Ο στόχος των 10.000 βημάτων την ημέρα έχει καθιερωθεί σχεδόν ως «κανόνας» για την υγεία, με εκατομμύρια ανθρώπους να τον παρακολουθούν πιστά μέσω κινητών και έξυπνων ρολογιών. Όμως, σύμφωνα με τον πρώην αθλίατρο Christian Daulouède, αυτός ο αριθμός είναι παραπλανητικός και δεν εγγυάται απαραίτητα καλή φυσική κατάσταση.
«10.000 βήματα την ημέρα; Καλύτερα να μαζεύετε μαργαρίτες», σχολιάζει με χιούμορ ο ίδιος, αμφισβητώντας ευθέως την αποτελεσματικότητα του αριθμού που θεωρείται πρότυπο.
Από πού προήλθαν τα 10.000 βήματα;
Ο Daulouède εξηγεί ότι ο αριθμός αυτός δεν βασίζεται σε επιστημονική έρευνα, αλλά σε μια διαφημιστική καμπάνια της Ιαπωνίας τη δεκαετία του ’60, η οποία προωθούσε βηματομετρητές. Η ιδέα επικράτησε παγκοσμίως, όμως η γενίκευση αυτή αγνοεί σημαντικές παραμέτρους, όπως η ένταση, το περιβάλλον και η φυσική κατάσταση κάθε ατόμου.
Ποιο περπάτημα έχει πραγματικά αποτέλεσμα;
«Δεν μετράει μόνο ο αριθμός των βημάτων, αλλά ο τρόπος που περπατάμε», τονίζει ο Daulouède. Για παράδειγμα, μια βόλτα 10.000 χαλαρών βημάτων σε ίσιο δρόμο δεν έχει την ίδια αξία με ένα δυναμικό περπάτημα σε ανηφόρες και ποικίλο έδαφος.
Σύμφωνα με μελέτη του Consumer Reports (2021), τα σημαντικά οφέλη στην υγεία – όπως μείωση σωματικού βάρους, χοληστερίνης, πίεσης και σακχάρου – αρχίζουν να εμφανίζονται πιο ξεκάθαρα όταν φτάνουμε τα 15.000 βήματα την ημέρα, σε έντονο ρυθμό.
Το περπάτημα ως τροφή για το μυαλό
Πέρα από τη φυσική υγεία, το περπάτημα λειτουργεί θεραπευτικά και για την ψυχή. Μεγάλοι στοχαστές όπως ο Νίτσε και ο Κίρκεγκορ υποστήριξαν ότι οι πιο καθαρές σκέψεις γεννιούνται εν κινήσει. Ο Κίρκεγκορ έγραφε:
«Μην χάνετε την επιθυμία να περπατάτε. Το περπάτημα μου φέρνει ευεξία και με προστατεύει από τις ασθένειες. Οι καλύτερες σκέψεις μου γεννήθηκαν ενώ περπατούσα.»
Ο Daulouède συμφωνεί, προσθέτοντας: «Οι άνθρωποι που περπατούν είναι πιο έξυπνοι – αλλά για τη φυσική κατάσταση, χρειάζεται κάτι παραπάνω».
Ο «βηματισμός του κυνηγού»: Τι προτείνει ο ειδικός
Για όσους θέλουν να βελτιώσουν πραγματικά τη φυσική τους κατάσταση, ο γιατρός προτείνει έναν πιο έντονο και στοχευμένο τρόπο περπατήματος:
«Τον βηματισμό του κυνηγού» – δηλαδή γρήγορο περπάτημα, με ανηφόρες, κατηφόρες και μεταβολές στην καρδιακή συχνότητα. Αυτό το είδος άσκησης, λέει, προκαλεί λαχάνιασμα και ενεργοποιεί τον οργανισμό ουσιαστικά.
Επιπλέον, δεν είναι απαραίτητο να γίνουν όλα τα βήματα συνεχόμενα. Το σημαντικό είναι να διασπώνται μέσα στην ημέρα με έμφαση στην ένταση, όχι απλώς στην ποσότητα.
Τι ισχύει με άλλες μορφές βάδισης;
Για όσους δοκιμάζουν την «σκανδιναβική βάδιση» με μπαστούνια, ο Daulouède είναι ξεκάθαρος: δεν υπάρχει κάποιο επιπλέον όφελος σε σύγκριση με το δυναμικό περπάτημα χωρίς εξοπλισμό.
Τέλος, επισημαίνει ότι η έντονη βάδιση μπορεί να βοηθήσει ακόμη και στη γνωστική υγεία – επιβραδύνοντας την άνοια – και να προσφέρει ανακούφιση σε όσους έχουν οστεοαρθρίτιδα, καθώς ενισχύει τη φυσική λίπανση των αρθρώσεων.
