Η Daphna Cardinale και ο σύζυγός της, Alexander, προσπαθούσαν επί τρία χρόνια να αποκτήσουν το δεύτερο παιδί τους, όταν αποφάσισαν να στραφούν στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Λίγο αργότερα χάρισαν στην 5χρονη κόρη τους, την Olivia, μία αδελφή, τη May.
Η Annie και ο σύζυγός της επίσης είχαν έναν γιο, δύο ετών, όταν στράφηκαν στην εξωσωματική γονιμοποίηση για το δεύτερο παιδί τους και απέκτησαν τη Zoe. Όμως λίγους μήνες αργότερα, τα δύο ζευγάρια ανακάλυψαν ότι είχε γίνει ένα φριχτό λάθος στην κλινική: οι κόρες που απέκτησαν δεν ήταν γονιδιακά παιδιά τους. Και οι γονείς ήρθαν αντιμέτωποι με ένα τεράστιο δίλημμα.
Μετά τη γέννηση της May, ο Alexander γρήγορα παρατήρησε ότι δεν έμοιαζε ούτε στον ίδιο, ούτε στη σύζυγό του, Daphna. Άρχισε να κάνει πλάκα πως η κλινική είχε κάνει λάθος. Ακόμα και η μητέρα του σχολίαζε ότι έμοιαζε σαν ένας από τους γονείς του μωρού ήταν ασιατικής καταγωγής.
Για να τον καθησυχάσει, η σύζυγός του παρήγγειλε ένα τεστ DNA και τον Νοέμβριο του 2019 έστειλαν το δείγμα για ανάλυση. Τρεις εβδομάδες αργότερα, έλαβαν την απάντηση που τους προκάλεσε σοκ: κατά 99,9% κανένας τους δεν ήταν γονιός της May, που ήταν τότε δύο μηνών.
Αμέσως άρχισαν να αναρωτιούνται αν αυτό σήμαινε ότι θα έχαναν το παιδί. Παρότι το φοβούνταν αυτό, ήξεραν πως το όφειλαν στη May να βρουν τους γονείς της. Και την ίδια ώρα αναρωτιούνταν τι είχαν απογίνει τα δικά τους έμβρυα.
Τελικά ο δικηγόρος τους ενημέρωσε την κλινική, την California Center for Reproductive Health, όπου ξεκίνησε έρευνα. Λίγο καιρό αργότερα έμαθαν ότι οι γονείς της May ζούσαν σε απόσταση δέκα λεπτών, σε ένα άλλο προάστιο του Λος Άντζελες. Υπήρχαν κι άλλα νέα. Εκείνη η οικογένεια είχε ένα μωρό στην ηλικία της May, ένα κοριτσάκι με μπλε μάτια. Ήταν το παιδί της Daphna και του Alexander, η Zoe.
Το άλλο ζευγάρι δεν πέρασε την ίδια αγωνιώδη αναμονή. Κάποια στιγμή δέχθηκαν τηλεφώνημα από την κλινική, στο οποίο ενημερώθηκαν για το φριχτό λάθος. Για την Annie, αυτό δεν ήταν απόλυτη έκπληξη. Κάπου μέσα της το περίμενε. Ένιωθε άβολα κάθε φορά που οι φίλοι της σχολίαζαν ότι η Zoe δεν έμοιαζε στην ίδια, ή τον σύζυγό της.
Αμέσως τα ζευγάρια συμφώνησαν να συναντηθούν. Οι δύο μητέρες αγκαλιάστηκαν και σύντομα κατάλαβαν και οι δύο πλευρές ότι σκέφτονταν με παρόμοιο τρόπο. Ήταν αντιμέτωποι με ένα σουρεαλιστικό δίλημμα. Τι θα έκαναν; Τελικά, συμφώνησαν ότι έπρεπε να γίνει ανταλλαγή των μωρών.
Ωστόσο, αυτό δεν μπορούσε να γίνει απευθείας. Δεν φαινόταν υγιές για τα μωρά, οι γονείς δεν ήταν ψυχολογικά έτοιμοι. Αλλά έπρεπε να κάνουν και μια δύσκολη συζήτηση με τα μεγαλύτερα παιδιά τους. Έπρεπε να υπάρξει μεταβατική περίοδος.
Για δύο εβδομάδες καθημερινά η μία οικογένεια πήγαινε στο σπίτι της άλλης και σταδιακά μάθαιναν πράγματα για τα παιδιά που ήταν γονιδιακά δικά τους, για παράδειγμα πώς τους αρέσει να τα αποκοιμίζουν. Το επόμενο βήμα ήταν να περνούν οι γονείς λίγες ώρες μόνοι τους με το παιδί τους. Από τη μία χαίρονταν, από την άλλη τους έλειπε το μωρό που μεγάλωναν έως τότε.
Όταν τα δύο κορίτσια ήταν τεσσάρων μηνών, οι γονείς αποφάσισαν ότι ήταν η ώρα για να γίνει η ανταλλαγή. Έτσι, πήγαν στο δικαστήριο και υπέγραψαν τα σχετικά έγγραφα.
Τελικά οι δύο οικογένειες αποφάσισαν ουσιαστικά να μεγαλώσουν τα δύο παιδιά μαζί. Η Zoe και η May είναι τώρα πέντε ετών. Περνούν μαζί γιορτές και γενέθλια, η μία θεωρεί την άλλη αδελφή της και πήγαν στο ίδιο προνήπιο. Τα μεγαλύτερα αδέλφια τους επίσης είναι πολύ κοντά. Η May αποκαλεί «μαμά Daphna» και «μπαμπά Alexander» τους ανθρώπους που τη μεγάλωσαν ως δικό τους παιδί τους πρώτους τέσσερις μήνες της ζωής της. Και η Zoe κάνει το αντίστοιχο με την Annie και τον σύζυγό της.
Πηγή: NYT
