Οι κυριότερες από τις προτάσεις αφορούν:
- Τη δυνατότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, ιδρύματα δηλαδή μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που θα λειτουργήσουν βάσει νόμου και στα οποία θα ασκεί εποπτικό ρόλο το υπουργείο Παιδείας.
- Την πρόβλεψη το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο να έχει την ευθύνη να διενεργεί στοιχειώδη έλεγχο, να ελέγχει τα καταστατικά των κομμάτων προκειμένου να αποφαίνεται αν η λειτουργία τους συνάδει με τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
- Τη δυνατότητα εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό, αν αποβεί άκαρπη η τρίτη ψηφοφορία της Βουλής και δεν συγκεντρωθεί ο αριθμός των 180 ψήφων (σ.σ. παραμένει η πρόνοια για 200 ψήφους στις δύο πρώτες ψηφοφορίες και 180 στην τρίτη ψηφοφορία).
- Επαναφορά των αυξημένων αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως είχε προβλεφθεί με το Σύνταγμα του 1975. Εξαίρεση θα αποτελεί η δυνατότητα να διαλύει τη Βουλή για δυσαρμονία.
- Ως προς το σκέλος της νομοθετικής λειτουργίας, προτείνεται παροχή μεγαλύτερης δυνατότητας στον βουλευτή.
- Στο ζήτημα της βουλευτικής ασυλίας, προκρίνεται η κατάργησή της. Αν ο βουλευτής θεωρεί ότι ασκήθηκε δίωξη σε βάρος του για πολιτικούς λόγους, τότε ο ίδιος θα πρέπει να κάνει αίτηση προκειμένου η Βουλή να πάρει απόφαση αν πρέπει να υπάρξει άρση ή μη της ασυλίας του. Εκτιμάται ότι σε μια τέτοια περίπτωση ο βουλευτής θα πάρει το βάρος τού αιτήματός του και θα πρέπει να αποδείξει ότι η δίωξή του είναι πολιτική.
- Ως προς την εκτελεστική εξουσία, προτείνεται οκταετής θητεία, κατ' ανώτατο όριο, για τον πρωθυπουργό.
- Προτείνεται η κατάργηση του άρθρου 86 για την ευθύνη υπουργών και προτείνεται να μην παρεμβαίνει καθόλου η Βουλή, εφόσον κάποιος διώκεται για αδίκημα κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Σε κάθε περίπτωση, παύει να ισχύει αποσβεστική προθεσμία. Για τη διεξαγωγή δίκης αποφαίνεται το δικαστικό συμβούλιο και στη συνέχεια δικάζει το ειδικό δικαστήριο.
- Πρόταση είναι να μην υπάρχουν περισσότερες από δύο θητείες για τα αιρετά περιφερειακά όργανα.
