Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση "αλά ελληνικά" έχει ακόμη μεγάλο δρόμο να διανύσει και σημαντικά ζητήματα να επιλύσει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε μπορεί να καινοτομεί και να πρωτοπορεί. Οι πλέον καταξιωμένοι επιστήμονες του χώρου διεθνώς βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη, παρέχοντας ψήφο εμπιστοσύνης στους Έλληνες συναδέλφους τους και με διάθεση να μοιραστούν τις καλές πρακτικές των χωρών, τις οποίες εκπροσωπούν.
Το επιστημονικό συνέδριο "14th IFIP Electronic Government (EGOV) and 7th IFIP Electronic Participation (ePart) 2015", ένα από τα δύο σημαντικότερα παγκόσμια συνέδρια για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ξεκίνησε στη Θεσσαλονίκη και θα διαρκέσει μέχρι την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου. Διοργανωτής του είναι η Διεθνής Ομοσπονδία Επεξεργασίας Πληροφοριών (International Federation for Information Processing - IFIP) και η Ομάδα Εργασίας 8.5 "Πληροφοριακά Συστήματα στη Δημόσια Διοίκηση" (Working Group 8.5 "Information Systems in Public Administration"), ενώ συνδιοργανωτής είναι το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Στην κεντρική ομιλία της σημερινής, πρώτης ημέρας των εργασιών του συνεδρίου, στο οποίο συμμετέχουν περίπου εκατό διακεκριμένοι σύνεδροι από πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού, ο επικεφαλής των Πληροφοριακών Συστημάτων του Αυστριακού Κοινοβουλίου, Πήτερ Ράιχστάντερ, ανέπτυξε τη φιλοσοφία, που διακατέχει πολιτικούς, επιστήμονες και πολίτες στη χώρα του, σε ό,τι αφορά στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση.
"Η δική μας επιλογή είναι να συμμετέχουμε σε όλα τα ερευνητικά ευρωπαϊκά προγράμματα, έστω και με μία μικρή συμμετοχή, ώστε να μπορούμε να επωφελούμαστε στο πρακτικό επίπεδο, να προχωράμε άμεσα στην πρακτική εφαρμογή" ανέφερε, ενώ υπογράμμισε τη σημασία της υποστήριξης στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, της συνεργασίας των εμπλεκόμενων φορέων, αλλά και της φιλικότητας των εφαρμογών ηλεκτρονικής συμμετοχής προς τον χρήστη. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, "από τη μητέρα μου δεn θα μπορούσα να ζητήσω να καταλάβει τι είναι το Linux όμως μπορεί να χρησιμοποιήσει μία εφαρμογή από το smartphone".
"Πολλά σχέδια, χωρίς μακρόπνοο σχεδιασμό"
"Στην Ελλάδα, το πρόβλημα είναι αφενός η έλλειψη μακροχρόνιου σχεδιασμού, αφετέρου η διαφοροποίηση των κοινοτήτων. Υπάρχουν οι ακαδημαϊκοί από τη μία, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι πολιτικοί, οι πολίτες και συμπράξεις δε γίνονται" δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου, Ευθύμιος Ταμπούρης, εξηγώντας, ότι απαιτείται περισσότερο θάρρος και ισχυρότερη πολιτική βούληση, καθώς και εμπιστοσύνη στις δυνατότητες των ανθρώπων που στελεχώνουν τις δημόσιες δομές.
"Στο επιστημονικό κομμάτι, οι Έλληνες διεθνώς στον χώρο τον συγκεκριμένο, είναι σε πάρα πολύ καλό επίπεδο" ανέφερε ο κ. Ταμπούρης, προσθέτοντας ότι και οι πολίτες, αν τους δοθεί κάτι εύχρηστο και χρήσιμο, θα το αξιοποιήσουν.
Σε ό,τι αφορά την αποφασιστικότητα που απαιτείται για την περαιτέρω διείσδυση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στην καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών, ο αν. καθηγητής ανέφερε ότι εκτός από τα κίνητρα, υπάρχει και η εφαρμογή του νόμου, "να πούμε π.χ. ότι κόβουμε το χαρτί και πάμε αναγκαστικά ηλεκτρονικά". Σημείωσε, μάλιστα, ότι αυτό ακριβώς έγινε με επιτυχία, με την υποχρεωτική υποβολή των φορολογικών δηλώσεων μέσω taxisnet.
Ως σημαντικότερες παρεμβάσεις στον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στην Ελλάδα, ο αν. καθηγητής χαρακτήρισε το -καινοτόμο για την εποχή του και βραβευμένο για τις καλές πρακτικές του από την ΕΕ- taxisnet, και "μετά την κρίση αρκετά ενδιαφέροντα πληροφοριακά συστήματα όπως η διαύγεια, αν και ημιτελές και το ηλεκτρονικό συνταγολόγιο".
"Πόσο κοστίζει το χαρτί;"
Πόσο κοστίζει το φωτοτυπικό χαρτί στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, πόσο στον Δήμο Αθηναίων και πόσο στα Δίκαια του Έβρου; Θα μπορούσε να υπάρξει μία ενιαία τιμή και το συνολικό κόστος να είναι χαμηλότερο για το δημόσιο ταμείο; Η απάντηση είναι προφανώς "ναι", αλλά απαιτεί, σύμφωνα με τον κ. Ταμπούρη, ισχυρή πολιτική βούληση, καθώς το θέμα των δημόσιων προμηθειών είναι η σημαντικότερη παρέμβαση ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, που δεν έχει προχωρήσει ακόμη στην Ελλάδα.
"Αν γινόταν ένας κεντρικός διαγωνισμός για τους όλους τους φορείς που συγκέντρωσαν τις ανάγκες τους, π.χ. για 30 τόνους φωτοτυπικό χαρτί, η τιμή θα ήταν πολύ φθηνότερη από αυτήν που θα εξασφάλιζε με πρόχειρο διαγωνισμό κάθε φορέας ξεχωριστά" ανέφερε ο κ. Ταμπούρης.
"Στο επιχείρημα ότι έτσι ενισχύουμε την τοπική οικονομία, δηλαδή ο απομονωμένος δήμος θα πάρει χαρτί από βιβλιοπωλείο της γειτονιάς, η απάντηση είναι: Αν θέλεις να ενισχύσεις τις τοπικές επιχειρήσεις αυτός είναι ο κατάλληλος τρόπος;" πρόσθεσε.
