Πρέπει να επισημανθεί ότι οι προσφυγές των επίμαχων δήμων είχαν κατατεθεί στο ΣτΕ το 2011 και οι σχετικές αποφάσεις του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας εκδόθηκαν τώρα, ενώ στο μεσοδιάστημα ελήφθησαν ορισμένα προστατευτικά περιβαλλοντικά μέτρα και επιβλήθηκαν χρηματικά πρόστιμα σε επιχειρήσεις οι οποίες ρύπαιναν τις περιοχές των επίμαχων δήμων.
Ειδικότερα, οι δήμοι ζήτησαν από Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος (ΕΥΕΠ) του υπουργείου Περιβάλλοντος να ληφθούν -σύμφωνα με την Ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία- τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των περιοχών τους (εδάφους, υπεδάφους, ποταμού, κ.λπ.), χωρίς όμως ανταπόκριση, με αποτέλεσμα να καταφύγουν στην Δικαιοσύνη.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας αναγνώρισαν ότι πράγματι δεν υπήρξε από την Πολιτεία η αναγκαία κινητοποίηση για την λήψη των αναγκαίων μέτρων και διατάσσουν την λήψη των πρόσφορων μέτρων πρόληψης και αποκατάστασης της ζημιάς που έχει προκληθεί.
Το ΣτΕ, αφού ερμήνευσε το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία, κατέληξε ότι η προστασία στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να είναι πλήρης και αποτελεσματική, ενώ από τους ίδιους νομοθετικούς κανόνες καθίσταται υποχρεωτική για την Πολιτεία (αρμόδια υπουργεία) η λήψη των αναγκαίων προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων, είτε γενικών είτε ατομικών.
