Ειδικότερα, σύμφωνα με την Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία (ΕΔΕ), «προδιαβήτης είναι μια κλινική κατάσταση κατά την οποία οι ασθενείς έχουν ψηλότερα από το κανονικό επίπεδα γλυκόζης αίματος, όχι όμως αρκετά υψηλά για να θεωρηθούν ότι παρουσιάζουν την πλήρη εικόνα του σακχαρώδη διαβήτη».
Στην ουσία ο προδιαβήτης αποτελεί ένα καμπανάκι κινδύνου. Η έγκαιρη παρέμβαση μετά τη διάγνωση του μπορεί να εμποδίσει την εξέλιξη σε Διαβήτη, μειώνοντας και τις πιθανότητες εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου.
Μάλιστα, μελέτη, που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικάνικης Εταιρείας Διαβήτη, διαπίστωσε ότι σε άτομα με προδιαβήτη, η επιστροφή του σακχάρου στο αίμα σε φυσιολογικά επίπεδα μπορεί να αποτρέψει την εξέλιξη του διαβήτη.
Οι αιτίες του προδιαβήτη
Ο προδιαβήτης εμφανίζεται συνήθως όταν ο οργανισμός αντιμετωπίζει πρόβλημα με την ινσουλίνη. Η ινσουλίνη είναι μία ορμόνη που βοηθάει τη γλυκόζη να εισέλθει στα κύτταρα και να τους παράσχει ενέργεια.
Όταν ο οργανισμός παρουσιάζει αντίσταση στην ινσουλίνη τότε η εμφάνιση του προδιαβήτη και η εξέλιξη του σε σακχαρώδη διαβήτη στο άμεσο μέλλον είναι πολύ πιθανή.
Όταν το σάκχαρο νηστείας είναι 100 – 125 mg/dl μίλαμε για διαταραχή του σακχάρου νηστείας. Όταν το σάκχαρό μετά απόγευμα ή στην καμπύλη σακχάρου είναι 140 – 199 mg/dl, τότε το άτομο αντιμετωπίζει διαταραχή της ανοχής στη γλυκόζη.
Μάλιστα, αν και οι δύο αυτές καταστάσεις σχετίζονται με τον κίνδυνο εκδήλωσης σακχαρώδους διαβήτη, ο κίνδυνος είναι υψηλότερες όταν υπάρχει διαταραχή της ανοχής στην γλυκόζη.
Ο κώδωνας του κινδύνου για την εκδήλωση σακχαρώδους διαβήτη κρούεται επιτακτικά όταν συνδυάζεται υψηλό ζάχαρο νηστείας, διαταραγμένη ανοχής τη γλυκόζη ή και γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη μεταξύ 5,7% και 6,4 %.
