Αναφέρει, ειδικότερα, ότι το υπουργείο θα προβεί αφενός στη δημοσιοποίηση των οικονομικών συναλλαγών ανάμεσα στις φαρμακευτικές εταιρείες και τους γιατρούς και κυρίως τις επιστημονικές ιατρικές εταιρείες, αφετέρου σε ελέγχους, σε βάθος 10ετίας,των νομοθετικών παρεμβάσεων, των διατάξεων τιμολόγησης, των υπουργικών αποφάσεων, τον ρόλο των υπηρεσιακών παραγόντων, των πολιτικών προσώπων κ.λπ. και «αν υπάρχουν ευθύνες, να αποδοθούν και να μην υπάρξουν υπόνοιες συγκάλυψης».
Για το ΕΣΥ αναφέρει ότι η ενίσχυση σε ανθρώπινο δυναμικό που βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία δύο έτη «θα αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό την εξυπηρέτηση του κόσμου», καθώς «θα στηρίξει τμήματα που υπολειτουργούν, περισσότερα κρεβάτια εντατικής, διαθέσιμα χειρουργικά τραπέζια, άρα και μείωση χρόνου αναμονής».
Θεωρεί το έλλειμμα σχεδιασμού ως τη μεγαλύτερη νόσο του ΕΣΥ, καθώς «δεν σχεδιάστηκε με ορθολογικά κριτήρια, πληθυσμιακά, επιδημιολογικά και νοσολογικά δεδομένα, αλλά υπήρξαν υποδομές, εξοπλισμοί, παρεμβάσεις, στελέχωση που κάλυπτε πελατειακού τύπου λειτουργίες, τοπικιστικές ανάγκες, παραγοντισμούς, ψηφοθηρικές διαμεσολαβήσεις».
Λόγω περιορισμένων πόρων, ο αρμόδιος υπουργός θεωρεί την καλύτερη διοικητική εποπτεία του συστήματος, την έντιμη διαχείριση και την καταπολέμηση της διαφθοράς ως τους μόνους τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος
