Αυτό επισημάνει μεταξύ άλλων η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου σε ανακοίνωσή της με αφορμή τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους στο θέμα της εισόδου των ελεγκτών σε επαγγελματική στέγη και κατοικίες.
Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, η οποία απαντάει σε ερώτημα του υπουργείου Οικονομικών, είναι συνταγματικά επιτρεπτή η είσοδος ελεγκτών σε σπίτια για «φορολογικούς ελέγχους και έρευνες που αποσκοπούν ευθέως ή εμμέσως στην είσπραξη φόρων ή λοιπόν εσόδων», χωρίς μάλιστα να απαιτείται η παρουσία δικαστικού λειτουργού στις έρευνες, παρότι ο νόμος ορίζει ρητά το αντίθετο.
Όπως αναφέρει η ΕΣΕΕ κατά το φερόμενο από δημοσιεύματα ως σκεπτικό της απόφασης αυτής, η παρουσία εισαγγελέα σε κατ' οίκον έρευνα απαιτείται μόνο όταν πρόκειται να συλλεχθούν αποδεικτικά στοιχεία για τη διαπίστωση εγκλημάτων ή σύλληψη δράστη και την πρόληψη ή καταστολή ποινικών αδικημάτων. Προφανώς, το ΝΣΚ, αφού δεν κρίνει ως σκόπιμη την παρουσία εισαγγελέα, θεωρεί ότι η φοροδιαφυγή έχει πάψει πια να αποτελεί έγκλημα ή ποινικό αδίκημα, οπότε να το πει τόσο σε εμάς όσο και στο Κράτος, το οποίο υποτίθεται ότι συμβουλεύει και προστατεύει, έτσι ώστε να μην συλλαμβάνει τους πληττόμενους από την κρίση επιχειρηματίες και να μην τους στέλνει φυλακή για χρέη προς το Δημόσιο.
Στην ίδια ανακοίνωση η ΕΣΕΕ προσθέτει: «Άραγε είναι προετοιμασμένοι οι νομικοί σύμβουλοι που συνέταξαν την περισπούδαστη γνωμοδότηση για τις συνέπειες που μπορεί να έχουν τα πέρα από την λογική του νόμου ευρήματά τους, στην κοινωνία; Έχουν λάβει υπόψη τις αντιδράσεις ανθρώπων που μάχονται κάθε μέρα να κρατήσουν ανοιχτές τις επιχειρήσεις τους, δεν έχουν περίθαλψη οι ίδιοι και οι οικογένειές τους και τους κυνηγούν τα χρέη προς τις Τράπεζες και το κράτος, οι οποίοι ξαφνικά θα δουν τους ελεγκτές μέσα στο σπίτι τους; Οι έμποροι πάντως σε όποιον βρει το χαμένο τζίρο της αγοράς δίνουμε αμοιβή τα νόμιμα εύρετρα, όσο για τα οικογενειακά κειμήλια και χρυσαφικά ας ψάξουν στα ενεχυροδανειστήρια της κάθε γειτονιάς. Εκεί θα τα βρούνε σίγουρα!
Λυπούμαστε ειλικρινά γιατί τελικά δεν είναι μόνο η κρίση που αποδομεί θεσμούς οι οποίοι ήταν το πάλαι ποτέ βαθιά ριζωμένοι και σεβαστοί στην ελληνική κοινωνία. Είναι και οι ίδιοι οι θεσμοί που αυτοκαταστρέφονται...».
