχθούν στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας ως εικονικές.
Από όλα αυτά προκύπτει ότι η Διοίκηση της ΚΟΛΙΟΣ και της ΑΓΝΟ ήταν κοινή, όπως κοινή ήταν και η οικονομική διαχείριση, κατά τρόπο που να είναι αδύναμος ο διαχωρισμός των εταιρικών περιουσιών, καθώς οι συναλλαγές των εταιρειών ήταν εντελώς αδιαφανείς και γίνονται με μόνο συμβαλλόμενα μεταξύ των εταιρειών των ίδιων το Ν. Κολιό.
Έτσι πτώχευσε κι η ΑΓΝΟ. 375 εργαζόμενοι στο δρόμο. 22 στρέμματα σύγχρονων εγκαταστάσεων ρημάζουν.
Το όνομα της πλέον ιστορικής συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας διασύρεται και απαξιώνεται.
Κάποιος πήρε αυτή τη γαλακτοβιομηχανία δωρεάν χρεών και σε λιγότερο από δέκα χρόνια την οδήγησε στην καταστροφή».
