Για τα ευάλωτα πρόωρα βρέφη, μια θερμοκοιτίδα σε μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών (ΜΕΝΝ) είναι μεν σωτήρια, αλλά η παραμονή τους εκεί μπορεί να επιφέρει συνέπειες για μια ζωή, καθώς πολλά από αυτά παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά βαρηκοΐας, που μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερήσεις στη γλωσσική ανάπτυξη.
Τα τελευταία χρόνια, σημαντικός όγκος επιστημονικής βιβλιογραφίας έχει αφιερωθεί στο θορυβώδες περιβάλλον που βιώνουν τα πρόωρα βρέφη κατά την εισαγωγή τους στις Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών. Ωστόσο, λείπουν συγκεκριμένα δεδομένα για τα ηχητικά χαρακτηριστικά εντός και εκτός της θερμοκοιτίδας. Ως εκ τούτου, μια νέα μελέτη ήρθε να ρίξει φως στο επίπεδο θορύβου και στα χαρακτηριστικά του ήχου εντός της θερμοκοιτίδας, λαμβάνοντας υπόψη τον περιβαλλοντικό θόρυβο, τον χειρισμό της θερμοκοιτίδας και την αναπνευστική υποστήριξη.
«Για να κατανοήσουμε πώς να προστατεύσουμε τα πρόωρα βρέφη από υψηλά επίπεδα θορύβου, χρειάζονται ακριβείς πληροφορίες για το περιβάλλον». Αν και οι επιπτώσεις ενός θορυβώδους περιβάλλοντος στη μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών έχουν μελετηθεί στο παρελθόν, η επίδραση ειδικά των θερμοκοιτίδων όπου φιλοξενούνται τα πρόωρα βρέφη τις πρώτες εβδομάδες/μήνες της ζωής τους δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς», εξηγεί ο Christoph Reuter από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης, συν-συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Frontiers in Pediatrics.
Η ίδια η μονάδα είναι ένα θορυβώδες περιβάλλον, όπου συχνά υπερβαίνεται το επίπεδο των 45 dB που προτείνει η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής. Βλάβη ακοής εμφανίζεται στο 2-10% των πρόωρων μωρών που χρειάζονται θερμοκοιτίδα, σε αντίθεση με το 0,1% των νεογνών που δεν είναι σε ΜΕΝΝ.
Διερευνώντας το ηχητικό τοπίο της θερμοκοιτίδας
Στη συλλογική μελέτη οι επιστήμονες από το Αμβούργο, το Μόναχο και το Όσναμπρουκ, στηρίχτηκαν σε λεπτομερείς μετρήσεις ήχου που ελήφθησαν από μια περίπλοκη προσομοίωση μοντέλων εντός και εκτός θερμοκοιτίδων όπου διαπίστωσαν ότι ορισμένες συχνότητες αντηχούσαν μέσα στο χώρο, αυξάνοντας το επίπεδο του θορύβου έως και 28 ντεσιμπέλ.
Στη μελέτη, ένα μανεκέν-ομοίωμα με μικρόφωνα μέτρησης τοποθετήθηκε μέσα σε μια θερμοκοιτίδα και εκτέθηκε σε μια σειρά από ήχους. Στη συνέχεια οι ήχοι αναλύθηκαν για να δουν οι ερευνητές το πώς η θερμοκοιτίδα τους είχε μετριάσει, με σταθμισμένα (dBA) και μη σταθμισμένα ντεσιμπέλ (dB). Τα πρώτα αποτελούν μια μέθοδο αθροίσματος της ηχητικής ενέργειας σε όλο το φάσμα συχνοτήτων των ήχων που ακούει ο άνθρωπος και χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της απόκρισης του ανθρώπινου αφτιού στον ήχο.
Σε αντίθεση με τη μήτρα, όπου οι περισσότεροι ήχοι «πνίγονται» από το αμνιακό υγρό και εκπέμπονται σε χαμηλές συχνότητες, τα περιβάλλοντα της θερμοκοιτίδας διαθέτουν στοιχεία υψηλής συχνότητας και εκπέμπουν απότομους ήχους, ειδικά κατά το χειρισμό ή το ανοιγοκλείσιμό τους. Επειδή το εξωτερικό περιβάλλον είναι συγκριτικά πιο δυνατό, ο θόρυβος αυτής της αλληλεπίδρασης των χειριστών με τις θερμοκοιτίδες έχει υποτιμηθεί.
«Ως κλειστά κουτιά, οι θερμοκοιτίδες συνήθως έχουν εγγενή συντονισμό γύρω στα 100 Hz», δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας Δρ Vito Giordano. «Σε αυτό το εύρος οι ήχοι μέσα στη θερμοκοιτίδα είναι εξαιρετικά δυνατοί».
Ενώ οι μελέτες συχνά επικεντρώνονται σε σταθμισμένα επίπεδα ντεσιμπέλ για τον προσδιορισμό της έκθεσης στον ήχο, οι ερευνητές λένε ότι αυτή η μέτρηση απευθύνεται σε αυτιά ενηλίκων. Τα αποτελέσματά τους έδειξαν πολύ υψηλότερα επίπεδα μη σταθμισμένων ντεσιμπέλ, υποδηλώνοντας ότι οι συνήθεις μέθοδοι μέτρησης υποτιμούν σημαντικά τον θόρυβο στον οποίο εκτίθενται τα μωρά μέσα σε θερμοκοιτίδες.
«Τα αποτελέσματά μας δεν μπορούν να γενικευτούν για όλες τις θερμοκοιτίδες που είναι διαθέσιμες στην αγορά», εκτιμά ο Reuter. «Επιπλέον, μετρήσαμε σε ένα δωμάτιο προσομοίωσης υπό ιδανικές συνθήκες και όχι σε καθημερινές συνθήκες, όπου ο ήχος που παράγεται από το περιβάλλον θα είναι ακόμη πιο δυνατός».
Οι ερευνητές προσθέτουν ότι ενώ ο ήχος είναι μια σημαντική αισθητηριακή πτυχή της ανάπτυξης για τα νεογέννητα, θα πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη επίγνωση του πώς οι ήχοι αντηχούν μέσα στις θερμοκοιτίδες. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στην καλύτερη σχεδίαση και χρήση αυτού του ζωτικού ιατρικού εξοπλισμού και να μειώσει τον κίνδυνο βλάβης της ακοής.
Πηγή: Πανεπιστήμιο της Βιέννης
