Έρευνες έχουν δείξει ότι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την έναρξη των συμπτωμάτων έως την τελική διάγνωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι 2-4 χρόνια. Σε αυτό το διάστημα, ο ασθενής μπορεί να επισκέπτεται διάφορες ιατρικές ειδικότητες, ενώ η νόσος μπορεί να εξελίσσεται, με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η υγεία του, να μειώνεται η λειτουργικότητά του και να επηρεάζεται αρνητικά η ποιότητα ζωής του. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η σωστή και έγκαιρη διάγνωση της νόσου αποτελεί το όχημα για την καλύτερη αντιμετώπισή της.
Δέκα χρόνια χρειάστηκαν για να λάβει την κατάλληλη βοήθεια 32χρονη γυναίκα με ρευματοειδή αρθρίτιδα. «Ένιωθα πόνο στις παλάμες και τα πέλματα. Το πρωί ξυπνούσα με μουδιασμένα χέρια. Οι κινήσεις μου έγιναν πιο δύσκολες. Με τον καιρό τα συμπτώματα χειροτέρευαν...».
Σήμερα αναρωτιέται πώς θα ήταν η ζωή της αν είχε πάει νωρίτερα στο ρευματολόγο, θυμώνει με τον εαυτό της που δεν έδωσε περισσότερη σημασία στα πρώτα συμπτώματα. «Τότε δεν ήξερα και τα αγνόησα», αναφέρει σε επιστολή της και ζητά να μπούμε για λίγο στη θέση της και να γίνουμε η φωνή της, να προσπαθήσουμε να νιώσουμε τι σημαίνει να δυσκολεύεσαι να κάνεις ακόμη και τις πιο απλές κινήσεις, όπως να πιάσεις ένα μολύβι και να γράψεις. «Πιάσε το μολύβι, βίωσε για λίγο αυτή τη δυσκολία και ενημέρωσε τους φίλους σου για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μπορεί το μήνυμά σου να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου».
Σε αυτά τα λόγια συνοψίζεται το κεντρικό μήνυμα της εκστρατείας ενημέρωσης για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα «Πιάσε το Μολύβι», την οποία υλοποιεί η βιο-φαρμακευτική εταιρεία AbbVie και παρουσιάστηκε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου. Στόχος της εκστρατείας είναι να ευαισθητοποιήσει το ευρύ κοινό για την ασθένεια και να κινητοποιήσει όσους εμφανίζουν πρώιμα συμπτώματα, προκειμένου να επισκεφθούν τον κατάλληλο γιατρό, που σε αυτή την περίπτωση είναι ο ρευματολόγος.
Η δυσκολία που αντιμετωπίζουν πολλοί ασθενείς με ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα να πραγματοποιήσουν ακόμη και απλές, καθημερινές εργασίες, όπως να πιάσουν ένα μολύβι και να γράψουν, αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για την εκστρατεία. Το ερέθισμα δόθηκε από το γράμμα μιας ασθενούς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα piasetomolyvi.gr.
Βάσει του γραφικού της χαρακτήρα, σχεδιάστηκε μία μοναδική γραμματοσειρά, σήμα κατατεθέν της εκστρατείας, που αναδεικνύει τη δυσκολία που η ίδια αντιμετώπισε γράφοντας αυτό το γράμμα.
Αφού επισκεφτούμε την ιστοσελίδα επιλέγουμε μία φράση από το γράμμα και χρησιμοποιώντας τον κέρσορα-μολύβι, τη γράφουμε στο ειδικό πεδίο προσομοιώνοντας τη δυσκολία που μπορεί να αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Στη συνέχεια μοιραζόμαστε αυτή τη φράση στον προσωπικό μας λογαριασμό στο Facebook, βοηθώντας στη διάδοση του μηνύματος για ενημέρωση και έγκαιρη διάγνωση της νόσου. Με αυτόν τον τρόπο, κινητοποιούμε όσους ενδεχομένως εμφανίζουν πρώιμα συμπτώματα ρευματοειδούς αρθρίτιδας, να τα αναγνωρίσουν εγκαίρως και να επισκεφθούν έναν ρευματολόγο.
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια φλεγμονώδης νόσος που προσβάλλει τις αρθρώσεις και άλλα όργανα του σώματος. Είναι το πιο συχνό από τα συστηματικά αυτοάνοσα νοσήματα, καθώς προσβάλλει περίπου 1 στους 100 ανθρώπους παγκοσμίως, ενώ στη χώρα μας ο αριθμός των ασθενών εκτιμάται στους 70.000 περίπου. Συνήθως εκδηλώνεται στις ηλικίες μεταξύ 35 και 55 ετών, ενώ οι γυναίκες ασθενείς είναι τρεις φορές περισσότερες σε σχέση με τους άνδρες. Τα αίτια της νόσου δεν είναι απόλυτα διευκρινισμένα, ωστόσο η γενετική παράμετρος φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, σε συνδυασμό με ορμονικούς, περιβαλλοντικούς ή κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες.
Όσοι εκδηλώνουν συμπτώματα ρευματοειδούς αρθρίτιδας παρατηρούν ότι οι αρθρώσεις τους είναι ζεστές, διογκωμένες, ευαίσθητες στο άγγιγμα ή την πίεση, μπορεί να πονούν και να είναι δύσκαμπτες. Επιπρόσθετα, μπορεί να αισθάνονται μεταξύ άλλων, κόπωση, ανορεξία, ναυτία, ή ξηροφθαλμία. Χωρίς την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση, η φλεγμονή βαθμιαία καταστρέφει τα οστά των αρθρώσεων, με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της κινητικότητάς τους.
Ως αυτοάνοσο νόσημα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα δεν θεραπεύεται ποτέ πλήρως και οι διαθέσιμες θεραπείες στοχεύουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του ασθενούς και στην επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.
