Είναι τελικά δικά του τα πολυταξιδεμένα λείψανα που είναι θαμμένα σε έναν υπέροχο τάφο στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης; Και ήταν πράγματι εκείνος που άλλαξε την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας από τη Γένοβα, όπως επικρατεί στην ιστορία ή ήταν στην πραγματικότητα Βάσκος, Καταλανός, Γαλικιανός, Έλληνας, Εβραίος ή Πορτογάλος;
Αν και ο Κολόμβος πέθανε στην ισπανική πόλη Βαγιαδολίδ το 1506, ήθελε να ταφεί στο νησί Ισπανιόλα στην Καραϊβική, το οποίο σήμερα χωρίζεται στην Αϊτή και τη Δομινικανή Δημοκρατία. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν εκεί το 1542, από εκεί στην Κούβα το 1795 και στη συνέχεια στη Σεβίλλη το 1898 όταν η Ισπανία έχασε τον έλεγχο της Κούβας μετά τον ισπανοαμερικανικό πόλεμο.
Την περασμένη Πέμπτη, μετά από δύο δεκαετίες τεστ DNA και έρευνας, ο ιατροδικαστής Χοσέ Αντόνιο Λορέντε επιβεβαίωσε ότι το σύνολο λειψάνων που βρίσκεται στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης είναι πράγματι του Κολόμβου.
«Σήμερα, χάρη στη νέα τεχνολογία, η επικρατούσα θεωρία ότι τα λείψανα που βρίσκονται στη Σεβίλλη είναι του Χριστόφορου Κολόμβου, οριστικά επιβεβαιώθηκε», δήλωσε στον Guardian ο Λορέντε, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας. Το συμπέρασμα ήρθε μετά από συγκρίσεις δειγμάτων DNA από τον τάφο με άλλα δείγματα που ελήφθησαν από απογόνους ενός από τους αδελφούς του Κολόμβου, του Ντιέγκο και του γιου του Φερνάντο.
Το ερώτημα της ακριβούς καταγωγής του εξερευνητή απασχόλησε το Columbus DNA: His True Origin, ένα ειδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα που προβλήθηκε το Σάββατο 12 Οκτωβρίου, την ημερομηνία που η Ισπανία γιορτάζει την εθνική της ημέρα και τιμά την άφιξη του Κολόμβου στον Νέο Κόσμο.
Ενώ έχουν υπάρξει μυριάδες ισχυρισμοί σχετικά με την καταγωγή του εξερευνητή –οι θεωρίες περιλαμβάνουν την Ιταλία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Σκωτία και μερικές διαφορετικές ισπανικές περιοχές– οι υπεύθυνοι του προγράμματος στον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό της Ισπανίας, RTVE ανέφεραν σε δήλωση: «Είκοσι πέντε πιθανές καταγωγές από τις οποίες οκτώ είναι οι επικρατέστερες αλλά μπορεί να υπάρξει μόνο μια».
Ο Λορέντε, ο οποίος περιέγραψε την έρευνα ως «πολύ περίπλοκη», παρέμεινε σιωπηλός σχετικά με τα συμπεράσματά της. «Υπάρχουν μερικά πραγματικά σημαντικά αποτελέσματα που θα μας βοηθήσουν σε πολλαπλές μελέτες και αναλύσεις που θα πρέπει να αξιολογηθούν από ιστορικούς», είπε στους δημοσιογράφους την περασμένη Πέμπτη.
Ωστόσο, στο παρελθόν ήταν σχεδόν απόλυτος ότι ο Κολόμβος ήταν Γενουάτης, λέγοντας το 2021: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία από την πλευρά μας (για την ιταλική του καταγωγή), αλλά μπορούμε να παρέχουμε αντικειμενικά δεδομένα που μπορούν ... να κλείσουν μια σειρά από υπάρχουσες θεωρίες».
Ο επιστήμονας έχει επίσης επισημάνει ότι μέρος των οστών του Κολόμβου θα μπορούσαν να έχουν παραμείνει στην Καραϊβική. Το 1877, μια ανασκαφή στον καθεδρικό ναό του Άγιου Δομίνικου στη Δομινικανή Δημοκρατία ανακάλυψε ένα μικρό μολύβδινο κουτί με θραύσματα οστών με την επισήμανση: «Ισχυρός και διακεκριμένος άνδρας, ο Χριστόφορος Κολόμβος». Αυτά τα λείψανα βρίσκονται τώρα θαμμένα στο μνημείο Faro a Colón (Φάρος του Κολόμβου) στον Άγιο Δομίνικο Έστε. Ο Λορέντε είπε ότι καθώς και τα δύο σετ οστών ήταν ελλιπή, και τα δύο θα μπορούσαν να ανήκουν στον εξερευνητή.
Η γοητεία που ασκεί ο Κολόμβος παραμένει αμείωτη και το ίδιο συμβαίνει όλο και περισσότερο με τη διαμάχη για τη φήμη του.
Το 2015, η Ada Colau, τότε δήμαρχος της Βαρκελώνης, ενώθηκε με πολλούς στην ισπανική αριστερά για να αποδοκιμάσει τους εορτασμούς της 12ης Οκτωβρίου. «Ντροπή που ένα έθνος γιορτάζει μια γενοκτονία και, επιπλέον, με μια στρατιωτική παρέλαση που κοστίζει 800.000 ευρώ», έγραψε στο Χ.
Ο Χοσέ Μαρία Γκονζάλες Σάντος, ο τότε δήμαρχος του Κάντιθ, συμφώνησε. «Δεν ανακαλύψαμε ποτέ την Αμερική, σφαγιάσαμε και καταπνίξαμε μια ήπειρο και τους πολιτισμούς της στο όνομα του Θεού», είπε. «Δεν υπάρχει κάτι να γιορτάσουμε».
Πριν από τέσσερα χρόνια, ένα άγαλμα του Κολόμβου στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, γκρεμίστηκε, κάηκε και πετάχτηκε σε μια λίμνη. Μια πινακίδα που έγραφε: «Ο Κολόμβος αντιπροσωπεύει τη γενοκτονία» τοποθετήθηκε στη συνέχεια στο βαμμένο με σπρέι θεμέλιο που κάποτε φιλοξενούσε το άγαλμα.
