Ο κ. Δραγασάκης υπογραμμίζει ότι ο λαός έχει την ευκαιρία να πει «ναι» ή «όχι» στα μνημόνια και τις κοινωνικά άδικες και βάρβαρες πολιτικές και προσθέτει ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα κρίνει σε ποια Ευρώπη, με ποιους συσχετισμούς, θα δώσει τη μάχη η Ελλάδα με μία αυριανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Απαντώντας σε ερώτηση για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει ότι η απαλλαγή από τα μνημόνια και την τρόικα είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκεί. Επίσης, επισημαίνει ότι είναι αναγκαία μία πολιτική η οποία θα συνδυάζει, αφενός την ανόρθωση της οικονομίας και αφετέρου τον μετασχηματισμό του κράτους και της κοινωνίας, με στόχο τη διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού συστήματος και μοντέλου ανάπτυξης, που θα δίνει προτεραιότητα στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την ικανοποίηση των αναγκών της κοινωνίας.
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής και κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει αντίθετη άποψη από αυτήν της κυβέρνησης για το τέλος των μνημονίων, σημειώνοντας: «Τα μνημόνια μπορεί να αλλάξουν μορφή και όνομα, όμως, ως περιεχόμενο πολιτικής δεν τελειώνουν αν δεν τα τελειώσουμε». Όπως τονίζει, τα μνημόνια παραμένουν μηχανισμοί επιβολής νεοφιλελεύθερων προγραμμάτων, μέσω των οποίων ισοπεδώνονται οι κοινωνίες, διαλύονται οι οικονομίες, μετατρέπονται σε ειδικές οικονομικές ζώνες με υποβαθμισμένα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά. Ταυτόχρονα, πλευρές της πολιτικής των μνημονίων, θεσμοθετούνται και συγκροτούν το νέο θεσμικό πλαίσιο της ευρωζώνης. Γι' αυτό ακριβώς, την κατάργηση των μνημονίων και των συνεπειών από την εφαρμογή τους πρέπει να την κατανοήσουμε ως μία προσπάθεια που μπορεί να αρχίζει από την κάθε χώρα ξεχωριστά, αλλά πρέπει να πάρει πανευρωπαϊκή διάσταση.
Όσον αφορά τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Δραγασάκης προσθέτει ότι για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της λιτότητας απαιτείται ο συνδυασμός τριών τουλάχιστον προϋποθέσεων. Πρώτον, διαγραφή μέρους του συσσωρευμένου χρέους, δεύτερον, μη δανειακή αναπτυξιακή χρηματοδότηση στο αρχικό στάδιο και τρίτον, ρήτρα ανάπτυξης, δηλαδή εξυπηρέτηση του συμφωνημένου χρέους ανάλογα με την ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ και όχι ανάλογα με το πλεόνασμα. Είναι τα τρία συστατικά του σχεδίου Μάρσαλ με το οποίο- στο πλαίσιο του τότε ψυχρού πολέμου- βοηθήθηκε η Γερμανία το 1953 από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της.
Σύμφωνα με τον κ. Δραγασάκη, με τις σημερινές συνθήκες, οι παραπάνω προϋποθέσεις θα μπορούσαν να εκπληρωθούν από μία κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για το χρέος και ένα «new deal» για την Ευρώπη. Κατευθύνσεις που πρέπει να συζητηθούν με ειλικρινή διάθεση και εν συνεχεία να ληφθούν αποφάσεις σε μία πανευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος των χωρών- εταίρων της ΕΕ.
