Ο βουλευτής τόνισε ότι έδωσε αρνητική ψήφο διότι η συμφωνία που προέκυψε κατόπιν εκβιασμών, όπως υπογράμμισε, είναι ένα «μνημόνιο βάρβαρο, είναι η απόλυτη υποταγή της χώρας και του λαού», που, όπως είπε, έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με την εντολή στις 25 Γενάρη και το «όχι» στο δημοψήφισμα.
Μεταξύ άλλων ο κ. Δερμιτζάκης στην ανοιχτή επιστολή του προς τους Λασιθιώτες και τις Λασιθιώτισσες αναφέρει και τα εξής: «Ποτέ στην πορεία μου μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν εντάχθηκα σε συνιστώσες ή τάσεις. Μιλώ εκφράζοντας δικές μου αποκλειστικά απόψεις και σκέψεις. Υπερασπίστηκα και υπερασπίζομαι και αυτή την κρίσιμη ώρα την ενότητα του κόμματός μας ως κόρη οφθαλμού».
Στη συνέχεια ο κ. Δερμιτζάκης τονίζει ότι στήριξε πάντα τον πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα γιατί, σημειώνει, «θεωρώ ότι είναι όχι μόνο ένας σύγχρονος σημαντικός ηγέτης της Αριστεράς αλλά και γιατί αποτελεί εθνικό κεφάλαιο». Ακολούθως ο βουλευτής αναφέρει ότι ψήφισε «ναι» στην εξουσιοδότηση στην κυβέρνηση να διαπραγματευτεί πάνω σε ένα κείμενο «που εμπεριείχε συμβιβασμούς οδυνηρούς, όμως είχε και σωστούς προσανατολισμούς και ήταν πολιτικά διαχειρίσιμο» όπως τονίζει.
«Όμως η συμφωνία που, μέσα από τρομακτικές πιέσεις, εκβιασμούς και πραξικοπηματικές πρακτικές, αναγκάστηκε να δεχτεί η κυβέρνηση απέχει παρά πολύ από την πρόταση που υποβάλαμε, είναι όχι μόνο ένα μνημόνιο βάρβαρο, είναι η απόλυτη υποταγή της χώρας και του λαού», σημειώνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και προσθέτει: «Πιστεύω πως δεν είχαμε το δικαίωμα να το αποδεχτούμε γιατί έρχεται σε απόλυτη αντίθεση όχι μόνο με την εντολή που λάβαμε από το λαό στις 25 Γενάρη και το περήφανο “όχι” του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα αλλά γιατί εγκυμονεί κινδύνους για συνολική απαξίωση της Αριστεράς και των αγώνων του λαού μας για δημοκρατία και ανεξαρτησία».
Σύμφωνα με τον ίδιο «δημιουργεί απογοήτευση και δίνει το δικαίωμα στο σάπιο πολιτικό κατεστημένο, το οποίο οδήγησε τη χώρα στην ανθρωπιστική κρίση και στα αδιέξοδα, να προσπαθήσει να εμφανίσει τον ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο κάδρο και να λειτουργήσει ως πλυντήριο των ανομημάτων τους. Κυρίως όμως δεν δίνει προοπτική στη χώρα να ανακάμψει».
Ακόμη στην επιστολή του ο κ. Δερμιτζάκης υπογραμμίζει: «Έχουμε χρέος να κρατήσουμε ζωντανό το μήνυμα του δημοψηφίσματος, τη φλόγα, την αγωνιστικότητα του λαού, την ελπίδα για ανεξαρτησία και προοπτική. Να ξεφύγουμε από την παγίδα που μας έστησαν για να απαξιώσουν την Αριστερά για να λένε ότι όλοι τα είμαστε τα ίδια, για να απολέσουμε το ηθικό πλεονέκτημα. Να μην μας βάλουν απέναντι στο λαϊκό κίνημα και τα λαϊκά στρώματα που από εκεί αντλούμε τη δυναμική και την αποφασιστικότητά μας».
Ακόμη θεωρεί ότι ένα καθολικό «όχι» βοηθά και τον ίδιο τον πρωθυπουργό τονίζοντας ότι «πράγματι έχει δώσει ένα τιτάνιο αγώνα ώστε να επιστρέψει πίσω τον εκβιασμό. Να διαφυλάξουμε το κύρος του. Να ανυψωθεί ακόμα περισσότερο στη συνείδηση του λαού μας».
Ακόμη στην επιστολή του αναφέρει ότι «ψήφισα “όχι” για την ιστορία των Ελλήνων, για τις παρούσες και μελλούμενες γενιές. Το “όχι” αυτό δεν είναι “όχι” στην Ευρώπη της αλληλεγγύης της κοινωνικής συνοχής, της δημοκρατίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων, είναι “όχι” στην Ευρώπη της βαρβαρότητας, της λιτότητας, των εκβιασμών».
Καταλήγοντας, o κ. Δερμιτζάκης σημειώνει: «Η ψήφος μου δεν αποτελεί αποδοκιμασία στο πρωθυπουργό και την κυβέρνηση γιατί γνωρίζω πόσο πολύ αγωνίστηκε. Οι λαοί που αντιστέκονται στο τέλος δικαιώνονται και ο σπόρος της ελπίδας και της αλλαγής που ρίξαμε στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο, όπως άλλωστε επισήμανε ο Αλέξης Τσίπρας, θα ανθίσει αν εξακολουθούμε να αντιστεκόμαστε, αν τον ποτίσουμε. Διαφορετικά θα νεκρωθεί μέσα στο ξερό χώμα».
