#ΣΠΥΡΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ

Ο ιστορικός και συγγραφέας Σπύρος Αλεξίου συνομιλεί με τον Βασίλη Σκουρή με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου και της κυκλοφορίας του βιβλίου του συγγραφέα «Προδομένο Μεσολόγγι».

Η Ελλάδα του 2026 κινείται ολοταχώς προς τα πίσω, 201 εργαζόμενοι και εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους στους χώρους εργασίας μόνο τον τελευταίο χρόνο. Αλήθεια πόσο απέχουμε από την αυγή της βιομηχανικής εποχής στην Ελλάδα, όταν οι συνθήκες εργασίας των γυναικών παρέπεμπαν στον μεσαίωνα;- Γράφει ο Σπύρος Αλεξίου

Γράφει ο ιστορικός και συγγραφέας Σπύρος Αλεξίου.

Τυπικά με τον θάνατο του Φλαμιάτου και την καταστολή του κινήματος του Παπουλάκου κλείνει το κεφάλαιο της «Φιλορθοδόξου». Στην πραγματικότητα οι βασικοί άξονες των κηρυγμάτων της θα αποτελέσουν το υπόβαθρο της «Μεγάλης Ιδέας», τουλάχιστον στην πρώτη φάση της, και θα γίνουν ουσιαστικά η επίσημη πολιτική γραμμή της ύστερης Οθωνικής περιόδου.

Ας κάνουμε ένα μικρό ταξίδι στον χρόνο, ας γυρίσουμε στην επαναστατημένη Ελλάδα του 1825, στις θάλασσες της αλλά και στο Μεσολόγγι. Αν τα ονόματα και τα περιστατικά θυμίζουν στον αναγνώστη και στην αναγνώστρια κάτι από την εποχή μας…όχι, δεν είναι «συμπτωματική η ομοιότης», όπως έγραφαν στους τίτλους των παλαιών ταινιών.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο «γκουρού» του αναθεωρητικού ρεύματος Φράνσις Γιοσιχίρο Φουκουγιάμα μίλησε για το «τέλος της Ιστορίας». Σήμερα που η ανθρωπότητα βιώνει τοπικούς «εφιάλτες», προπομπούς ενός μεγαλύτερου, η Ιστορία – που φυσικά δεν τελείωσε – θα έπρεπε να λειτουργεί αποτρεπτικά.

Τί εννοούμε τελικά «βιοτικό επίπεδο»; Η προστασία του περιβάλλοντος δεν αφορά την σωματική και ψυχική υγεία των πολιτών; Ο πολιτισμός, η ανάδειξη των μνημείων και η επαφή της κοινωνίας μαζί τους δεν έχει σχέση με την παιδεία;