Μετά την ολοκλήρωση της πολύ βραχύβιας διαβούλευσης, φάνηκε τελικά ότι οι παρατηρήσεις και οι διορθωτικές και βελτιωτικές προτάσεις των δήμων δεν ελήφθησαν υπόψη, με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες γονέων, αλλά και εκατοντάδες εργαζόμενοι, να οδηγούνται σε απόγνωση. Κι όλα αυτά συμβαίνουν γιατί παρέμειναν άθικτοι οι όροι της οριζόντιας μείωσης των πιστοποιημένων θέσεων των δομών των δήμων κατά 30% και του νέου τρόπου καταβολής της χρηματοδότησης που θα ξεκινήσει με καθυστέρηση τριών τουλάχιστον μηνών.
«Μετά την εμμονή των υπευθύνων σε απαράδεκτες επιλογές, η κατάσταση διαγράφεται ζοφερή για τους γονείς, τα παιδιά και τους εργαζόμενους. Παρά του ότι καταθέσαμε έγκαιρα και εμπρόθεσμα κρίσιμες σημαντικές βελτιωτικές και διορθωτικές προτάσεις και παρατηρήσεις, στο πλαίσιο της μονοήμερης ουσιαστικά διαβούλευσης, καμιά τροποποίηση ή βελτίωση δεν επήλθε στους όρους της προκήρυξης. Έτσι, η κατάσταση για την ερχόμενη περίοδο διαγράφεται τραγική», δηλώνει ο δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών, και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας της ΚΕΔΕ, Σίμος Δανιηλίδης.
Απόγνωση και χρεοκοπία
«Δυστυχώς, η εξέλιξη των πραγμάτων δεν επιτρέπει να εκφραστεί ελπίδα για την επιτυχή εκπλήρωση της αποστολής των δήμων και των Νομικών του Προσώπων απέναντι στις οικογένειες που πλήττονται από την κρίση, απέναντι στους χαμηλόμισθους και τους άνεργους γονείς. Οι απαράδεκτοι περιορισμοί που διατηρήθηκαν είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσουν αύξηση του φαινομένου του αποκλεισμού δεκάδων χιλιάδων παιδιών από τις δομές και το πρόγραμμα, θα προκαλέσουν ισχυρό σοκ στη λειτουργία των φορέων, ακόμη και έως του βαθμού της χρεοκοπίας τους, με τις συνέπειες να επεκτείνονται σε βάρος των εργαζομένων και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών», υπογραμμίζει με έμφαση.
Όπως εξηγεί, τα σημεία που συνηγορούν υπέρ των παραπάνω εκτιμήσεων είναι η ρήτρα 70-30 για τις πιστοποιημένες θέσεις, η ροή της χρηματοδότησης και το ύψος της χρηματοδότησης του προγράμματος με 185 εκατ. ευρώ έναντι των τουλάχιστον 200 εκατ. ευρώ που ήταν αναγκαία και απαραίτητα. Τα στοιχεία αυτά ο Σ.Δανιηλίδης τα επεσήμανε με έντονο τρόπο τόσο με τις έγγραφες παρατηρήσεις-προτάσεις που κατέθεσε στο πλαίσιο της διαβούλευσης, όσο και με τις δημόσιες παρεμβάσεις του όλο το προηγούμενο διάστημα.
Περικοπή θέσεων 30%
Σύμφωνα με τον κ.Δανιηλίδη, μείζον θέμα αποτελεί η υποχρέωση των φορέων να περικόψουν το 30% της δυναμικότητας κάθε πιστοποιημένης δομής. Επιβάλλεται, δηλαδή, με ένα αυθαίρετο τρόπο ένα απαράδεκτο «κούρεμα» των προσφερόμενων θέσεων, που αυτομάτως αποκλείει από το πρόγραμμα τουλάχιστον 50.000 παιδιά, με αποτέλεσμα να ωθούνται οι γονείς στην απόγνωση δεδομένων των μεγάλων δυσκολιών κάλυψης των δαπανών-τροφείων που θα απαιτηθούν στην περίπτωση της μη δωρεάν φιλοξενίας από το υπό χρηματοδότηση πρόγραμμα.
Δυστυχώς, όπως τονίζει, η εμπειρία από την περσινή αποτυχημένη εφαρμογή του προγράμματος φαίνεται να μην έχει διδάξει ούτε τα ελάχιστα. Έτσι, το θέμα επανήλθε με την προσφορά μόνο έως το 70% της δυναμικότητας της υφιστάμενης αδείας των δομών. Να σημειωθεί ότι αυτός ο περιορισμός οδήγησε πέρσι στην προσφορά από τις δομές μόνο 91.656 θέσεων έναντι 98.188 θέσεων που προσφέρθηκαν το 2013.
Αυτή η ρήτρα 70-30%, μετά από σκληρούς αγώνες και επίμονες και πιεστικές διεκδικήσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των συλλογικών οργάνων των δήμων ανατράπηκε και αποσύρθηκε, αφού η προηγούμενη πολιτική ηγεσία αντιλήφθηκε τις τραγικές συνέπειες που θα επέφερε η διατήρηση της περικοπής. Έτσι, από τις αρχικά 70.000 τοποθετήσεις παιδιών στις δομές, τελικά τοποθετήθηκαν περίπου 85.000 μένοντας και πάλι έξω περί τις 25.000 παιδιά.
Με βάση τώρα τη ρήτρα 70-30% και την αναμενόμενη αύξηση των αιτήσεων πάνω από τις 120.000 (από 111.279 που ήταν πέρσι), εκτιμάται ότι πάνω από 50.000 παιδιά θα βρεθούν εκτός προγράμματος. Σύμφωνα με τον δήμαρχο Νεάπολης-Συκεών, η αναγκαστική περικοπή του 30% των πιστοποιημένων θέσεων ευνοεί «σε προκλητικό βαθμό τους μεγαλοϊδιοκτήτες εκπαιδευτικών συγκροτημάτων, κυρίως σε Αττική και Θεσσαλονίκη, που επιδιώκουν να διατηρούν κενές θέσεις στις δομές τους προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα να τις διαθέτουν ελεύθερα και να εισπράττουν υψηλά τροφεία». Δηλαδή η ρήτρα 70-30% αποτελεί «βούτυρο στο ψωμί τους», όπως επισημαίνει.
«Αντίθετα με τη φιλοσοφία αυτή, οι δημοτικές δομές αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στο να στηρίζουν στο μέγιστο βαθμό τις τοπικές κοινωνίες, τους εργαζόμενους γονείς, τους άνεργους και τους χαμηλόμισθους. Για το λόγο αυτό, όχι μόνο δεν έπρεπε να υπάρξει μείωση των θέσεων αλλά και διατήρηση της συνολικής χρηματοδότησης τουλάχιστον στα περσινά επίπεδα των 200 εκατ. ευρώ, αν όχι να αυξηθούν στα 250 εκατ.€, από τα 185 εκατ. ευρώ που έχουν προϋπολογισθεί για φέτος, έτσι ώστε να ενισχυθεί πραγματικά η ευαίσθητη και κρίσιμη κοινωνική αποστολή των δήμων και των Νομικών τους Προσώπων. Και πιστεύουμε ότι η θέση μας πως τα 200 εκατ. € είναι τα ελάχιστα που απαιτούνται για την πλήρη κάλυψη των αναγκών μπορεί να γίνει αποδεκτή από τη σημερινή κυβέρνηση, καθώς πέρσι, τέτοια περίοδο ως αντιπολίτευση τότε, χαρακτήριζε ελάχιστο το ποσό που διεκδικούσαμε και κατήγγειλε τη χρηματοδότηση ως ανεπαρκή», τονίζει.
Ροή χρηματοδότησης
Εξίσου σοβαρό είναι και το ζήτημα της ροής-καταβολής της χρηματοδότησης των δήμων, των Νομικών Προσώπων του και των φορέων που θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα. Σύμφωνα με το νέο σύστημα που υιοθετήθηκε, η καταβολή της πρώτης δόσης προβλέπεται να γίνει μετά την πιστοποίηση του 30% του φυσικού αντικειμένου, ενώ στο προηγούμενο σύστημα διαχείρισης η αντίστοιχη καταβολή γινόταν μετά την πιστοποίηση του 10% του φυσικού αντικειμένου, ενώ αντίστοιχες μεταβολές επέρχονται και για τη δεύτερη και τρίτη δόση.
Πρακτικά αυτό σημαίνει πως η πρώτη δόση θα καταβληθεί τον Ιανουάριο, η δεύτερη τον Μάρτιο, η τρίτη τον Ιούλιο και η τέταρτη μετά το Σεπτέμβριο, ενώ σύμφωνα με το προηγούμενο σύστημα διαχείρισης οι αντίστοιχες πληρωμές μπορούσαν να πραγματοποιηθούν τον Οκτώβριο, τον Φεβρουάριο, τον Μάιο και μετά το Σεπτέμβριο.
«Το σύστημα αυτό θα προκαλέσει φοβερές παρενέργειες στη λειτουργία των φορέων, με τις συνέπειες να διαχέονται σε όλα τα επίπεδα, τόσο των εργαζομένων που δεν θα μπορούν να πληρωθούν, όσο και στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τα παιδιά καθώς περιορίζονται δραματικά οι δυνατότητες εξασφάλισης επαρκών προϊόντων σίτισης και εκπαιδευτικής-δημιουργικής υποστήριξης», αναφέρει ο Σ.Δανιηλίδης, θέτοντας τέσσερα καυτά ερωτήματα:
«Υπάρχει κανείς που μπορεί να πιστεύει σήμερα ότι οι δήμοι ή τα Νομικά τους Πρόσωπα και οι Δημοτικές Επιχειρήσεις που θα κληθούν να υλοποιήσουν το πρόγραμμα εν μέσω χρεοκοπίας έχουν τέτοια αποθεματικά κεφάλαια που μπορούν να υποστηρίξουν μισθοδοσίες και λειτουργικές δαπάνες, καταβάλλοντας ταυτόχρονα τις εισφορές στα Ασφαλιστικά Ταμεία και τις εφορίες; Μπορεί να προβλέψει κανείς πόσοι φορείς θα έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα τον Ιανουάριο για την είσπραξη της πρώτης δόσης, αφού μέχρι τότε θα οφείλουν σε ασφαλιστικά ταμεία και εφορίες, όταν θα έχουν οδηγηθεί ουσιαστικά στη χρεοκοπία;
»Και όλο αυτό το τρίμηνο-τετράμηνο, υπάρχει κανείς που μπορεί να δεχθεί ότι μπορούν να υπάρχουν απλήρωτοι εργαζόμενοι ή ότι πρέπει να μειωθούν οι θέσεις εργασίας και να υποβαθμισθούν οι υπηρεσίες και τα αγαθά που προσφέρονται στα παιδιά; Μπορεί κανείς να εγγυηθεί για την ασφάλεια των υπηρεσιακών παραγόντων όταν ανά πάσα στιγμή θα κινδυνεύουν ακόμη και με ποινικές διώξεις για μη απόδοση ασφαλιστικών ή φορολογικών εισφορών κατά το διάστημα που θα αδυνατούν να το πράξουν λόγω έλλειψης ρευστότητας από την καταβολή των κρατικών υποχρεώσεων;».
