Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου έκρινε ότι «κατά την έννοια της ρύθμισης του άρθρου 101Α του Συντάγματος, η οποία προβλέπει συγκεκριμένη διαδικασία εντός ορισμένων χρονικών ορίων και καθιερώνει ρητώς "ορισμένη" θητεία των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών, είναι μεν ανεκτή η συνέχιση της λειτουργίας των εν λόγω Αρχών μετά τη λήξη της θητείας των μελών τους και μέχρι την επιλογή νέων, μόνον όμως για εύλογο χρονικό διάστημα, το οποίο κρίνεται κατά τις εκάστοτε συντρέχουσες περιστάσεις».
«Τούτου έπεται», συνεχίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, ότι, «μετά την πάροδο του εύλογου χρόνου, το Σύνταγμα δεν ανέχεται πλέον την παράταση της θητείας των μελών της Ανεξάρτητης Αρχής, η δε Ανεξάρτητη Αρχή δεν διαθέτει από το χρονικό αυτό σημείο και εφεξής νόμιμη συγκρότηση».
Όμως πέντε μέλη του δικαστηρίου (μεταξύ αυτών κι ο τέως πρόεδρος του ΣτΕ Κ. Μενουδάκος) εξέφρασαν αντίθετη γνώμη, δηλαδή ότι είναι συνταγματικά ανεκτή η παράταση της θητείας των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών για εύλογο διάστημα, προκειμένου να διασφαλιστεί η εξυπηρέτηση ζωτικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου.
Παράλληλα, οι σύμβουλοι Επικρατείας αποφάνθηκαν ότι «η ρύθμιση του άρθρου 57 παράγραφος 12 του Ν. 3979/2011, που επιτρέπει την αυτοδίκαιη παράταση της τετραετούς (κατά το άρθρο 3 παράγραφος 2 του Ν. 3051/2002) θητείας των μελών ΕΣΡ για μία ακόμη τετραετία, ήτοι για χρονικό διάστημα που σε κάθε περίπτωση υπερβαίνει τον ανεκτό, κατά το άρθρο 101Α του Συντάγματος, εύλογο χρόνο, είναι ανίσχυρη ως αντιβαίνουσα στην εν λόγω συνταγματική διάταξη». Δώδεκα μέλη του δικαστηρίου εξέφρασαν και πάλι αντίθετη γνώμη.
Στην προκειμένη περίπτωση το δικαστήριο το απασχόλησε πρόστιμο 10.000 ευρώ που είχε επιβληθεί τον Αύγουστο του 2011 από το ΕΣΡ σε ραδιοφωνικό σταθμό. Το διάστημα εκείνο που επιβλήθηκε το πρόστιμο συμμετείχε ως τακτικό μέλος του ΕΣΡ ο Κ. Τσουράκης, ο οποίος τον Οκτώβριο του 2005 διορίστηκε στο ΕΣΡ με τετραετή θητεία.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι από τη λήξη της τετραετούς θητείας του κ. Τσουράκη, μέχρι την ημερομηνία που συνεδρίασε το ΕΣΡ και εκδόθηκε η επίμαχη απόφασή του (Αύγουστος του 2011), μεσολάβησαν περίπου 22 μήνες, χρόνος ο οποίος κάτω από το πρίσμα και την ερμηνεία του άρθρου 101Α του Συντάγματος είναι ανεκτός. Όμως, 12 μέλη του ΣτΕ εξέφρασαν την άποψη ότι το διάστημα των 22 μηνών υπερβαίνει τον ανεκτό από το Σύνταγμα εύλογο χρόνο.
